Αριστερή Ενότητα Κομοτηνής

PARTY 03/02/2012

2012-01-28T17:10:00.000+02:00

ΚΑΜΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

2012-01-25T15:53:00.001+02:00

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΑΞΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ!

2012-01-23T02:31:00.002+02:00

Προς την εργατική τάξη, Τον εργαζόμενο λαό.
Συνάδελφοι
Διαδώστε το μύνημά μας: Οι χαλυβουργοί δεν λυγίζουν!
Στην πύλη της Χαλυβουργίας γράφουμε όλοι μαζί μια ακόμη σελίδα στο μεγάλο βιβλίο των αγώνων του λαού μας.
Σωματεία, άνεργοι, φτωχός λαός, φοιτητές, μαθητές, μας δίνετε υλική βοήθεια από το υστέρημά σας, από το μισθό που δεν έχετε, από το επίδομα ανεργίας που δεν φτάνει. Μας δίνετε δύναμη και πείσμα!
Κλείσαμε μήνα σε απεργία σκληρή και συνεχίζουμε.
Σπάσαμε την σιωπή, αποδείξαμε ότι οι εργάτες έχουμε μεγάλη δύναμη. Οι βιομήχανοι ανησυχούν, ο βιομήχανος Μάνεσης αν και τρομοκρατημένος, δεν είναι μόνος του. Τον στηρίζουν γιατί έχει το ρόλο του λαγού.
Αν τα μέτρα περάσουν στην χαλυβουργία, ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες για να μην αφήσουν τίποτα όρθιο. Αν εδώ σπάσουν τα μούτρα τους, τίποτα δεν θα είναι ίδιο και για τα υπόλοιπα εργοστάσια.
Μην ακούτε τα ψέμματα των βιομηχάνων και των ανθρώπων τους. Δεν θα δουλεύουν αυτοί, για ψίχουλα στα εργοστάσια. Αυτοί πληρώνονται καλά για τη βρώμικη δουλειά τους.
Αφού οι «επισκέψεις» στα σπίτια, οι «επιστολές», η τρομοκρατία με τα εξώδικα, έπεσαν στο κενό, τώρα βάζουν το Υπουργείο Εργασίας να μας «συμβουλεύει»: «Δεχθείτε τους όρους του Μάνεση, διαφορετικά θα βρεθείτε όλοι στο ταμείο ανεργίας». Μας απειλούν με 180 ακόμα απολύσεις!
Κύριοι βιομήχανοι, είστε βαθιά νυχτωμένοι. Την τελευταία μας λέξη δεν την είπαμε ακόμα! Είμαστε μια γροθιά. Έτοιμοι, για την πιο σκληρή ταξική αναμέτρηση!
Δεν γυρνάμε στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ. Να γυρίσουν πίσω οι 34 απολυμένοι συνάδελφοί μας.
Ο αγώνας μας, αφορά όλους τους εργαζόμενους. Οι τελευταίες εξελίξεις είναι αποκάλυψη. Οι βιομήχανοι αξιοποιούν τους νόμους της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – Καρατζαφέρη.
Επιβάλλουν την εκ περιτροπής εργασία, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, μειώσεις μισθών στα 450 – 500 ευρώ.
Όπου οι εργάτες υποχώρησαν η επίθεση της εργοδοσίας γιγαντώθηκε. Ακολούθησαν απολύσεις, εντατικοποίηση της εργασίας, μέχρι και κλείσιμο των επιχειρήσεων, με τους εργάτες απλήρωτους για πολλούς μήνες.
Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα, όλοι έχουμε πείρα. Οι βιομήχανοι μας κλείνουν τα σπίτια και όχι ο αγώνας μας για δουλειά. Το ψωμί μας το υπερασπίζουμε με αγώνα όχι με παρακάλια.
Συνάδελφοι εργάτες, τα μέτρα γενικεύονται, δεν είναι μόνο οι χαλυβουργοί στο στόχο, είμαστε όλοι.
Ήρθε η ώρα ο αγώνας σαν φωτιά να ανάψει στα εργοστάσια. Τώρα η συμμετοχή σας στον αγώνα δεν είναι ζήτημα αλληλεγγύης είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για όλη την εργατική τάξη.
Παραμερίστε τους ανθρώπους των βιομηχάνων, μην τους φοβάστε, είναι ανίσχυροι όταν οι εργάτες πάρουν απόφαση.
Κάντε γενική συνέλευση, ελάτε σε επαφή μαζί μας, αποφασίστε απεργία. Είναι η ώρα οι βιομήχανοι να πάρουν ένα καθαρό μύνημα που μόνο ο αγώνας των εργατών στα εργοστάσια μπορεί να δώσει.
Όλοι στον αγώνα. Η νίκη θα είναι δική μας!
Η γενική συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Δεν είναι μαθητεία! Είναι μαύρη και επισφαλής εργασία!

2012-01-23T02:30:00.000+02:00

Στην εποχή του Μνημονίου η επίθεση ενάντια στις δυνάμεις της εργασίας και της νεολαίας, ολοένα και οξύνεται με κυρίαρχο στόχο το κόστος διεξόδου από την κρίση να μετατοπιστεί σε αυτούς . Στην ίδια νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση της λιτότητας, της ανεργίας και της φτώχειας εντάσσεται και η περιστολή δικαιωμάτων και ελευθεριών. Έτσι, κυβέρνηση και τρόικα επέλεξαν να τσακίσουν ακόμη περισσότερο τα δικαιώματα των νέων εργαζόμενων με τον αντιδραστικό νόμο περί “μαθητείας και απόκτησης εργασιακής εμπειρίας” για άτομα 18-25 ετών.

Βάσει του νόμου, που στηρίχτηκε από όλο το αστικό μπλοκ, προβλέπεται η σύμβαση της 24μηνης διάρκειας, με απευθείας διαπραγμάτευση του μισθού μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου, παρακάμπτοντας κάθε συλλογική σύμβαση (εθνική - γενική - κλαδική - επιχειρησιακή). Καταλαβαίνουμε λοιπόν ποιος θα μπορέσει να επιβάλλει τους όρους του στο διαπραγματευτικό δίπολο εργοδότη-εργαζόμενου. Παράλληλα επιτρέπεται στον εργοδότη να συνάπτει συμβάσεις, χωρίς καμία συνεννόηση με τον συνδικαλιστικό φορέα του εργαζόμενου, απαγορεύοντας με αυτόν τον τρόπο τη συνδικαλιστική δράση του δεύτερου . Τέλος ο νόμος προβλέπει ότι με την αλλαγή του εργασιακού αντικειμένου υπογράφεται εκ νέου 24μηνη σύμβαση. Για παράδειγμα εργαζόμενος ηλικίας 22 ετών σε θέση βοηθού λογιστή – όπου η σύμβασή του θα έληγε στα 24 του χρόνια- εάν αλλάξει αντικείμενο υπογράφει με την ίδια επιχείρηση νέα σύμβαση 24μηνης διάρκειας.

Η παραπάνω διάταξη συνδέεται άμεσα με το νόμο Διαμαντοπούλου που επιτάσσει εξοντωτικούς ρυθμούς σπουδών και απόκτησης πτυχίου σε αυστηρά χρονικά πλαίσια προκειμένου οι νέοι εργαζόμενοι να παραδίδονται στη φιλόξενη αγκαλιά της επισφάλειας και της εργασιακής εκμετάλλευσης. Όταν αντίστοιχη νομοθεσία για την εργασία των νέων θεσπίστηκε στη Γαλλία το 2006 υπήρξε ένα μεγαλειώδες κίνημα αντίδρασης με στόχο την ανατροπή της. Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να εμποδίσουν την εφαρμογή της νομοθεσίας που υποθηκεύει το μέλλον μας, που οδηγεί μια ολόκληρη γενιά να ζήσει χειρότερα απ’ την προηγούμενη.

Το μέλλον που μας ετοιμάζουν δε μας χωράει

Να τους ανατρέψουμε

‘Η εμείς
ή αυτοί

Τα Συμβούλια Διοίκησης είναι εδώ και διαλύουν το δημόσιο, δωρεάν, μαζικό πανεπιστήμιο!

2012-01-23T02:27:00.000+02:00

Έχουν ήδη προκηρυχθεί εκλογές για την ανάδειξη εσωτερικών μελών του Συμβουλίου Διοίκησης (Σ.Δ.). Η όλη διαδικασία καθυστέρησε όλο το προηγούμενο διάστημα λόγω των φοιτητικών κινητοποιήσεων του Σεπτεμβρίου, αλλά έρχονται τώρα μέσα στην εξεταστική να προχωρήσουν με θράσος στην διάλυση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου.

Τι είναι, όμως, το Συμβούλιο Διοίκησης;
Το Σ.Δ. είναι το όργανο που θα αντικαταστήσει τη σύγκλητο στη διοίκηση του πανεπιστημίου. θα απαρτίζεται από 15 μέλη, 8 καθηγητές, 6 εξωπανεπιστημιακούς και 1 φοιτητή, και ουσιαστικά θα λαμβάνει τις αποφάσεις για οποιοδήποτε θέμα αφορά το πανεπιστήμιο: από την εκλογή του πρύτανη και τη χάραξη στρατηγικής έως την κατανομή των πόρων, την εποπτεία και έλεγχο της λειτουργίας του ιδρύματος. Εκλεγμένα όρανα όπως η Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου και η Σύγκλητος θα έχουν καθαρά διακοσμητικό ρόλο. Ουσιαστικά, εμείς οι φοιτητές και τα μέλη Δ.Ε.Π. αποκλείομαστε αυτομάτως από κάθε απόφαση που θα λαμβάνεται γι’ εμάς – σε κάθε περίπτωση χωρίς εμάς.

Πώς η αλλαγή επηρεάζει εμάς τους φοιτητές;
Πρώτα απ’ όλα, πρόκειται για ένα αυταρχικό όργανο αφού θα ασκεί εξουσία στον χώρο του πανεπιστημίου, οικονομική και διοικητική, χωρίς να ελέγχεται από κανέναν, ενισχύοντας έτσι τη διαφθορά. Κυριότερος σκοπός του θα είναι να εφαρμόσει εν μια νυκτί όλες τις διατάξεις του νόμου Διαμαντοπούλου. Τέρμα πια οι σταδιακές περικοπές σε κοινωνικές παροχές, σίτιση, στέγαση, συγγράμματα. Το Σ.Δ. νομιμοποιεί την κατάργησή τους κι επιπλέον βάζει επιχειρηματικά στελέχη να διοικούν το πανεπιστήμιο μετατρέποντάς το έτσι σε πεδίο κερδοφορίας του κεφαλαίου και των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Το Σ.Δ. ως πιστός υπηρέτης των νεοφιλελεύθερων πρακτικών αποσκοπεί στη δημιουργία ενός ανθρώπου που θα δουλεύει απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ και θα παίρνει τόσα λίγα που δε θα μπορεί να καλύψει ούτε τις βασικές του ανάγκες. Σε αυτό το μοτίβο κινείται ο νόμος Διαμαντοπούλου, ο οποίος δημιουργεί έναν φοιτητή που θα επιβαρύνεται με το κόστος σπουδών του, θα αναγκάζεται να δουλεύει για να καλύψει τα δίδακτρα, θα τελειώνει ένα διαλυμμένο πτυχίο 2-3 ετών με μειωμένες γνώσεις και επαγγελματικά δικαιώματα ώστε να εργαστεί με όρους μαθητείας για να παίρνει 400ευρώ μέχρι τα 25 του χρόνια και, εν τέλει, έναν φοιτητή που θα αποξενώνεται από τους ομότιμούς του για να μην μπορεί να διεκδικήσει συλλογικά τα αυτονόητα (όπως δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους). Την ευθύνη για το μετασχηματισμό του φοιτητή αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το Σ.Δ. : το πρώτο βήμα εφαρμογής του νόμου της Διαμαντοπούλου για την παιδεία.

Τι πρέπει να κάνουμε εμείς οι φοιτητές;
Χρέος όλων των φοιτητών, του καθένα από μας, όπως και όλης της πανεπιστημιακής κοινότητας είναι να παλέψουμε μέσα από συλλογικές διαδικασίες ενάντια στον ξεκάθαρα αντιδημοκρατικό και αντισυνταγματικό νόμο για την παιδεία και για την διεκδίκηση ενός δημόσιου πανεπιστημίου που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες μας, χωρίς να επαναπαυτούμε σε λογικές τύπου “συμβούλια σοφών”. Ο αγώνας ενάντια στα Σ.Δ., στο πρώτο βήμα εφαρμογής του νέου νόμου, κρίνεται στην πράξη! Η μάχη κάθε άλλο παρά χαμένη είναι. Ήδη στο ΕΜΠ , στο ΑΠΘ και το ΕΚΠΑ έχουν παγώσει οι διαδικασίες εκλογής. Πρέπει πανελλαδικά φοιτητές, καθηγητές και διοικητικοί υπάλληλοι όχι μόνο να απέχουμε αλλά να μπλοκάρουμε στην πράξη τη δημιουργία των Σ.Δ.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

2012-01-23T02:23:00.002+02:00

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Σ.Φ. ΝΟΜΙΚΗΣ

2012-01-23T02:22:00.002+02:00

ΣΙΤΙΣΗ: ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ!

2012-01-23T02:18:00.002+02:00

Με την έναρξη της νέας χρονιάς ερχόμαστε ήδη αντιμέτωποι με την περικοπή του δικαιώματός μας στην δωρεάν σίτιση. Ο ιδιώτης Χούτος, ο οποίος διαχειρίζεται την κάτω λέσχη της Π.Νομικής, ξεκίνησε να εφαρμόζει το μέτρο της κάρτας σίτισης με την ανοχή του πρυτανικού σχήματος. Η κάρτα σίτισης θα μοιράζεται στους φοιτητές σύμφωνα με το εισόδημά τους. Ήδη από την πρώτη μέρα εφαρμογής του μέτρου πολλοί από εμάς στερούνται το αυτονόητο δικαίωμά τους στην δωρεάν σίτιση, γεγονός που διαχωρίζει τους φοιτητές σε προνομιούχους και μη, αφού θα καλούμαστε να πληρώνουμε ακόμη και αντίτιμο της τάξης του 2.20.
Η προσπάθεια αυτή μετατροπής της δωρεάν σίτισης για όλους/ες μας από συλλογικό δικαίωμα σε ατομικό προνόμιο δεν είναι τυχαία. Στόχο έχει την αύξηση των κερδών του ιδιώτη Χούτου πάνω στις πλάτες των φοιτητών. Ακριβώς πάνω στην λογική του νόμου Διαμαντοπούλου, λοιπόν, για την εισαγωγή ιδιωτών και επιχειρηματιών στο χώρο του πανεπιστημίου, η φοιτητική μέριμνα ξαναμπαίνει στο στόχαστρο. Πόσο μάλλον τώρα που το υπουργείο παιδείας και η Άννα Διαμαντοπούλου απειλούν τα ιδρύματα που δεν θα εφαρμόσουν τον νέο νόμο με διακοπή της κρατικής χρηματοδότησης. Όλα αυτά εντάσσονται στην συνολική πολιτική του μνημονιακού μπλοκ, το οποίο πλήρως συντεταγμένο πλέον, πετσοκόβει ακόμη περισσότερο τις κοινωνικές δαπάνες σε κεκτημένα δικαιώματα όπως παιδεία, υγεία, εργασία και καλεί τον κόσμο της εργασίας και της νεολαίας να πληρώσει μια κρίση που δεν δημιούργησε.
Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε ολομέτωπη θα είναι και η απάντηση μας. Οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος τα προηγούμενα χρόνια στην Κομοτηνή έδειξαν ότι ο δρόμος της ανυπακοής και της αντίστασης είναι νικηφόρος. Το 2005 δεν σιωπήσαμε μπροστά στο ξεπούλημα της λέσχης από το τότε πρυτανικό σχήμα και διατηρήσαμε το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της πάνω λέσχης. Το Δεκέμβρη του 2010 δεν επιτρέψαμε κανένα διαχωρισμό των φοιτητών σε οικότροφους και μη, προνομιούχους και μη, εξασφαλίζοντας καθολική και δωρεάν σίτιση. Έτσι και τώρα δεν θα επιτρέψουμε κανέναν διαχωρισμό των φοιτητών με βάση τα οικονομικά κριτήρια σχετικά με το αυτονόητο δικαίωμά μας στην δημόσια και δωρεάν φοιτητική μέριμνα.
Η έξοδος του Χούτου και κάθε ιδιώτη από το πανεπιστήμιο είναι πάγια θέση μας και αυτό γιατί δεν θέλουμε κανένας να δουλεύει με το καθεστώς υπεργολαβίας στο πανεπιστήμιο, όπως οι υπάλληλοι στο Χούτο, ενώ αντίθετα θέλουμε για αυτούς εξασφαλισμένες εργασιακές σχέσεις. Ακόμη διεκδικούμε δημόσια, δωρεάν και ποιοτική σίτιση πράγμα το οποίο λογικό είναι να αμφισβητηθεί από κάθε λογική κερδοσκοπίας που θέλει μέχρι και την σίτιση να την μετατρέψει σε εμπόρευμα. Εμείς ζητάμε δύο δημόσιες λέσχες καθώς έτσι θα εξασφαλιστούν ο χωρίς αντίτιμο χαρακτήρας του φαγητού, το καλύτερο εργασιακό καθεστώς για τους εργαζομένους αλλά πάνω από όλα ο κοινωνικός έλεγχος κάθε λέσχης από φοιτητές και εργαζομένους.
Οι προτάσεις και τα όνειρα λοιπόν του δικομματισμού για κάρτες σίτισης και πάσο φαίνεται ότι υλοποιηθήκαν. Από την μία η πρόταση της ΠΑΣΠ για έλεγχο των φοιτητών που σιτίζονται στην λέσχη με την επίδειξη πάσο αλλά και η πρόταση για πανεπιστημιακή λέσχη. Ας κάνουμε κατανοητό λοιπόν στα παιδιά της συγκυβέρνησης πως η επίδειξη πάσο για όσους σιτίζονται είτε στην πάνω είτε στην κάτω λέσχη σημαίνει κάρτα σίτισης και πως πανεπιστημιακή λέσχη σημαίνει ιδιωτική λέσχη, την στιγμή που τα ιδρύματα ήδη υποχρηματοδοτούνται και δεν μπορούν να προσφέρουν ούτε καν τα βασικά. (π.χ θέρμανση). Από την άλλη η πρόταση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για δωρεάν σίτιση από όποιον φορέα και αν προέρχεται πέφτει στο κενό καθώς μας έχει γίνει αντιληπτό πως όποιος ιδιώτης αναλαμβάνει την σίτιση μας δεν το κάνει από την καλή του την καρδιά αλλά επειδή θέλει να βγάλει κέρδος από τις πλάτες των φοιτητών. Είναι τουλάχιστον γελοίο και απαράδεκτο οι παρατάξεις του δικομματισμού, να εμμένουν στις προτάσεις τους για επίδειξη πάσο την στιγμή που το φοιτητικό κίνημα, μέσα από τους συλλογικούς και νικηφόρους αγώνες, που έχει δώσει για τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της σίτισης, έχει ξεκαθαρίσει πως δεν δέχεται κανέναν έλεγχο των φοιτητών με κανένα πάσο και καμία κάρτα σίτισης!
Κάνουμε ξεκάθαρο λοιπόν σε όσους μοιράζουν σημειώσεις για την εξεταστική και ως αντάλλαγμα ζητάνε ψήφους, σε όσους ονειρεύονται ιδιώτες και επιχειρηματίες μέσα στο πανεπιστήμιο και σε όσους κάνουν πλάτες σε μια πολιτική που καταστρέφει την κοινωνία αλλά και τις ζωές μας, ότι θα είμαστε εδώ κάθε μέρα και θα αγωνιζόμαστε για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για δημόσια και δωρεάν σίτιση-στέγαση-μεταφορά. Θα είμαστε εδώ για να παλεύουμε ενάντια σε αυτούς που αποφασίζουν για εμάς αλλά χωρίς εμάς.
ΚΑΜΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ ΣΙΤΙΣΗΣ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΣΤΟ ΧΟΥΤΟ!

ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΩΝ

2011-12-05T02:01:00.002+02:00

ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

2011-12-05T02:00:00.002+02:00

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

2011-11-28T15:33:00.000+02:00

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Σ.Φ. ΝΟΜΙΚΗΣ

2011-11-28T15:08:00.007+02:00

ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 17/11/2011

2011-11-17T20:29:00.000+02:00

ΛΙΤΟΤΗΤΑ-ΑΝΕΡΓΙΑ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ‘73

2011-11-14T23:32:00.002+02:00

Η κυβέρνηση Παπανδρέου υλοποιώντας τις αδιέξοδες πολιτικές του Μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου προγράμματος πάνω στο τρίπτυχο λιτότητα-ύφεση-πειθαρχία που χάραξε από κοινού με την ΕΕ την ΕΚΤ βρέθηκε αντιμέτωπη με την κοινωνική ανυπακοή όπως αυτή εκφράστηκε στις μαζικότατες απεργιακές κινητοποιήσεις της 19ης και 20ης Οκτώβρη, σε διαμαρτυρίες κατά τη διάρκεια παρελάσεων, σε δημόσιες αποδοκιμασίες των εκφραστών των πολιτικών της λιτότητας. Κυρίως όμως βρέθηκε αντιμέτωπη με την οργάνωση της κοινωνίας σε αντιπαραθετικές δομές πραγματικής δημοκρατίας και αλληλεγγύης.
Αναγκάστηκε να θέσει στο λαό εκβιαστικά και αποπροσανατολιστικά διλήμματα με δημοψηφίσματα, ενώ έγινε μία απόπειρα να παρουσιαστεί ως μεγαλειώδης δικαίωση των θυσιών του ελληνικού λαού ένα «κούρεμα» που αφήνει αλώβητα τα δάνεια του Δ.Ν.Τ, τα ομόλογα της Ε.Κ.Τ, εκθέτει τα ασφαλιστικά ταμεία και εγκαθιδρύει μία μόνιμη εποπτεία της Τρόικα στην Ελλάδα με στόχο βέβαια την καλύτερη εφαρμογή της λιτότητας. Το εθνικό τους συμφέρον όμως δε μας χωράει. Τα συμφέροντα των εργαζομένων, της νεολαίας, των ανέργων, των μεταναστών έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τις εθνικές τους λύσεις.
Αφού λοιπόν η χρεοκοπημένη σοσιαλδημοκρατία ολοκληρώνει το έργο της και καταρρέει υπό το βάρος της μηδενικής κοινωνικής νομιμοποίησης και των μαζικών λαϊκών αντιδράσεων, μένει η τελευταία ‘’χρυσή’’ εφεδρεία: Η εθνική ενότητα. Η αστική δημοκρατία ετοιμάζει κυβερνήσεις συνεργασίας μεταξύ όσων πριν από λίγο καιρό φαίνονταν να καταδικάζουν το μνημόνιο (η ‘’λαϊκή’’ δεξιά της Νέας Δημοκρατίας), των πιο συντηρητικών κομματιών του πολιτικού φάσματος (το ακροδεξιό Λα.Ο.Σ), της Δημοκρατικής Συμμαχίας και ενός παραπαίοντος ΠαΣοΚ.
Η νέα Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας ούτε αγαθές προθέσεις έχει, ούτε το "κοινό" καλό προωθεί. Συνεχίζουν το έργο της Μνημονιακής Κυβέρνησης ΠΑ.ΣΟ.Κ.-Τρόικας, στην κατεύθυνση της επίθεσης ενάντια στα χαμηλότερα στρώματα και περικοπής των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Συγκροτείται με αυτό τον τρόπο ένα ιδιότυπο κράτος έκτακτης ανάγκης, με σκοπό την επιβίωση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής στην Ελλάδα και κατ επέκταση στην Ευρώπη. Όποια διέξοδο κι αν αναζητήσουν, εμείς τους θυμίζουμε ότι οι νεοφιλελεύθερες αυτές πολιτικές δεν έχουν καμία νομιμοποίηση στο λαό. Όπως καμία νομιμοποίηση δεν έχει και η σύνθεση της νέας, όπως και της προηγούμενης κυβέρνησης!

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝΕ ΓΙΟΡΤΗ ΗΤΑΝΕ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΗ ΤΑΞΙΚΗ

Η πολιτική συγκυρία που διανύουμε πραγματικά μας προκαλεί να κάνουμε συνειρμούς για το τότε σε σχέση με το τώρα. Το Πραξικόπημα των Συνταγματαρχών όπως εκφράστηκε και υλοποιήθηκε το 1967 βρίσκει κοινά στοιχεία με το κράτος έκτακτης ανάγκης που διαμορφώνεται σταδιακά στη χώρα από μία Κυβέρνηση χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση, απαρτιζόμενη από τραπεζίτες, δικαστές και τεχνοκράτες αλλά και πάλαι ποτέ αρχιτραμπούκους της ακροδεξιάς.

Τη στιγμή λοιπόν που τα μεταπολιτευτικό σκηνικό κλονίζεται τα συνθήματα του Πολυτεχνείου παραμένουν επίκαιρα. Στην Ελλάδα της ανεργίας του 20%, των αντιλαϊκών χαρατσιών, των φορολογικών επιδρομών, της μετατροπής του πανεπιστημίου σε νέο χώρο κερδοφορίας του κεφαλαίου καθώς και της καταστολής και της ποινικοποίησης φρονημάτων… Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία την οποία καλούμαστε να γράψουμε μέσα από αγώνες για:

-τη διασφάλιση των αναφαίρετων δικαιωμάτων μας σε μισθό, σύνταξη, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, ασφάλιση, περίθαλψη για την ικανοποίηση των αναγκών μας σε αντιπαράθεση σε όσους με πρόσχημα τη “σωτηρία της χώρας” μάς στερούν τα πάντα και μας εκμεταλλεύονται με σκοπό την αύξηση των κερδών τους.

-ένα δημόσιο, δωρεάν, δημοκρατικό Πανεπιστήμιο χωρίς ταξικούς φραγμούς με στόχο την πλήρη ανάπτυξη των δεξιοτήτων όλων μας προς όφελος μιας επιστήμης στην υπηρεσία των κοινωνικών αναγκών σε αντιπαράθεση με το ψηφισμένο νόμο Διαμαντοπούλου που μετατρέπει το Πανεπιστήμιο σε επιχείρηση.

-την ελεύθερη έκφραση όλων μας, την ισότητα, τη κοινωνική δικαιοσύνη σε αντιπαράθεση με όσους υποστηρίζουν ότι η μόνη ελευθερία που υπάρχει είναι η “ελευθερία της αγοράς” (δηλαδή η διαφύλαξη των κερδών τους) και για τη διασφαλίσουν καταστέλλουν τους αγώνες μας με τη προπαγάνδα των ΜΜΕ και τις αστυνομικές επεμβάσεις.

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ!
…της πολιτικής που μειώνει κι άλλο τους μισθούς, απολύει εργαζόμενους του δημοσίου, καταργεί συλλογικά δικαιώματα των εργαζομένων και ιδιωτικοποιεί το δημόσιο πλούτο, ενώ ταυτόχρονα έχει δώσει 108 δις για τη «διάσωση» των τραπεζών από το 2008 είναι η ίδια πολιτική στην οποία εντάσσεται και ο νόμος Διαμαντοπούλου που εισήχθη, συζητήθηκε και ψηφίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες στο τέλος του Αυγούστου, με σκοπό τον αιφνιδιασμό της κοινωνίας και την αποφυγή πιθανών αντιστάσεων. Στην προσπάθεια της κυβέρνησης να επιβάλλει τις αρχές της αγοράς, ανέτρεψε τον τρόπο λειτουργίας του πανεπιστημίου, ως δημοκρατικού, ελεύθερου και ανοικτού κοινωνικού χώρου που μπορεί να αρθρώνει αντιπαραθετικό πολιτικό λόγο και να στηρίζει τους αγώνες των υποτελών.
Η επέμβαση της κυβερνητικής πολιτικής στο πανεπιστήμιο δεν είναι τυχαία. Η λειτουργία του ως του βασικού ιδεολογικού μηχανισμού που δημιουργεί τους αυριανούς εργαζομένους καθιστά την εκπαιδευτική ‘’μεταρρύθμιση’’ κομβική για τη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Με το πρόσχημα της αδιαφάνειας και ντυμένη με το μανδύα της προόδου η κυβέρνηση (με συμμάχους φυσικά τη Νέα Δημοκρατία και το ΛΑ.Ο.Σ. που παραδοσιακά συγκροτούν το αστικό μπλοκ εξουσίας) δημιουργεί το νέο «πανεπιστήμιο» με βασικούς άξονες τον κατακερματισμό των πτυχίων και των εργασιακών μας δικαιωμάτων, την εισαγωγή επιχειρηματικών λογικών στην εκπαίδευση και την συρρίκνωση της δημοκρατίας στο εσωτερικό των πανεπιστημίων.

Οι εκφραστές της Κυβέρνησης του Μνημονίου μέσα στις σχολές, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, υλοποιώντας κατά γράμμα το νέο νόμο για την παιδεία, αδρανοποιούν τους συλλόγους θέτοντας φραγμούς στη διεξαγωγή γενικών συνελεύσεων, κάθονται στο ίδιο τραπέζι με την Διαμαντοπούλου με στόχο την εφαρμογή του νόμου στην καθημερινότητα του φοιτητή πάσο, συγγράμματα, σίτιση, στέγαση, μεταφορά.

Η συνέχιση των μαζικών, ενωτικών, ανατρεπτικών αγώνων είναι η μόνη λύση για την εδραίωση των νέων κοινωνικών συσχετισμών, που διαμορφώνονται, στο πολιτικό σκηνικό. Σε μια περίοδο τόσο κρίσιμη, η διαρκής κινητοποίηση και οργάνωση των δυνάμεων της εργασίας και της νεολαίας αποτελεί μονόδρομο. Η ιστορία έχει δείξει ότι με συλλογικούς αγώνες ανατρέπονται και οι χειρότερες συνθήκες!

ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

2011-11-14T23:29:00.000+02:00

ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΩΝ

2011-11-14T23:28:00.001+02:00

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ για την επικαιροποίηση του Πολυτεχνείου

2011-11-14T23:27:00.001+02:00

Σ’ ένα κόσμο για λίγους δεν χωράει κανείς…

2011-11-09T23:30:00.002+02:00

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών αναδεικνύουν την κρισιμότητα της συγκυρίας στην οποία βρισκόμαστε. Την ώρα που η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. βρίσκεται υπό κατάρρευση κάτω από την πίεση των μαζών, όπως εκφράστηκε το τελευταίο διάστημα, εξακολουθεί να εφαρμόζει τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα της με σκοπό να ισοπεδώσει ό, τι δεν πρόλαβε να γκρεμίσει τα δυο προηγούμενα χρόνια. Μετά από το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο ,τα χαράτσια ,έρχεται τώρα να περάσει με τον πιο σκληρό τρόπο το ενιαίο μισθολόγιο, την εργασιακή εφεδρεία ,νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, νέες φορολογικές επιβαρύνσεις μέσω των λογαριασμών της Δ.ΕΗ. Η κυβέρνηση έντρομη προσπαθεί μέσα από νέες συμμαχίες με το αστικό μπλοκ, και θέτοντας εκβιαστικά διλλήματα να ισχυροποιηθεί και να κερδίσει λίγο ακόμα χρόνο ζωής. Με αυτό τον τρόπο θα συνεχίσει να εξυπηρετεί τις ξεκάθαρα ταξικές πολιτικές σε απόλυτη συμπόρευση με τις επιταγές του νεοφιλελευθερισμού, υπογράφοντας νέα μνημόνια, χτυπώντας ακόμα περισσότερο το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και της νεολαίας.
Μέσα από τη συνολική επίθεση δεν θα μπορούσε να λείπει κι ο χώρος της εκπαίδευσης με πολιτικές πρακτικές που έχουν σαν σκοπό να βυθίσουν σχολεία και πανεπιστήμια σε εκπαιδευτικό μεσαίωνα. Στόχος τους μια εκπαίδευση με ταξικούς φραγμούς. Η πολιτική αυτή εκφράζεται στα σχολεία με περικοπές στα βιβλία , με την επέκταση της εργασιακής εφεδρείας στον χώρο των εκπαιδευτικών και εγκυκλίους που φέρουν πνεύμα χούντας στο κομμάτι της ελευθερίας του λόγου. Κι ακόμα σφοδρότερη είναι η επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ο νόμος-έκτρωμα της Διαμαντοπούλου ,που ψηφίστηκε από ΠΑ.ΣΟ.Κ. – Ν.Δ. – ΛΑ.Ο.Σ- ΔΗ.ΣΥ , ουσιαστικά καταστρέφει το δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο ,με τη μετατροπή των πτυχίων σε πιστοποιητικά σπουδών ,με την εξάλειψη της φοιτητικής μέριμνας ,με την κατάργηση του ασύλου και την υποθήκευση του εργασιακού μας μέλλοντος.
Όταν βλέπουμε το μέλλον μας να διαμορφώνεται κάτω από αυτές τις συνθήκες ,δεν μπορούμε να αφήνουμε τον δικομματισμό ,θεωρώντας τσιφλίκι του τη σχολή να μπαίνει σε προεκλογικές μάχες θέλοντας να ενισχύσει τις πελατειακές του σχέσεις. Απέναντι στη λογική τους που θέλει το ακαδημαϊκό σύμπαν να κινείται γύρω από τις εκλογές πρωτοετών, εμείς απαντάμε προτάσσοντας τις γενικές συνελεύσεις ως ανώτατο συλλογικό αποφασιστικό όργανο του συλλόγου και ως διαδικασία πολιτικοποίησης των φοιτητών, ιδιαίτερα από τη στιγμή που αυτά ακριβώς τα συλλογικά όργανα και οι δημοκρατικές διαδικασίες τίθενται αυτή τη στιγμή υπό σοβαρή αμφισβήτηση από το νόμο Διαμαντοπούλου. Γι αυτό καλούμε το σύλλογο να αποστασιοποιηθεί από τα αποπροσανατολιστικά τεχνάσματα που επιστρατεύουν η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ με την αποδοκιμασία του στοχευμένου αυτού θεσμού και την στήριξη των πολιτικών συλλογικών διαδικασιών, που τόσο μεγάλη ανάγκη έχουν τα πανεπιστήμια και η κοινωνία συνολικά.
Γιατί για εμάς η πολιτική στην συγκεκριμένη συγκυρία δεν γίνεται μέσα από κλειστές επιτροπές στελεχών και με λογικές ανάθεσης, αλλά φτιάχνεται από εμάς τους ίδιους μέσα από συλλογικές διαδικασίες και δράσεις.
Παρά την μελανή και ζοφερή πραγματικότητα που μας επιβάλλουν ,η ελπίδα καθημερινά αναγεννιέται μέσα από κινήματα και διαδικασίες που πυροδοτούνται τόσο στο χώρο της εργασίας όσο και της εκπαίδευσης .Τρανταχτά παραδείγματα είναι η ανάπτυξη των κινημάτων ‘Δεν πληρώνω’, η μεγαλειώδης απεργία των 19-20 Οκτώβρη, που συντάραξε την κυβέρνηση και το σύνολο του αστισμού και η 28η Οκτωβρίου, μέρα που πρωταγωνίστησε η ίδια η κοινωνία διατρανώνοντας ‘όχι’ της ενάντια στις πολιτικές τους. Με αυτά συμπορευόμαστε και ακολουθούμε το δρόμο της ανατροπής των πολιτικών της κυβέρνησης ,Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ. Η μέρα έχει έρθει, ας την αδράξουμε όλοι μαζί!

Καλούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας στο Γερμανό
Πέμπτη 10/11 ώρα 18.00μμ στην πλατεία Κομοτηνής
ΑΡ.Α.Σ

«Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι, είμαστε χαμένοι» -Μ.Μπρέχτ-

2011-11-09T23:24:00.002+02:00

Η Γενική Συνέλευση του συλλόγου είναι το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων, είναι το όργανο το οποίο επιτρέπει στον καθένα και την καθεμία να τοποθετηθεί πάνω σε ζητήματα που αφορούν το πανεπιστήμιο και την κοινωνία, δηλαδή την ίδια του τη ζωή. Είναι ο πυρήνας συσπείρωσης του εκάστοτε συλλόγου, πόσο δε μάλλον μέσα σε μια συγκυρία, που το ΠΑΣΟΚ περνάει καθημερινά όλο και πιο αντιλαϊκά μέτρα, τα οποία υποθηκεύουν το μέλλον μας και καταδικάζουν τις ζωές ολόκληρων γενιών. Την τελευταία διετία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει αναλάβει την πλήρη αποδιοργάνωση της ελληνικής κοινωνίας και την οικοδόμηση της με βάση τα νεοφιλελεύθερα πρότυπα. Μνημόνιο και μεσοπρόθεσμο επέβαλλαν τη σκληρή λιτότητα και τους όρους της αγοράς, μετακυλώντας το βάρος της κρίσης στους εργαζόμενους και τη νεολαία. Νέα φορολογικά χαράτσια, εργασιακή εφεδρεία, χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα συνθέτουν το πάζλ της στοχευμένης επίθεσης που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της.
Τα παραπάνω μέτρα εντάσσονται στο γενικότερο σχέδιο λεηλασίας των μισθών, κατάργησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων, διάλυσης του κοινωνικού κράτους, του δημόσιου πλούτου και των δημόσιων αγαθών.
Την επίθεση αυτή έρχεται να ολοκληρώσει ο νόμος Διαμαντοπούλου, που εισήχθη, συζητήθηκε και ψηφίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες στο τέλος του Αυγούστου, την ώρα, που οι σχολές ήταν κλειστές, με σκοπό τον αιφνιδιασμό της κοινωνίας και την αποφυγή πιθανών αντιστάσεων από πλευράς φοιτητών. Ψήφισαν ένα νόμο ο οποίος πάει να διαλύσει κάθε έννοια δημοσίου πανεπιστημίου και να δημιουργήσει τους νέους, αναλώσιμους, φτηνούς και ανασφάλιστους εργαζομένους, κομμένους και ραμμένους στα μέτρα της αγοράς.
Γιατί πολύ απλά, κι αυτό φάνηκε ξεκάθαρα από τη συμμαχία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΗΣΥ, η δημόσια δωρεάν παιδεία είναι το τελευταίο εμπόδιο απέναντι στην επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα που σχεδιάζουν. Δίδακτρα θα επιβάλλονται σε φοιτητές που υπερβαίνουν συγκεκριμένο όριο φοίτησης, και φυσικά ούτε λόγος για δωρεάν διανομή συγγραμμάτων! Και επειδή αγορές και δημοκρατία δεν πάνε ποτέ μαζί, ο Νόμος Διαμαντοπούλου αφαιρεί από τους φοιτητές κάθε δυνατότητα συνδιαμόρφωσης και παρέμβασης σε ζητήματα που αφορούν το Πανεπιστήμιο, δίνοντας από την άλλη αυξημένες αρμοδιότητες σε εξωπανεπιστημιακούς και ανθρώπους των επιχειρήσεων. Όσο για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, δεν ήταν τίποτα που δεν περιμέναμε. Αντίθετα, σε μια εποχή που οι κοινωνικές αντιστάσεις οξύνονται και τα Σώματα Ασφαλείας ενισχύονται με περισσότερες από 4000 προσλήψεις, το άσυλο δεν μπορεί παρά να αποτελεί το μεγαλύτερο εχθρό του συστήματος.
Ήδη από τον Αύγουστο οι φοιτητικοί σύλλογοι πανελλαδικά ακολούθησαν το δρόμο και των κινητοποιήσεων. Συναντήθηκαν με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας με εργαζόμενους και ανέργους στις 19 και 20 του Οκτώβρη και έδωσαν την πιο δυναμική τους απάντηση απέναντι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ απαιτώντας την ανατροπή της πολιτικής αυτής και των συμμάχων της. ανάχωμα σε όλη αυτή την προσπάθεια πυροδότησης κινηματικών διαδικασιών από πλευράς φοιτητικού κινήματος βρήκαμε απέναντι μας τις παρατάξεις του δικομματισμού.
Όπως ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στη Βουλή τα βρίσκουνε για να περάσουνε τα πιο σκληρά ταξικά μέτρα, έτσι και ΔΑΠ και ΠΑΣΠ τα βρίσκουνε στη σχολή για να οργανώσουν το μπλοκ της αντικατάληψης, για να καλλιεργήσουν και να διασφαλίσουν τη συναίνεση ή τη σιωπή απέναντι σε αυτά ακριβώς τα μέτρα, για να στηρίξουν ακριβώς την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τους συμμάχους της και την προσπάθειά τους να κάνουν την κρίση ευκαιρία για να καταργήσουν ό,τι δικαίωμα και κεκτημένο μας απέμεινε ακόμα και στα χαρτιά.
Στη Γενική Συνέλευση του συλλόγου που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη Δευτέρα 24/10 για άλλη μια φορά είδαμε τις παρατάξεις του δικομματισμού, ΠΑΣΠ και ΔΑΠ, να προσπαθούν να αποπολιτικοποιήσουν την συζήτηση και να υποβαθμίσουν την δημοκρατικότερη διαδικασία του συλλόγου με μοναδικό σκοπό να δείξουν την «πραμάτεια» τους μπροστά στους πρωτοετείς φοιτητές, να διαφημίσουν στην ουσία το μαγαζάκι του ο καθένας. Φάνηκε και από αυτή τη συνέλευση, ότι οι παρατάξεις του δικομματισμού είναι το μακρύ χέρι του ΠΑΣΟΚ μέσα στα πανεπιστήμια, καθώς τη στιγμή που ολόκληρη η κοινωνία πλήττεται και βράζει από οργή, με μια κυβέρνηση που έχει ψηφίσει μνημόνιο, μεσοπρόθεσμο και έρχεται τώρα και ψηφίζει και αυτό το νόμο-έκτρωμα, οι παρατάξεις του δικομματισμού δε βγάζουν λέξη. Μιλώντας μονάχα για χαμένα συγγράμματα χωρίς να συγχέουν τα ζητήματα αυτά με την συνολικότερη πολιτική της κυβέρνησης και το νόμο-Διαμαντοπούλου.
Όμως, τη στιγμή που η ελληνική κοινωνία βράζει, τη στιγμή που το δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο καταργείται με το νέο νόμο, τη στιγμή που θα πληρώνουμε τα συγγράμματα, τη σίτιση, τη στέγαση και την μεταφορά, τη στιγμή που τα χαράτσια διαδέχονται το ένα το άλλο, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες δεν μπορούν να μένουν απλοί θεατές. Τώρα που ολόκληρη η κοινωνία οργανώνει τις αντιστάσεις της, οι πελατειακές λογικές του δικομματισμού ήρθε η ώρα να πεταχτούν έξω από το ελληνικό πανεπιστήμιο. Τώρα που το φοιτητικό κίνημα πανελλαδικά συνδεόμενο με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας που αντιστέκονται, παλεύοντας για ανατροπή αυτού του νόμου και την ανατροπή της κυβέρνησης έδωσε την πιο δυναμική του απάντηση στην 48ωρη απεργία, την πιο δυναμική απάντηση σε μια κυβέρνηση που μας κλέβει το μέλλον, εμείς δεν πρέπει να αφήσουμε καμία ΔΑΠ και καμία ΠΑΣΠ να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς!
Ως Αριστερή Ενότητα θεωρούμε τις Γενικές Συνελεύσεις αναγκαίες μέσα σε μια συγκυρία, που μας τα παίρνουν όλα και υποθηκεύουν το μέλλον μας σε παιδεία και εργασία, γιατί είναι απαραίτητο οι φοιτητές να έχουν λόγο και δύναμη. Οφείλουμε να ενωθούμε με τα υπόλοιπα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας, που είναι αυτή τη στιγμή στο δρόμο. Ολόκληρη η κοινωνία έχει αναδείξει λέξεις, όπως η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και άρα οφείλουμε να μπούμε εμπόδιο σε λογικές
αποσιώπησης κάθε αντίδρασης. Με ορίζοντα την 17η Νοεμβρίου και τις απεργιακές κινητοποιήσεις που ακολουθούν το σύνθημα «ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ηχεί πιο επίκαιρο από ποτέ!
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!

«Η νύχτα θα περάσει
Μπορεί να φτύσουν τα νερά
Μπορεί να τουφεκίσουν τα σπουργίτια
Μπορεί να κάψουν τους στίχους
Μπορεί να κομματιάσουν το τραγούδι
Αλλά αυτή η νύχτα θα περάσει
Και θα βοηθήσουμε εμείς σε αυτό!»

Εικόνες από το μέλλον

2011-11-09T23:22:00.002+02:00

Από τη συνέντευξη τύπου του Γεωργίου Παπανδρέου στο Καστελόριζο, όταν ανακοίνωνε την προσφυγή της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έχουν περάσει δύο χρόνια στοχευόμενης διάλυσης της ελληνικής κοινωνίας. Δύο χρόνια όπου έγινε κάθε δυνατή προσπάθεια από την πλευρά του αστικού μπλοκ εξουσίας, να μεταφερθεί το κόστος της κρίσης στον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία.

Χρησιμοποιώντας την κρίση των δημόσιων οικονομικών και με μοχλό πίεσης το χρέος η κυβέρνηση του Πασόκ, υλοποιώντας τις πολιτικές κατευθύνσεις της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ, προχώρησε στην ψήφιση του Μνημονίου, του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος ακολουθώντας με συνέπεια τη νεοφιλελεύθερη συνταγή ‘’λιτότητα – ύφεση - πειθαρχία’’. Οι έννοιες πρόοδος, εθνικό συμφέρον, ελληνική ιδιαιτερότητα, ευρωπαϊκή προοπτική χρησιμοποιήθηκαν από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς ως αρωγοί της σκληρής αυτής ταξικής επίθεσης. Την ίδια ώρα εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι διατράνωναν την αντίθεσή τους στην πολιτική της κυβέρνησης, αναπτύσσοντας παράλληλα τις δικές τους δομές άμεσης δημοκρατίας μέσα από τις οποίες αναδείκνυαν τα αιτήματά τους.

Παράλληλα εκβιασμοί από την πλευρά των δανειστών, απειλές για άρνηση εκταμίευσης της επόμενης δόσης παρουσιάζονταν ως οι ανάγκες που δικαιολογούσαν την πλήρη διάλυση του κοινωνικού ιστού από μία κυβέρνηση δίχως καμία κοινωνική νομιμοποίηση.
Αποκορύφωμα αυτού του γενικευμένου ταξικού πολέμου ήταν η ψήφιση του Πολυνομοσχεδίου που προέβλεπε πλήρη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, δραματική μείωση του κατώτατου μισθού, εξωραϊσμένες απολύσεις και εφεδρεία σε συνδυασμό με νέα φορολογικά μέτρα και περαιτέρω μείωση του αφορολόγητου.

Απέναντι στο νέο εκβιασμό οι εργαζόμενοι απάντησαν με καταλήψεις δημοσίων κτηρίων, με μαζική συμμετοχή στη 48ωρη απεργία 19 και 20 Οκτώβρη, αλλά και με δυναμικές διαμαρτυρίες στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου. Οι αγώνες αυτοί έδειξαν ότι ο ελληνικός λαός καταδικάζει με τον πιο σαφή τρόπο τη συνολική πολιτική του νεοφιλελευθερισμού και απαιτεί την άμεση ήττα του εκφραστή της στην κοινωνία: Της κυβέρνησης του Πασόκ.

Την ίδια στιγμή οι σύμμαχοί της παρουσίαζαν τη λύση του ‘’κουρέματος’’ ως ευλογία και ανταμοιβή του ελληνικού λαού για τις θυσίες του. Αποκρύπτεται όμως ότι από το κούρεμα αποτελεί ένα τεχνικό μέτρο που δεν επιλύει τις αιτίες γέννησης των καπιταλιστικών κρίσεων. Από αυτό εξαιρούνται τα ομόλογα που βρίσκονται στην κατοχή της Ε.Κ.Τ. και τα δάνεια του Δ.Ν.Τ, ενώ τα ασφαλιστικά ταμεία θα πληγούν ανεπανόρθωτα.

Η ενεργοποίηση όμως του λαϊκού παράγοντα οδηγεί την κυβέρνηση σε κατάρρευση. Οι αντιφάσεις ακόμα και μέσα στην ίδια την κοινοβουλευτική ομάδα του Πασόκ αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για μία τυπική διαδοχή στην εξουσία, για μια θεσμική αλλαγή, αλλά για μια οργανική κρίση, για ένα πολιτικό κενό που δημιουργήθηκε όταν η κοινωνία φάνηκε να αντιλαμβάνεται ότι εκείνη και όχι οι αγορές, οι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί οίκοι ή το κεφάλαιο μπορεί να αποτελέσει τον κινητήριο μοχλό των εξελίξεων.

Η κυβέρνηση δεν παραιτείται. Καταρρέει, υπό το βάρος των λαϊκών αντιδράσεων. Η κυβέρνηση δεν ‘’αποχωρεί’ εξαιτίας της έλλειψης κοινοβουλευτικής στήριξης από το μέλη της. Διαλύεται από την πλήρη απονομιμοποίηση της στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Το αποπροσανατολιστικό και εκβιαστικό δημοψήφισμα που προσπάθησε να προκηρύξει ήταν το κύκνειο άσμα μιας χρεοκοπημένης και αναποτελεσματικής λογικής εξόδου από την κρίση.

Το αστικό μπλοκ χρησιμοποιεί ήδη τις εφεδρείες του. Σχήματα εθνικής σωτηρίας, κυβερνήσεις συνεργασίας με όσους πριν από λίγο καιρό φαίνονταν να καταδικάζουν το μνημόνιο (η ‘’λαϊκή’’ δεξιά της Νέας Δημοκρατίας), με τα πιο συντηρητικά κομμάτια του πολιτικού φάσματος (το επικίνδυνο Λάος) και με τη Δημοκρατική Συμμαχία. Τις επόμενες μέρες το ιδεολόγημα του εθνικού συμφέροντος θα επιστρατευτεί και πάλι για να στηρίξει την εκταμίευση της έκτης δόσης και τα νέα μέτρα που θα τη συνοδεύουν. Η ‘’σωτηρία του τόπου’’ και το ‘’καλό της πατρίδας’’ θα αντηχήσουν ξανά από τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε.

Τους προειδοποιούμε: Το εθνικό τους συμφέρον δε μας χωράει. Τα συμφέροντα των εργαζομένων, της νεολαίας, των ανέργων, των μεταναστών έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τις εθνικές τους λύσεις.
Περισσότερο από ποτέ είναι αναγκαία η παρουσία όλων μας στις κινητοποιήσεις των επόμενων ημερών.

48ωρηΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 19-20/10

2011-10-18T19:41:00.000+03:00

"Η αξιοπρέπεια στη ζωή διεκδικείται, δεν παρέχεται…"

2011-10-16T15:24:00.000+03:00

Την τελευταία διετία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει αναλάβει την πλήρη αποδιοργάνωση της ελληνικής κοινωνίας και την οικοδόμηση της με βάση τα νεοφιλελεύθερα πρότυπα. Μνημόνιο και μεσοπρόθεσμο επέβαλλαν τη σκληρή λιτότητα και τους όρους της αγοράς, μετακυλώντας το βάρος της κρίσης στους εργαζόμενους και τη νεολαία. Νέα φορολογικά χαράτσια, εργασιακή εφεδρεία, χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και αποκρατικοποίηση όλων των δημόσιων υπηρεσιών συνθέτουν το πάζλ της στοχευμένης επίθεσης που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και οι σύμμαχοί της.

Με την εργασιακή εφεδρεία καθιερώνεται ένα νέο καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας που οδηγεί στο προθάλαμο της ανεργίας ένα μεγάλο αριθμό εργαζομένων. Αυτό σε συνδυασμό με την αύξηση του ποσοστού της ανεργίας στο 20% και των νέων στο 40% συνθέτουν ένα κλίμα ασφυκτικό και αβέβαιο για τα μεσαία και κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό το νέο φορολογικό σύστημα με την περαιτέρω μείωση του αφορολόγητου στα 5.000 ευρώ (συνεπώς πλέον φορολογούνται και οι άνεργοι) σε συνδυασμό με τα ψηφισμένα χαράτσια στα ακίνητα ολοκληρώνουν το μνημονιακό σχέδιο κατάσχεσης ακόμη και των πλέον πενιχρών εισοδημάτων. Τα παραπάνω μέτρα εντάσσονται στο γενικότερο σχέδιο λεηλασίας των μισθών, κατάργησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων, διάλυσης του κοινωνικού κράτους, του δημόσιου πλούτου και των δημόσιων αγαθών.
Την επίθεση αυτή έρχεται να ολοκληρώσει ο νόμος Διαμαντοπούλου, που εισήχθη, συζητήθηκε και ψηφίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες στο τέλος του Αυγούστου, την ώρα, που οι σχολές ήταν κλειστές, με σκοπό τον αιφνιδιασμό της κοινωνίας και την αποφυγή πιθανών αντιστάσεων από πλευράς φοιτητών. Ψήφισαν ένα νόμο ο οποίος πάει να διαλύσει κάθε έννοια δημοσίου πανεπιστημίου και να δημιουργήσει τους νέους, αναλώσιμους, φτηνούς και ανασφάλιστους εργαζομένους, κομμένους και ραμμένους στα μέτρα της αγοράς. Γιατί πολύ απλά, κι αυτό φάνηκε ξεκάθαρα από τη συμμαχία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΗΣΥ, η δημόσια δωρεάν παιδεία είναι το τελευταίο εμπόδιο απέναντι στην επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα που σχεδιάζουν. Η χρηματοδότηση των πανεπιστημίων θα είναι πλέον στη διακριτική ευχέρεια του κράτους ενώ το μεγαλύτερο μερίδιο πόρων των ιδρυμάτων θα προέρχεται από ιδιώτες με ότι αυτό συνεπάγεται για τη διεξαγόμενη από αυτά έρευνα. Δίδακτρα θα επιβάλλονται σε φοιτητές που υπερβαίνουν συγκεκριμένο όριο φοίτησης, και φυσικά ούτε λόγος για δωρεάν διανομή συγγραμμάτων! Και επειδή αγορές και δημοκρατία δεν πάνε ποτέ μαζί, ο Νόμος Διαμαντοπούλου αφαιρεί από τους φοιτητές κάθε δυνατότητα συνδιαμόρφωσης και παρέμβασης σε ζητήματα που αφορούν το Πανεπιστήμιο, δίνοντας από την άλλη αυξημένες αρμοδιότητες σε εξωπανεπιστημιακούς managers, δηλαδή σε τεχνοκράτες και ανθρώπους των επιχειρήσεων. Όσο για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, δεν ήταν τίποτα που δεν περιμέναμε. Αντίθετα, σε μια εποχή που οι κοινωνικές αντιστάσεις οξύνονται και τα Σώματα Ασφαλείας ενισχύονται με περισσότερες από 4000 προσλήψεις, το άσυλο δεν μπορεί παρά να αποτελεί το μεγαλύτερο εχθρό του συστήματος.
Όλα αυτά οδήγησαν τους φοιτητικούς συλλόγους ήδη από τον Αύγουστο σε μαζικές γενικές συνελεύσεις και κινητοποιήσεις πανελλαδικά με στόχο την ανατροπή του νόμου αλλά και της πολιτικής της κυβέρνησης. Από τις αρχές του Σεπτέμβρη ήδη 300 φοιτητικοί σύλλογοι προχώρησαν σε καταλήψεις συμπορεύτηκαν με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας που προβάλλουν αντίσταση και διεκδίκησαν το αυτονόητο δικαίωμά τους στη ζωή με αξιοπρέπεια. Φάνηκε ξεκάθαρα από την δυναμική του κινήματος, παρ’ όλες τις απειλές και τους εκφοβισμούς της κυβέρνησης για χαμένες εξεταστικές και εξάμηνα και καταστολή των κινητοποιήσεων, ότι μπορεί να νικήσει και να μπλοκάρει στην πράξη την εφαρμογή του νόμου.
Απέναντι, λοιπόν, στο φοιτητικό κίνημα βρέθηκαν οι εκφραστές και οι σύμμαχοι της κυβέρνησης μέσα στο πανεπιστήμιο που δεν είναι άλλοι από την ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ. Από τη μια η ΔΑΠ προσπάθησε από την αρχή να συσπειρώσει τους φοιτητές γύρω από το μπλοκ αντικατάληψης αρνούμενη να τοποθετηθεί πολιτικά μέσα στους φοιτητικούς συλλόγους, αποκρύπτοντας τις θέσεις της για το πανεπιστήμιο («ΠΑΙΔΕΙΑ 2020») που ταυτίζονται με το νόμο Διαμαντοπούλου, ενισχύοντας έτσι ένα απολιτίκ κλίμα, μιλώντας μόνο για χαμένες εξεταστικές και προτείνοντας ως μόνη λύση ανοιχτές σχολές, κάτι που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί στην εφαρμογή του νόμου.
Από την άλλη η ΠΑΣΠ ενώ συμμετείχε στο στημένο διάλογο για την παιδεία που καλούσε το υπουργείο προσπάθησε να προβάλλει το αγωνιστικό της προσωπείο σκεπτόμενη μόνο ψηφοθηρικά. Κράτησε μια ευκαιριακή στάση απέναντι στις κινητοποιήσεις αφενός καταγγέλλοντας τες και συσπειρώνοντας φοιτητές στο μπλοκ αντικατάληψης και αφετέρου προτείνοντας εκτονωτικές καταλήψεις χωρίς πολιτικό περιεχόμενο πάνω σε μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού του φοιτητικού κινήματος. Αυτή η στάση της ΠΑΣΠ επικεντρωνόταν ακριβώς στο μοναδικό της στόχο, δηλαδή τη σιωπηρή συναίνεση στη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Το ΜΑΣ από την πλευρά του στέκεται αμήχανο μπροστά σε ένα φοιτητικό κίνημα, το οποίο δεν μπορεί να ελέγξει και να κατευθύνει και αναπτύσσει φοβικά αντανακλαστικά απέναντι σε αυτό, κατακρίνοντας την πολιτική του βαρύτητα, και επιλέγοντας την λογική του απομονωτισμού και της περιχαράκωσης.
Σήμερα που όλη η κοινωνία βράζει, που όλα μας τα δικαιώματα καταργούνται, που στην Κομοτηνή καταργείται η διπλή εξεταστική για τους επι πτυχίω φοιτητές, που μειώνονται τα δρομολόγια των λεωφορείων και μπαίνει η λογική αντιτίμου, που πληρώνουμε για τα πάσο και τα συγγράμματα, την ώρα που το ίδιο μας το μέλλον είναι υπο διακύβευση, εμείς σε αυτό το έργο θα μείνουμε θεατές; Εμείς θα αφήσουμε την τρομοκρατία της κυβέρνησης, της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ να μας σταματήσει;
Ας είμαστε, λοιπόν, αυτοί, που θα στείλουν το νόμο Διαμαντοπούλου και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από εκεί, που ήρθαν. Οι φοιτητικοί σύλλογοι πρέπει να μείνουν ενεργοί μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες τους και να προχωρήσουν σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Οι αγωνιστικές αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων οφείλουν, με ορόσημο την απεργία της 19ης Οκτωβρίου, να συναντηθούν με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας και να δώσουν μια ηχηρή απάντηση στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και των πολιτικών της.

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΦ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ

2011-10-06T16:03:00.002+03:00

ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΣΕΒΟΝΤΑΙ, ΘΑ ΜΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ

2011-09-26T14:02:00.001+03:00

Τη στιγμή που οι σχολές πανελλαδικά έχουν μπει σε κινηματική τροχιά παλεύοντας για την ανατροπή του νόμου Διαμαντοπούλου στη Νομική Σχολή Κομοτηνής ΠΑΣΠ και ΔΑΠ θέτουν φραγμούς στη διεξαγωγή γενικών συνελεύσεων και συνακόλουθα στη λήψη αγωνιστικών αποφάσεων. Όντας ξεκάθαρα οι σύμμαχοι της Διαμαντοπούλου μέσα στα πανεπιστήμια, δεδομένου ότι ο νέος νόμος είναι στην ουσία η κωδικοποίηση των θέσεών τους, προσπαθούν να οργανώσουν τη συναίνεση καθυστερώντας τη διεξαγωγή γενικών συνελεύσεων και τη λήψη αγωνιστικών αποφάσεων. Συγκεκριμένα στη Νομική ο δικομματισμός αγνόησε παραπάνω από 200 φοιτητές που μετά το τέλος της γενικής συνέλευσης την Παρασκευή 16/9 ζήτησαν να οριστεί νέα όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Αυτό δε σταμάτησε τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ από το να τα βρουν μεταξύ τους ώστε να κανονιστεί ΓΣ για τη Δευτέρα 26/9, δηλαδή περισσότερο από 1 εβδομάδα μετά.
Σε αυτή τη διαδικασία καλλιέργειας της συναίνεσης μέσα στη σχολή ο δικομματισμός δεν είναι μόνος. Βρίσκει έναν ακόμα σύμμαχο στο πρόσωπο του προέδρου της σχολής Χαραλαμπάκη, ενός προέδρου που ήδη από πέρσι έχει επιλέξει να είναι στο πλευρό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και της Διαμαντοπούλου. Φαίνεται πως ο κ. Χαραλαμπάκης αντιλαμβάνεται τη σχολή σαν τσιφλίκι του, αφού αρνήθηκε τη συμμετοχή όχι μόνο του Συλλόγου Φοιτητών αλλά και της Γενικής Συνέλευσης Τμήματος στη διαμόρφωση του προγράμματος της εξεταστικής, καθώς δεν επέτρεψε πραξικοπηματικά να μεταφερθούν τα μαθήματα που δίνονταν την ώρα της συνέλευσης προκειμένου να έχουν όλοι την δυνατότητα να παρευρεθούν . Έτσι Χαραλαμπάκης και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ απαγορεύσαν με το έτσι θέλω οποιαδήποτε αναβολή μαθήματος, λες και ο σύλλογος δεν έχει πλέον καμία αξία και δεν συμμετέχει στη διαμόρφωση του προγράμματος της εξεταστικής. Ξέρουμε πολύ καλά γιατί ο Χαραλαμπάκης έχει βγάλει αυτή τη πραξικοπηματική απόφαση, γιατί πλέον ο νόμος Διαμαντοπούλου εφαρμόζεται κατά γράμμα! Γιατί πλέον η απόφαση συλλόγου φοιτητών δεν έχει καμία αξία γι κανέναν πρόεδρο σχολής και κανέναν πρύτανη. Γιατί η μικροεξουσία τους είναι καταστροφική!
Με αφορμή τη στάση αυτή του Προέδρου της Σχολής ΠΑΣΠ και ΔΑΠ κάλεσαν σε Διοικητικό Συμβούλιο την Πέμπτη για αλλαγή της ημερομηνίας της Γ.Σ. Σε αυτό το Δ.Σ. είχαμε να αντιμετωπίσουμε ένα θέατρο του παραλόγου με πρωταγωνιστή τη ΠΑΣΠ, που πρότεινε μεταφορά της Συνέλευσης τη Κυριακή 25/9. Φαίνεται ότι η ‘’αγωνιστική’’ ΠΑΣΠ αγνοεί ότι οι συλλογικές διαδικασίες του Συλλόγου γίνονται σε μέρες που η σχολή λειτουργεί και δεν είναι θέμα διαχείρισης του ελεύθερού μας χρόνου οι κινητοποιήσεις των φοιτητών. Αν η ΠΑΣΠ επιθυμεί να υποβιβάσει τις διαδικασίες του συλλόγου και να στηρίξει την υπουργό της, τότε αυτό είναι σίγουρα ένα πρςτο βήμα. Όσον αφορά τη ΔΑΠ, αυτή πρότεινε τη διεξαγωγή της συνέλευσης τη Παρασκευή 30/9 στο οποίο τελικά για μια ακόμα φορά οι παρατάξεις του δικομματισμού συμφωνήσανε αφού τους διασφαλίζει ακόμα μια εβδομάδα κατά την οποία θα μπορούν να αναπτύσσουν τις πελατειακές τους σχέσεις στις εγγραφές χωρίς κανένα εμπόδιο ενώ ταυτόχρονα ο Σ.Φ. Νομικής για μια ακόμα βδομάδα δεν συμμετέχει στις κινητοποιήσεις απέναντι στο νόμο Διαμαντοπούλου. Όπως ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στη Βουλή τα βρίσκουνε για να περάσουνε τα πιο σκληρά ταξικά μέτρα, έτσι και ΔΑΠ και ΠΑΣΠ τα βρίσκουνε στη σχολή για να οργανώσουν το μπλοκ της αντικατάληψης, για να καλλιεργήσουν και να διασφαλίσουν τη συναίνεση ή τη σιωπή απέναντι σε αυτά ακριβώς τα μέτρα, για να στηρίξουν ακριβώς την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τους συμμάχους της και την προσπάθειά τους να κάνουν την κρίση ευκαιρία για να καταργήσουν ό,τι δικαίωμα και κεκτημένο μας απέμεινε ακόμα και στα χαρτιά.
Όμως, τη στιγμή που η ελληνική κοινωνία βράζει, τη στιγμή που το δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο καταργείται με το νέο νόμο, τη στιγμή που τα χαράτσια διαδέχονται το ένα το άλλο, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες δεν μπορούν να μένουν απλοί θεατές. Τώρα που ολόκληρη η κοινωνία οργανώνει τις αντιστάσεις της, οι πελατειακές λογικές του δικομματισμού ήρθε η ώρα να πεταχθούν έξω από το ελληνικό πανεπιστήμιο. Τώρα που το φοιτητικό κίνημα πανελλαδικά συνδεόμενο με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας που αντιστέκονται, παλεύοντας για ανατροπή αυτού του νόμου και την ανατροπή της κυβέρνησης, που μας κλέβει το μέλλον, δε θα αφήσουμε καμία ΔΑΠ, καμία ΠΑΣΠ και κανέναν εγκάθετο «Πρόεδρο» της σχολής να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς! ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ μπορούν να κάνουν όσα κομπρεμί θέλουν, ο Χαραλαμπάκης μπορεί να αποφασίζει και να διατάζει παραβλέποντας τις διαδικασίες της συνδιοίκησης. Αυτό όμως που δεν μπορούν να κάνουν είναι να κοιμούνται ήσυχοι. Κι αυτό γιατί το μέλλον που μας ετοιμάζουν δε μας χωράει κι έτσι … θα τα γυρίσουμε όλα ανάποδα!

ΑΡ.Α.Σ.- ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

2011-09-26T00:24:00.004+03:00

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Σ.Φ. ΝΟΜΙΚΗΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/09 ώρα:15.00 αμφιθέατρο Π.Νομικής

2011-09-07T14:28:00.001+03:00

ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

2011-09-07T12:30:00.000+03:00

(ΠΑ)ΣΟΚ και δέος:Ασφαλίτες στο Πανεπιστήμιο Κρήτης

2011-09-06T14:51:00.002+03:00

http://arenrethymnou.wordpress.com

Ο νόμος Διαμαντοπούλου να μείνει στα χαρτιά!

2011-09-05T23:22:00.001+03:00

Ο Νόμος Διαμαντοπούλου να μείνει στα χαρτιά…
Την τελευταία διετία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει αναλάβει την πλήρη αποδιοργάνωση της ελληνικής κοινωνίας και την οικοδόμηση της με βάση τα νεοφιλελεύθερα πρότυπα. Μνημόνιο και μεσοπρόθεσμο επέβαλλαν τη σκληρή λιτότητα και τους όρους της αγοράς, μετακυλύοντας το βάρος της κρίσης στους εργαζόμενους και τη νεολαία. Την επίθεση αυτή έρχεται να ολοκληρώσει ο τελευταίος νόμος της Υπ. Παιδείας, που εισήχθη, συζητήθηκε και ψηφίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες στο τέλος του Αυγούστου, την ώρα, που οι σχολές ήταν κλειστές, με σκοπό τον αιφνιδιασμό της κοινωνίας και την αποφυγή πιθανών αντιστάσεων.
Η συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΗΣΥ στην ψήφιση του νόμου-πλαίσιο φανερώνει ότι η μεταρρύθμιση αυτή αποτελεί μονόδρομο για την έξοδο από την κρίση προς όφελος του κεφαλαίου. Η συναίνεση αυτή ήταν αναγκαία για να καθιερωθεί το πανεπιστήμιο του νεοφιλελευθερισμού και ταυτόχρονα να αποφευχθεί μια κοινωνική έκρηξη.
Ο νέος αυτός νόμος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση προωθεί ένα μοντέλο εργαζομένου σύμφωνα με τα νεοφιλελεύθερα πρότυπα με ελαστικές μορφές εργασίας, συρρίκνωση εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων και γενικότερα την εργασιακή επισφάλεια. Με το σπάσιμο των σπουδών σε 3 κύκλους και την εισαγωγή πιστωτικών μονάδων προωθείται ο κατακερματισμός της γνώσης οδηγώντας στη διάλυση του συλλογικού πτυχίου και την καθιέρωση αποφοίτων πολλαπλών ταχυτήτων με επισφαλή εργασιακή προοπτική. Μ’ αυτό τον τρόπο εισάγεται ένα μοντέλο εκπαίδευσης σύμφωνα με την Μπολόνια, όπου το κυνήγι των πιστωτικών μονάδων και οι εντατικοποιημένοι ρυθμοί εκπαίδευσης με σκοπό την εξειδίκευση θα μετατρέψουν τα πτυχία σε φακέλους δεξιοτήτων.
Με τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης ο νέος νόμος θεσμοθετεί την οικονομική αυτοτέλεια αναγκάζοντας τα ιδρύματα να αναζητήσουν τους πόρους τους. Έτσι γεννάται πρόσφορο έδαφος για την εισαγωγή των επιχειρήσεων στην δημόσια εκπαίδευση μέσω των χορηγιών. Ακόμα, το κόστος της σίτισης και της στέγασης μετακυλύεται στους φοιτητές, αφού θα αναγκάζονται να πληρώνουν τους ιδιώτες που θα διαχειρίζονται τις εστίες και παράλληλα ανοίγει ο δρόμος για την επιβολή διδάκτρων στον δεύτερο κύκλο σπουδών καθώς επίσης και σε όσους θα υπερβαίνουν τα προκαθορισμένα έτη φοίτησης.
Απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση όλων των παραπάνω αποτελεί η αυταρχική οργάνωση του πανεπιστημίου μέσω της εκτόπισης της ακαδημαϊκής κοινότητας από τις αποφάσεις μεταφέροντας αρμοδιότητες σε εξωπανεπιστημιακούς παράγοντες. Η κυβέρνηση, λοιπόν, θεσμοθετεί ένα Συμβούλιο διοίκησης, το οποίο θα απαρτίζεται και από manager διορισμένους από το υπουργείο. Επομένως, οι αποφάσεις που θα λαμβάνονται όχι μόνο για την χρηματοδότηση αλλά και για τα προγράμματα σπουδών θα γίνονται με γνώμονα κριτήρια ανταποδοτικότητας και ανταγωνιστικότητας.
Στα παραπάνω έρχεται να προστεθεί η κατάργηση του ασύλου, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους να καταπνίξουν τις οποιεσδήποτε αντιδράσεις και κινήματα που θα προκύψουν από τις διάφορες καταπιεζόμενες κοινωνικές ομάδες, αφού το άσυλο και ο χώρος των Πανεπιστημίων αποτέλεσε ιστορικά πηγή κοινωνικών αντιστάσεων και αγώνων.Το ΠΑΣΟΚ άλλωστε έχει αποδείξει τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τις αντιστάσεις, που οργανώνονται ενάντια στην πολιτική του, όταν στις 28 και 29 Ιούνη στις κινητοποιήσεις για το Μεσοπρόθεσμο προσπάθησε να καταπνίξει με χημικά και ξύλο κάθε φωνή αντίδρασης.
Μέσα σ’ αυτή την κατάσταση ΔΑΠ και ΠΑΣΠ καθυστερούν την πραγματοποίηση δημοκρατικών διαδικασιών στους συλλόγους, την ώρα, που 117 σχολές τελούν υπό κατάληψη και οι υπόλοιπες μπαίνουν άμεσα σε γύρο συνελεύσεων για να παρθούν αγωνιστικές αποφάσεις.
Ας είμαστε, λοιπόν, αυτοί, που θα στείλουν το νόμο Διαμαντοπούλου και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από εκεί, που ήρθαν.
Γιατί η αξιοπρέπεια στη ζωή διεκδικείται, δεν παρέχεται…

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΝΟΜΙΚΗΣ

2011-09-05T23:12:00.000+03:00

Συγκεντρωτικά αποτελέσματα Κομοτηνής 2011

2011-05-21T16:39:00.000+03:00

ΔΑΠ 1893 (44,2%)

ΠΑΣΠ 1701 (40%)

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 285 (7%)

ΠΚΣ 228 (5,3%)

ΕΑΑΚ 74 (1,7%)

ΛΕΥΚΑ 79 (1,8%)

2011-04-04T16:55:00.001+03:00

ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ

2011-04-04T16:51:00.001+03:00

Την Τετάρτη στη Νομική έχει ορισθεί Γενική Συνέλευση Τμήματος. Στη Γενική Συνέλευση Τμήματος όπως και σε κάθε όργανο συνδιοίκησης, συμμετέχουν στη διοίκηση του τμήματος όχι μόνο οι καθηγητές αλλά και οι φοιτητές και το διοικητικό προσωπικό. Δικαίωμα συμμετοχής έχουμε όλοι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες της σχολής.
Η συγκυρία μέσα στην οποία γίνεται αυτή η Γ.Σ.Τ. της Τετάρτης είναι πάρα πολύ πυκνή. Είναι η πρώτη που γίνεται μετά από μία εξεταστική-τιμωρία τριών εβδομάδων και είναι και η τελευταία που γίνεται πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου Διαμαντοπούλου στις 3 Μάη. Ταυτόχρονα, τα συγγράμματα περικόπτονται με την εγκύκλιο του υπουργείου που ορίζει ότι 1 σύγγραμμα=1 βιβλίο ενώ ακόμα και η διανομή τους έχει σταματήσει από τους εκδοτικούς οίκους. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, είναι πιο αναγκαίο από ποτέ όλοι και όλες να πάμε σε αυτή τη Γενική Συνέλευση Τμήματος και να διεκδικήσουμε το αυτονόητο: δημόσια και δωρεάν παιδεία, ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, καμία περικοπή των δικαιωμάτων μας!
Εξεταστική: Αυτή η Γενική Συνέλευση Τμήματος γίνεται μετά από μία εξεταστική τριών εβδομάδων στη Νομική, μία εξεταστική που δεν αποφασίστηκε τυχαία να διαρκέσει τόσο λίγο. Ενώ στο παρελθόν είχαμε εξεταστική ενός μήνα, φέτος ο περιορισμός της εξεταστικής του Φλεβάρη σε τρεις εβδομάδες αποφασίστηκε και διατάχθηκε από τον Πρόεδρο της σχολής, τον Χαραλαμπάκη, μετά από συνεννόηση με την παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Η απόφαση αυτή είχε ξεκάθαρα διπλή στόχευση:
Ο πρώτος στόχος ήταν η πλήρης εντατικοποίηση των σπουδών μας! Ο Χαραλαμπάκης επέλεξε δηλαδή να τελειώσει με αυτή την εξεταστική αυτό που είχε αρχίσει ο προκάτοχός του, ο Ρέμελης, με την αλλαγή του προγράμματος σπουδών. Γιατί στο πανεπιστήμιο που έχει στο μυαλό του ο Ρέμελης, ο Χαραλαμπάκης, η ΔΑΠ, η ΠΑΣΠ και το υπουργείο παιδείας , οι ανθρώπινοι ρυθμοί σπουδών δε χωράνε και ο ανταγωνισμός μεταξύ των φοιτητών πρέπει να γίνει ο κανόνας.
Ο δεύτερος στόχος ήταν προφανώς ενόψει της εξεταστικής να μην μπορέσει να γίνει στη Νομική άλλη Γενική Συνέλευση αμέσως μετά τα Χριστούγεννα. Όμως κυρίως ο στόχος ήταν να τιμωρήσει ο Χαραλαμπάκης και η ΔΑΠ τους φοιτητές/-τριες που τόλμησαν να προχωρήσουν σε συλλογικές διαδικασίες να πάρουν αγωνιστικές αποφάσεις και νααντισταθούν σε οποιαδήποτε περικοπή των δικαιωμάτων τους.
Αυτή η μείωση της εξεταστικής ήταν η πρώτη (όχι απλά στη μέχρι τώρα θητεία του ως Πρόεδρος της Νομικής αλλά και σε ολόκληρη την πορεία του ως καθηγητής της σχολής) "τοποθέτηση" του Χαραλαμπάκη επί κάποιου ζητήματος της σχολής. Το γεγονός ότι ως πρόεδρος της Νομικής επιλέγει να συζητήσει μόνο με την παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και όχι με το σύνολο των φοιτητών δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι αντιλαμβάνεται τη Νομική σαν τσιφλίκι του. Το γεγονός ότι επέλεξε να χρησιμοποιήσει την εξεταστική για να τιμωρήσει την αντίδραση των φοιτητών/-τριών αλλά και για να πάει την εντατικοποίηση ένα βήμα παραπέρα, μας δείχνει ότι είναι πολύ καλός μαθητής του Ρέμελη και πολύ καλός σύμμαχος του ΠΑΣΟΚ και της Ά. Διαμαντοπούλου σε κάθε αντιδραστικό μέτρο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Δίδακτρα: Παρ' ότι το κίνημα του 2006-07 κατάφερε να σταματήσει την αναθεώρηση του άρθρου 16 με τον πιο δυναμικό τρόπο, η Α. Διαμαντοπούλου έρχεται τώρα να περάσει αυτή την αναθεώρηση από το παράθυρο. Το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου, δηλαδή στην ουσία το σχέδιο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για την πλήρη διάλυση του δημοσίου πανεπιστημίου, προβλέπει την επιβολή διδάκτρων στις σπουδές μας. Σ' αυτή την προσπάθεια της κατάργησης κάθε έννοιας δημόσιας και δωρεάν παιδείας και στην επιβολή διδάκτρων η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει βρει συμμάχους και μέσα στα δημόσια πανεπιστήμια. Ανάμεσα στους φοιτητές, η Διαμαντοπούλου έχει βρει ως πρώτο σύμμαχο το κυβερνητικό της φερέφωνο, την ΠΑΣΠ, που σ' αυτή τη συγκυρία επιλέγει να μιλάει για αξιολόγηση και να αποπροσανατολίζει την κουβέντα σε μία συζήτηση κενή περιεχομένου τη στιγμή που το νομοσχέδιο ψηφίζεται στις 3 Μάη. Και ένας ακόμη καλύτερος σύμμαχος είναι η παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, που με την πρόταση παιδείας της στηρίζει τα δίδακτρα, επιζητά ακριβώς την είσοδο της αγοράς στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και στηρίζει κάθε προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης.
Όμως η κυβέρνηση έχει βρει και υποστηρικτές των διδάκτρων και ανάμεσα στους καθηγητές, όχι μόνο πανελλαδικά αλλά και εδώ στο ΔΠΘ. Συγκριμένα η πλειοψηφία των καθηγητών του ΔΠΘ τάχθηκε υπέρ της επιβολής διδάκτρων, έτσι ώστε να λυθεί το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης. Τάσσονται δηλαδή υπέρ των διδάκτρων γιατί θεωρούν ότι ο μόνος τρόπος να διασφαλίσουν τον μισθό τους, δεδομένης της απεξάρτησης του κράτους από την χρηματοδότηση του πανεπιστημίου, είναι τα χρήματα των ίδιων των φοιτητών. Εμείς πρέπει να πιέσουμε ώστε οι εκβιαστικές λογικές του Υπουργείου να μην περάσουν στη σχολή μας, πρέπει να πιέσουμε η Γ.Σ.Τ. την Τετάρτη να πάρει ξεκάθαρα θέση κατά του νομοσχεδίου Διαμαντοπούλου και κατά των διδάκτρων!
Συγγράμματα: Η επίθεση στη δημόσια και δωρεάν παιδεία έχει εξαπλωθεί σε κάθε δικαίωμα και κεκτημένο που σχετίζεται με αυτήν. Το Δεκέμβρη καταφέραμε να σταματήσουμε, μέσα από συλλογικές κινηματικές διαδικασίες την περικοπή του δικαιώματός μας στην καθολική, δημόσια και δωρεάν σίτιση. Τώρα το Υπουργείο έχει αποφασίσει να περικόψει το δικαίωμά μας στα δωρεάν συγγράμματα. Η περικοπή των συγγραμμάτων είχε ήδη αρχίσει με το μέτρο της λίστας συγγραμμάτων, μέτρο που από τις παρατάξεις του δικομματισμού πριν 3 χρόνια θεωρήθηκε πως θα προάγει την ακαδημαϊκότητα, μέτρο όμως που οδήγησε ξεκάθαρα στη μείωση των συγγραμμάτων που παίρνει ο κάθε φοιτητής. Τώρα η Άννα Διαμαντοπούλου με την εγκύκλιο που εξέδωσε ορίζει ότι ένα σύγγραμμα ισούται με ένα βιβλίο, και μας αναγκάζει στην ουσία να αγοράζουμε τα άλλα συγγράμματα που χρειαζόμαστε. Απέναντι σ’ αυτή τη μείωση των συγγραμμάτων που δικαιούμαστε έχουμε ως όπλο στα χέρια μας την απόφαση του ΕΚΠΑ να μην εφαρμόσει την εγκύκλιο για τα συγγράμματα. Μία τέτοια απόφαση μας δείχνει ότι είναι δυνατόν, αν πιέσουμε αρκετά δυναμικά, αν πιέσουμε αρκετά μαζικά να μην εφαρμοστεί ούτε εδώ η εγκύκλιος.
Πέρα όμως από την εγκύκλιο, οι εκδοτικοί οίκοι έχουν αναστείλει τη διανομή των συγγραμμάτων για όσο καιρό το Υπουργείο Παιδείας καθυστερεί την πληρωμή τους. Όπως και στο ζήτημα της σίτισης, έτσι και στα συγγράμματα, δε θέλουμε καμία ιδιωτική εταιρεία να παράγει υπεραξία από τα αυτονόητα δικαιώματά μας. Θεωρούμε πως η εξάρτησή μας από τους ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους πρέπει και μπορεί πολύ εύκολα να σταματήσει αν τεθεί ξανά σε λειτουργία το πανεπιστημιακό τυπογραφείο της Ξάνθης.

Για εμάς όμως ο αγώνας δεν σταματά στιγμή! Το αυτονόητο το διεκδικούμε στο τώρα και στην κάθε μέρα μέσα και έξω από τις σχολές. Στο δρόμο και σε κάθε συλλογική διαδικασία! Γιατί πολύ απλά για εμάς αυτά είναι τα όπλα μας και όχι οι εκλογικές αναμετρήσεις! Αυτή η Γενική Συνέλευση Τμήματος μας είναι μεγάλο ραντεβού για καθέναν και καθεμία από εμάς! Ήρθε η ώρα επιτέλους να φέρουμε τον Χαραλαμπάκη προ των ευθυνών του και
αυτή είναι η πιο κατάλληλη ευκαιρία! Για όποιον νομίζει ότι ηττηθήκαμε είμαστε εδώ να του αποδείξουμε το αντίθετο! Η 3η Μαΐου, ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου, είναι κοντά και πρέπει να γίνει μέρα-ορόσημο για κάθε φοιτητή/τρια που έχει μάθει να διεκδικεί την ίδια του την αξιοπρέπεια και να δώσουμε έναν αγώνα που θα πείσει και τον πιο δύσπιστο ότι αυτή η κυβέρνηση δεν είναι ανίκητη! Η Γενική Συνέλευση Τμήματος ας είναι η αρχή μέχρι το «μεγάλο ραντεβού» της 3ης Μάη!!
Τώρα είναι η ώρα να αντιπαρατεθεί το φοιτητικό κίνημα ενάντια στο νομοσχέδιο που προωθεί το Υπουργείο με σκοπό την ανατροπή του που θα οδηγήσει στην πιο σπουδαία ίσως νίκη των φοιτητών. Κόντρα στις επιταγές του μνημονίου, στις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ και σε ένα μέλλον αβέβαιο και υποταγμένο στις ανάγκες της αγοράς διεκδικούμε ένα ανοιχτό πανεπιστήμιο βασισμένο στις δικές μας ανάγκες.

ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ 06/04 Ώρα 10.00πμ στη γραμματεία της σχολής

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΤΙΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

2011-04-04T16:47:00.000+03:00

Εδώ και περίπου ένα χρόνο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με το νομοσχέδιο της Άννας Διαμαντοπούλου έχει εξαγγείλει τη διάλυση κάθε έννοιας «δημόσιου» και «δωρεάν» χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Το πρώτο που επέλεξαν να καταστρατηγήσουν είναι το δικαίωμα στη φοιτητική μέριμνα και ακολουθεί η περικοπή των συγγραμμάτων(σύμφωνα με τη νέα εγκύκλιο του Υπουργείου) τα φοιτητικά κουπόνια και τα δίδακτρα. Σχετικά με τη σίτιση υπάρχουν ελάχιστες λέσχες που δεν έχουν παραχωρηθεί ήδη σε ιδιώτη και αυτές έχουν καταδικαστεί από το Υπουργείο σε υποχρηματοδότηση με σκοπό να τις αναλάβει ιδιώτης όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.
Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης παρόλο που έχει πλήρως δημόσια λέσχη, η χρηματοδότηση μειωνόταν συνεχώς με αποτέλεσμα η λέσχη αυτή αντιμετώπιζε μεγάλο πρόβλημα στη σίτιση των φοιτητών. Το Α.Π.Θ. είχε να διαλέξει ανάμεσα σε δύο λύσεις για το ζήτημα της λέσχης του: ή θα διάλεγε να διαφυλάξει το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της ή θα επέλεγε να την παραχωρήσει σε ιδιώτη. Πριν λίγες μέρες τελικά απέρριψε το δρόμο της ιδιωτικοποίησης, της υπεργολαβίας και κάθε λογική άντλησης κέρδους από το δικαίωμα των φοιτητών. Διεκδίκησε και κέρδισε τη χρηματοδότηση για τη φοιτητική μέριμνα απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό αυξάνοντας κατά πολύ την χρηματοδότηση για τη σίτιση διασφαλίζοντας ότι η λέσχη θα παραμείνει δημόσια δωρεάν και ότι κανένας εργαζόμενος δε θα απολυθεί.
Το κίνημα και οι καταλήψεις του Δεκέμβρη στην Κομοτηνή για το ζήτημα της σίτισης είχε ως αίτημα ακριβώς αυτό που έκανε πριν λίγες μέρες το Α.Π.Θ.: να εξασφαλιστεί κονδύλι απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη χρηματοδότηση της λέσχης και να γίνεται η διαχείρισή της λέσχης μέσα από τον κοινωνικό έλεγχο εργαζομένων-φοιτητών-καθηγητών. Δημιουργείται λοιπόν ένα νικηφόρο προηγούμενο που ανοίγει το δρόμο για καθολική δημόσια και δωρεάν σίτιση για όλους και όλες χωρίς κανέναν επιχειρηματία τύπου Χούτου που να βγάζει υπερκέρδη και να εκβιάζει με αντίτιμο αλλά και το Ε.Ι.Ν. Ο αγώνας για τη σίτιση την Κομοτηνή συνεχίζεται την ώρα που το Πρυτανικό Σχήμα τοποθετεί το διαγωνισμό για την κάτω λέσχη μέσα στο Πάσχα (μεγάλη εβδομάδα) τον καιρό που όλοι οι φοιτητές θα λείπουν για διακοπές. Ο κ.Ρέμελης δηλαδή προσπαθεί όπως πάντα με τις γνωστές τακτικές να αποκλείσει τους φοιτητές/-τριες αγνοώντας όλους τους αγώνες που δόθηκαν το προηγούμενο διάστημα, χωρίς να εξετάζει καν το αίτημά μας για απευθείας χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Τη στιγμή που ο κ.Ρέμελης ψεύδεται όταν υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από την ιδιωτική και έναντι αντιτίμου σίτιση και ότι δεν μπορεί να υπερβεί τις υπεργολαβίες χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα το νομοθετικό καθεστώς, παίζει με τα νεύρα ολόκληρης της φοιτητικής κοινότητας της Κομοτηνής, τη στιγμή που στη Θεσσαλονίκη το ίδιο αίτημα υλοποιήθηκε στο ΑΠΘ! Ο κ.Ρ.εμελης αντί να υπερασπίζεται το δικαίωμα στη δημόσια-δωρεάν σίτιση-στέγαση-μεταφορά και συνολικά τη δημόσια-δωρεάν εκπαίδευση, επιλέγει να αποτελεί τον πιο ισχυρό εκφραστή ιδιωτικών πρωτοβουλιών και συμφερόντων μέσα στο δημόσιο πανεπιστήμιο(βλ .Χούτος, εκδοτικοί οίκοι). Δεν υπάρχουν δικαιολογίες πια για τον Πρύτανη – αν προχωρήσει στο διαγωνισμό θα είναι ξεκάθαρα απέναντι στη φοιτητική κοινότητα και θα μας βρει όλους για ακόμα μία φορά απέναντί του στον αγώνα για την υπεράσπιση του δημοσίου πανεπιστημίου.
Όλο το προηγούμενο διάστημα το κίνημα στην Κομοτηνή κατασυκοφαντήθηκε και πολεμήθηκε όχι μόνο από τον πρύτανη, αλλά και από τους ισχυρούς συμμάχους της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και τους πάντα πρόθυμους να προσφέρουν τη στήριξή τους στο ξεπούλημα του δημοσίου πανεπιστημίου, τις δυνάμεις του δικομματισμού. Από τη μία, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ καταγγέλλει τους φοιτητές/τριες που αγωνίστηκαν και νίκησαν προσπαθώντας να «ξαναγράψει την ιστορία» και μέσα από τη λασπολογία να αποκρύψει το γεγονός ότι δεν έγινε κανένας διαχωρισμός μεταξύ των φοιτητών σε οικότροφους και μη, προνομιούχους και μη, με αποτέλεσμα η σίτιση να παραμείνει δωρεάν για όλους και όλες. Η ΔΑΠ ως γνήσιος εκφραστής της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας και του επιχειρηματικού κέρδους μέσα στο πανεπιστήμιο, έσπευσε να υπερασπιστεί την ιδιωτικοποίηση της σίτισης, ενώ στο παρελθόν είχε προτείνει και αντίτιμο για τη λέσχη. Από την άλλη, η ΠΑΣΠ κατήγγειλε με την ίδια ένταση τις κινητοποιήσεις. Διεκδικεί μανιωδώς να περάσει η λέσχη στο πανεπιστήμιο, άρα στα χέρια του Ρέμελη, ο οποίος προαναγγέλει άμεσα διαγωνισμό για την ιδιωτικοποίηση της . Θέτοντας τον εαυτό της απέναντι στο ίδιο το κίνημα ζητά την επίδειξη πάσο, κάτι το οποίο θέτει γερές βάσεις για την επιβολή κάρτα σίτισης-δηλαδή την κατάργηση της δημόσιας και δωρεάν σίτισης- και τον περεταίρω διαχωρισμό των φοιτητών σε προνομιούχους και μη.
Οφείλουμε όλοι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες να μπλοκάρουμε κάθε διαγωνισμό που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση της λέσχης και την κατάργηση κεκτημένων δικαιωμάτων μας.
Να διεκδικήσουμε σίτιση με απευθείας χρηματοδότηση από τον κρατικό προυπολογισμό που μόνο έτσι διασφαλίζεται ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της για όλους και όλες, όπως στο Α.Π.Θ.
Τη στιγμή μάλιστα που ψηφίζεται στις 3 Μάη το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου, το νομοσχέδιο που θα καταργήσει κάθε έννοια δημοσίου πανεπιστημίου από τα δωρεάν συγγράμματα μέχρι την καθολική, δημόσια και δωρεάν φοιτητική μέριμνα και που θα βάλει δίδακτρα στις σπουδές μας, εμείς πρέπει να απαντήσουμε πιο δυναμικά από ποτέ.

Από τα κοινωνικά κινήματα στον αγώνα για το δημόσιο πανεπιστήμιο!

2011-03-26T22:30:00.002+02:00

Για να μην αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς!

2011-03-22T17:42:00.004+02:00

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΛΗΤΟ
ΠΕΜΠΤΗ 24/03
ΩΡΑ:10.00 ΝΕΑ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ

• Για να μην εφαρμοστεί το προεδρικό διάταγμα για το 1 σύγγραμμα=1 βιβλίο

• Για τη σίτιση-στέγαση

• Για το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου

Ο μόνος χαμένος αγώνας, είναι αυτός που δεν δίνεται !!

2011-03-17T01:17:00.000+02:00

Τον τελευταίο καιρό γίναμε μάρτυρες του αγώνα 300 μεταναστών στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι προέβησαν σε απεργία πείνας με σκοπό την απόκτηση ίδιων δικαιωμάτων με τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Ένας αγώνας που τελικά δικαιώθηκε παρά τον πόλεμο που δέχθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα κυβερνητικά της όργανα, τα ΜΜΕ. Μια επίθεση που ως στόχους της δεν είχε μόνο τους μετανάστες αλλά και όσους ήταν αλληλέγγυοι απέναντι στις διεκδικήσεις τους και μάλιστα με την ποινική δίωξη μερικών από αυτούς . Αυτός ο αγώνας πρέπει να είναι η αρχή νέων διεκδικήσεων και αγώνων τόσο στο χώρο της παιδείας όσο και της κοινωνίας γενικότερα.

Συγκεκριμένα, σε 10 περίπου μέρες η Διαμαντοπούλου θα φέρει προς ψήφιση στη Βουλή το νομοσχέδιο για την παιδεία. Ένα νομοσχέδιο που πλήττει τα επαγγελματικά μας δικαιώματα αφού μιλάει για φοιτητές- πελάτες, δίδακτρα και εταιρίες- χορηγούς. Ένα νομοσχέδιο που μιλάει ξεκάθαρα για οικονομική αυτοτέλεια, αφού πλέον το πανεπιστήμιο δεν θα χρηματοδοτείται από το κράτος αλλά θα ψάχνει για ιδιωτικούς πόρους. Επίσης, μέσα σε αυτό το πλαίσιο θεσμοθετείται το φοιτητικό κουπόνι, που θα παρέχεται σε κάθε φοιτητή με ατομικά κριτήρια και που θα σημαίνει αυτομάτως τον διαχωρισμό των φοιτητών σε δικαιούχους και μη. Σκοπός βέβαια όλου αυτού του μέτρου είναι οι φοιτητές να πληρώνουν το αντίτιμό του, πράγμα το οποίο οδηγεί σε δίδακτρα και σε προπτυχιακό επίπεδο.

‘Ετσι, το φοιτητικό κουπόνι καταργεί το δωρεάν και δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης, αφού καθιερώνει μια πελατειακή σχέση ανάμεσα στο φοιτητή και το πανεπιστήμιο με την έννοια της καταβολής αντιτίμου και αναπτύσσει μια τελείως αγοραία αντίληψη για την εκπαίδευση.

Έτσι λοιπόν, μέσα σε αυτή τη συγκυρία που τα δικαιώματα μας καταπατώνται και οι παρατάξεις του δικομματισμού(ΔΑΠ, ΠΑΣΠ) προσπαθούν να κρατήσουν νεκρούς τους φοιτητικούς συλλόγους, η φοιτητική κοινότητα πρέπει να αφυπνιστεί και οι σύλλογοι να πάνε σε γύρους γενικών συνελεύσεων ώστε να πάρουν αποφάσεις για τις δράσεις που θα ακολουθήσουν.

ΤΟΛΜΑΜΕ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ, ΤΟΛΜΑΜΕ ΝΑ ΝΙΚΑΜΕ

Πανό ΑΡ.ΕΝ. για το ξεπούλημα του δημοσίου πανεπιστημίου!

2011-03-15T22:38:00.001+02:00

2011-03-13T23:37:00.001+02:00

Ανακοίνωση 300 μεταναστών απεργών πείνας

Ο αγώνας ολοκληρώθηκε. Με τα χαρτιά στο χέρι και το κεφάλι ψηλά επιστρέφουμε δικαιωμένοι στα σπίτια και τις δουλείες μας μετά από 44 μέρες απεργίας πείνας.

Ο αγώνας συνεχίζεται. Οι εξαγγελίες για 8ετία και για μείωση ενσήμων, ως προαπαιτούμενα για τη χορήγηση και ανανέωση άδειας παραμονής άμεσα, χωρίς άλλες περιστροφές πρέπει να γίνουν νόμος.

Ο αγώνας είναι μονόδρομος. Ο αγώνας ενάντια στην καθημερινή εκμετάλλευση και τα τείχη του ρατσισμού, οι μάχες για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις, για ίσα δικαιώματα ανάμεσα σε ντόπιους και αλλοδαπούς εργαζόμενους, για μια ζωή με αξίες και αξιοπρέπεια είναι τα επόμενα μας βήματα. Μαζί με το αντιρατσιστικό και μεταναστευτικό κίνημα θα διανύσουμε αυτό το δύσκολο και μόνο δρόμο, το δρόμο του αγώνα.

Ο αγώνας μας ενώνει. Με τα χαρτιά στο χέρι και το κεφάλι ψηλά χαιρετίζουμε και αποχαιρετούμε όλους όσους μας υποστηρίζουν. Τους αλληλέγγυους από την Ελλάδα και τις άλλες χώρες του κόσμου, τους γιατρούς και τους συνεργάτες τους, όλους εκείνους που στάθηκαν στο πλευρό μας αυτές τις μέρες της απεργίας πείνας, όλες τις μέρες όπου η ζωή και ο θάνατος μας ζητούσαν δικαίωση κι ελευθερία.

Καλή αντάμωση στους αγώνες!

- Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 5.00 μ. μ., στην Υπατία

- Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 7.00 μ. μ., στο λιμάνι του Πειραιά (Αγ. Διονύσιος)

http://hungerstrike300.espivblogs.net/2011/03/13/keimeno-apergon-1332011/

2011-03-13T23:01:00.002+02:00

Το «Hunger» (2008) του Βρετανού σκηνοθέτη Στιβ ΜακΚουίν είναι μια από τις δυνατότερες και σκληρότερες ταινίες των τελευταίων χρόνων. Ο τίτλος παραπέμπει στον Μπόμπυ Σανς και τους φυλακισμένους αγωνιστές του ΙΡΑ, που στα 1981 προχώρησαν σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου, για να αναγκάσουν την κυβέρνηση της Μ. Θάτσερ να τους παραχωρήσει καθεστώς πολιτικού κρατουμένου. Η ταινία περιγράφει επίσης την περίοδο της «βρώμικης διαμαρτυρίας» που προηγήθηκε. Μας δίνει μια εικόνα της ζωής τους, της μορφής του αγώνα τους, της οργάνωσής τους μέσα στη φυλακή και της σχέσης τους με το κίνημα απ΄ έξω, της αντίδραση της διεύθυνσης των φυλακών, αλλά και της στοχοποίησης των σωφρονιστικών υπαλλήλων από τους εκτελεστές του ΙΡΑ.

Το Hunger όμως δεν είναι μια ταινία για την Ιρλανδία με τον τρόπο της «Ματωμένης Κυριακής» ή του «Ανέμου που χορεύει το κριθάρι». Δεν έχει πλάνα από τα πράσινα λιβάδια του νησιού ή τις φτωχογειτονιές των αστικών του κέντρων. Η κάμερα του ΜακΚουίν είναι έγκλειστη στη φύλακη του Μέιζ μαζί με τους ήρωές του, και η φυλακή είναι που κρατάει εδώ τον πρωταγωνστικό ρόλο. Σε ταινίες όπως το «Όνομα του Πατρός», ο εγκλεισμός προσφέρει στον ήρωα μια περίοδο ενδοσκόπησης, απαραίτητη για να βγει δυνατότερος και σε εσωτερική γαλήνη, μόλις έρθει τελικά η δικαίωση. Εδώ, αντίθετα, η φυλακή δεν είναι ουδέτερη, δεν είναι σκηνικό, ούτε ένα στάδιο σε κάποια διαδικασία εσωτερικής αναζήτησης. Η φυλακή του «Hunger» είναι η φυλακή του Μισέλ Φουκώ, ένας χώρος όπου ο έλεγχος και η εξουσία είναι μελετημένες και μετρήσιμες πρακτικές.

Η αρχιτεκτονική, οι κανονισμοί και οι ρουτίνες του κτιρίου όπου είναι γυρισμένη η ταινία έχουν ως μόνο σκοπό να ρυθμίζουν και να περιορίζουν τις βασικές βιολογικές ανάγκες των κρατουμένων. Τροφή και νερό, ύπνος, έρωτας, ρουχισμός, κοινωνική επαφή, πρόσβαση σε ανοιχτό χώρο, πρόσβαση στον έξω κόσμο - όλα αυτά είναι στην ευχέρεια της διεύθυνσης, από την οποία εξαρτώνται οι κρατούμενοι. Πρόκειται γι΄ αυτό που ο Φουκώ περιγράφει ως «βιοπολιτική»: το ίδιο το σώμα των κρατουμένων γίνεται το εργαλείο που χρησιμοποιεί η φυλακή για τον έλεγχό τους, με τελικό αποτέλεσμα την ηθική και σωματική εξουθένωση. Στόχος πια δεν είναι απλά ο έλεγχος της παραβατικότητας, αλλά και να λειτουργήσει η φυλακή ως μοντέλο και μεταφορά για τη ρύθμιση των κοινωνικών σχέσεων και εκτός των τοιχών: Η φυλακή ως δημιούργημα του σύγχρονου κράτους και το σύγχρονο κράτος ως φυλακή.

Για να δείξουν ότι δεν αποδέχονται να φυλακιστούν ως ποινικοί, οι κρατούμενοι αρνούνται την τήρηση των κανονισμών της φυλακής. Ξεκινούν αυτό που έμεινε γνωστό ως «βρώμικη διαμαρτυρία»: Δεν φορούν τις στολές τους, προτιμώντας να κυκλοφορούν γυμνοί. Δεν πλένονται ούτε κουρεύονται ή ξυρίζονται, και προτιμούν να ζουν μέσα στις ακαθαρσίες τους, από το να αφήσουν τους υπαλλήλους της φυλακής μέσα στα κελιά τους για να τα καθαρίσουν. Η βρωμιά τους, τα περιττώματα και η μασημένη τροφή, τα βρώμικα νύχια και τα λιγδιασμένα μαλλιά, η αηδία που προκαλεί το θέαμά τους καταστρέφουν την ομαλή διευθέτηση των πραγμάτων μέσα στη φυλακή. Οι κρατούμενοι καταφέρνουν έτσι να γυρίσουν το παιχνίδι. Το σώμα τους δεν είναι πια η φυλακή τους, αλλά όπλο ενάντια στη φυλακή τους, εξίσου και περισσότερο αποτελεσματικό από τις σφαίρες των συντρόφων τους.

Η αντίσταση των κρατουμένων είναι βέβαια μια ευθεία πρόκληση στην εξουσία της φυλακής. Σταδιακά, το προσωπείο των κανονισμών και των δικαιωμάτων πέφτει, ο υπάλληλος που ελέγχει μία-μία τις καρτέλες των κρατουμένων φεύγει, για να εισβάλουν οι ειδικές δυνάμεις, που θα σπάσουν την ανυπακοή των κρατουμένων με την ωμή βία. Πάνω σε αυτήν είναι βασισμένη εξάλλου ολόκληρη η κυριαρχία της φυλακής ως συστήματος, που αποκτηνώνει κρατούμενους και δεσμοφύλακες, ώστε να καθιστά δυνατό τον έλεγχό τους. Το ερώτημα που θέτει ο Φουκώ και αναπαριστά στην ταινία του ο ΜακΚουίν είναι αμείλικτο: Μπροστά στη βία της φυλακής, μπροστά στην ύπαρξή της, πόσο σχετικά μπορεί να είναι τα επιμέρους εγκλήματα των κρατουμένων της;

Η πρώτη αποτυχία οδηγεί στην απόφαση για απεργία πείνας μέχρι θανάτου. Το φυλακισμένο σώμα, στερείται αξιοπρέπειας και ελευθερίας. Όπως η μη ανυπακοή, η επιστροφή σε μια κτηνώδη κατάσταση, κερδίζει για τους κρατούμενους την αξιοπρέπεια, έτσι και η αυτοκαταδίκη τους σε θάνατο κερδίζει την ελευθερία. Πρόσκαιρα όμως. Το τίμημα είναι μεγάλο – 9 νεκροί απεργοί.

Ο ΜΟΝΟΣ ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΕ!

2011-03-10T22:59:00.000+02:00

Μετά από 44 μέρες απεργίας η απόφαση της κυβέρνησης να ικανοποιήσει μέρος των αιτημάτων των 300 μεταναστών απεργών πείνας, απέδειξε ότι ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται. Επίσης, έδειξε σε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες ότι η κυβέρνηση του Μνημονίου δεν είναι ανίκητη. Το άκαμπτο αγωνιστικό φρόνημα και η πλατιά κοινωνική αλληλεγγύη μπορούν να φέρουν χειροπιαστά αποτελέσματα. Είναι προφανές ότι θα χρειαστούν μακροχρόνιοι σκληροί αγώνες για να αρθεί το απρατχάιντ σε βάρος των ξένων εργατών που ζουν στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ωστόσο, δεν πρέπει να χωρεί αμφιβολία ότι η αυταπάρνηση των 300 άνοιξε έναν καινούργιο δρόμο ελπίδας. Ο πιο μεγάλος αγώνας αξιοπρέπειας, δικαιώθηκε! Δικαιώθηκε παρά τις προσπάθειες να ποινικοποιηθεί και να συκοφαντηθεί από την κυβέρνηση και το συντηρητικό μπλοκ και μαζί με αυτούς από τις παρατάξεις του δικομματισμού μέσα στις σχολές. Ακούσαμε να μιλούν για υποκινητές των μεταναστών, για κύμα «λαθρομεταναστών» στη χώρα, για μικρόβια στο κέντρο της Αθήνας. Είδαμε πρυτάνεις και αλληλέγγυους να διώκονται ποινικά, την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών να εκβιάζει τους γιατρούς με ποινικές διώξεις αν δε δώσουν φαγητό στους απεργούς, το χυδαίο Πάγκαλο να απειλεί ότι θα τους διώξουν με τη βία, τα κανάλια εσκεμμένα συκοφαντούν αυτόν τον αγώνα. Παρόλα αυτά ο αγώνας για μια αξιοπρεπή ζωή με δικαίωμα στην εργασία, την ασφάλιση, την περίθαλψη τα ξεπέρασε όλα, και σε μία κοινωνία του ατομικού δρόμου, η αλληλεγγύη αποδείχτηκε η μόνη σωστή στάση.
Μέσα στις σχολές όλο το προηγούμενο διάστημα η παράταξη της ΔΑΠ κατάφερε να εκφράσει όλο αυτό το συντηρητικό μπλοκ μιλώντας για υποκινητές και έκνομους αλληλέγγυους, και μαζί με την κυβερνητική ΠΑΣΠ να ρίξει τόνους λάσπης σε όλον αυτόν τον αγώνα-όπως και σε κάθε άλλον αγώνα για ζωή και όχι επιβίωση.
Ένας απ αυτούς τους αγώνες είναι και ο αγώνας που έχει ξεκινήσει στην Κομοτηνή ήδη από το Δεκέμβρη για την υπεράσπιση του δημοσίου και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου, ένα πανεπιστήμιο χωρίς καμία «έκπτωση» στο άσυλο, στη φοιτητική μέριμνα, στα συγγράμματα. Παρότι η Γενική Συνέλευση χθες δεν πραγματοποιήθηκε, το πλαίσιο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ εξέδωσε το πωλητήριο του δημοσίου πανεπιστημίου, ήταν ένα πλαίσιο σφραγισμένο από την πιο ακραία νεοφιλελεύθερη ρητορεία της Νέας Δημοκρατίας και του Σαμαρά. Ένα πλαίσιο που για άλλη μια φορά μιλούσε για κατάργηση του ασύλου, αναθεώρηση του άρθρου 16, για οικονομική αυτοτέλεια του πανεπιστημίου και λίστες συγγραμμάτων. Ουσιαστικά για ένα πανεπιστήμιο-επιχείρηση με φοιτητές πελάτες και αγοραία εξάρτηση. Και όλα αυτά τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να περάσει ένα νόμο-πλαίσιο που καταργεί τη δημόσια εκπαίδευση και την μετατρέπει από καθολικό δικαίωμα σε ατομικό προνόμιο, φέρνοντας ως πρώτο μέτρο τα φοιτητικά κουπόνια, ώστε να μπουν προ των πυλών τα δίδακτρα. Φέρνει δηλαδή την αναθεώρηση του άρθρου 16 απ’ το παράθυρο, μια αναθεώρηση όμως που το κίνημα του 2006-07 κατάφερε να σταματήσει και να γελοιοποιήσει μέσα και έξω από τις σχολές τόσο τη Νέα Δημοκρατία όσο και τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.
Όμως το δημόσιο πανεπιστήμιο δεν είναι για πούλημα! Δε θα επιτρέψουμε σε κανέναν να καταργήσει το άσυλο, να φέρει ιδιώτες στις σχολές και να μας μετατρέψει σε πελάτες που πληρώνουν για την εκπαίδευσή τους. Η ποινικοποίηση των αγώνων δεν μας σταματά! Η μόνη απάντηση είναι οι μαζικοί αγώνες του φοιτητικού κινήματος!

2011-03-10T22:57:00.001+02:00

Οι συλλήψεις αλληλέγγυων και οι απειλές απέλασης δεν σπάνε την απεργία

2011-03-09T22:57:00.001+02:00

Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να αντιμετωπίσει την απεργία πείνας των 300 μεταναστών με την αστυνομική καταστολή. Επειδή ο αγώνας δεν έσπασε ούτε από τις κακουχίες ούτε από την εκστρατεία συκοφάντησης, οι κυβερνητικοί ιθύνοντες επιστρατεύουν τώρα την κρατική βία, μήπως επιτύχουν καλύτερο αποτέλεσμα. Από το πρωί γινόμαστε αποδέκτες μιας "άνωθεν" οργανωμένης διαρροής ότι οι απεργοί πείνας απειλούνται με απέλαση, αν δεν δεχτούν την πρόταση της κυβέρνησης για εξάμηνο καθεστώς ανοχής. Και για να μη μένουν στα λόγια, συνελήφθησαν σήμερα στον Ερυθρό Σταυρό δύο αλληλέγγυες φοιτήτριες που συνόδευαν νοσηλευόμενους απεργούς πείνας. Είχε προηγηθεί η εντολή του διευθυντή της Παθολογικής Κλινικής Αντώνη Ζαχάροφ να αφεθεί φαγητό στα τραπεζάκια των νοσηλευόμενων απεργών, η άρνηση των τελευταίων να το δεχτούν, και η υπενθύμιση των αλληλέγγυων ότι τέτοιου είδους "ιατρικές" πρακτικές συνιστούν βασανιστήριο και φέρνουν στη μνήμη τις αποφράδες ημέρες των "γιατρών του Βιντέλα".
Από τη μεριά μας, τα μόνα πια που έχουμε να πούμε είναι: Πρώτον, η διαφαινόμενη κυβερνητική επιλογή ανοίγει τις πύλες της αβύσσου. Δεύτερον, η καταστολή ούτε κάμπτει ούτε φοβίζει κανέναν.
Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι την τελική νίκη.

Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων-Νίκη στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας!

2011-03-02T22:55:00.000+02:00

Η ζωή τους παράνομη,ο θάνατός τους νόμιμος;

2011-03-02T22:52:00.000+02:00

36 ημέρες συμπληρώνονται σήμερα από τότε που 300 εργαζόμενοι μετανάστες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ξεκίνησαν απεργία πείνας με αίτημα τη νομιμοποίηση των ίδιων και όλων όσων ζουν και δουλεύουν σε αυτή τη χώρα χωρίς χαρτιά και χωρίς δικαιώματα, αντιμετωπίζοντας καθημερινά υπερεκμετάλλευση, εξευτελισμούς και απελάσεις. Πρόκειται για ανθρώπους που εργάζονται στη χώρα για τουλάχιστον 15 χρόνια .Ωστόσο, το γεγονός ότι αντιμετωπίζονται από τις κυβερνήσεις ως αόρατοι ή παράνομοι τους οδηγεί, χρησιμοποιώντας το μοναδικό τους όπλο, την ίδια τους τη ζωή, να κραυγάσουν για αξιοπρέπεια και ανθρωπιά, ενάντια στα τείχη του αίσχους που υψώνονται στα σύνορα και στα γκέτο της ντροπής που φτιάχνονται στις πόλεις, ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία, την αστυνομική βαρβαρότητα και τη φασιστική τρομοκρατία. Οι μετανάστες και οι μετανάστριες έρχονται εδώ κυνηγημένοι από τη φτώχεια, τους πολέμους, τις δικτατορίες, τη λεηλασία των χωρών και των κοινωνιών τους από τις πολυεθνικές, το ΔΝΤ και τα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη.
Παρά την οριακή κατάσταση, στην οποία βρίσκεται η υγεία τους(ήδη 55 νοσηλεύονται σε νοσοκομεία) η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ επιμένει στη λογική της εξόντωσής τους, αρνούμενη να δώσει την παραμικρή λύση. Παράλληλα, η απεγνωσμένη της προσπάθεια να βρει υποκινητές και ταραξίες είναι στην ουσία μια προσπάθεια να καλύψει τις ευθύνες της για το καθεστώς μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας στο οποίο βρίσκονται εγκλωβισμένοι χιλιάδες Έλληνες και μετανάστες εργαζόμενοι .Μόλις χθες η κυβέρνηση έβαλε τα ΜΑΤ να επιτεθούν σε μια συνέντευξη τύπου -προφανώς ειρηνική- προπηλακίζοντας, απειλώντας και βρίζοντας τους ανθρώπους της αλληλεγγύης, ανάμεσα στους οποίους συγγραφείς, πανεπιστημιακούς, δημάρχους, εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και συνδικάτων, καλλιτέχνες, βουλευτές, γιατρούς και πολλούς άλλους. Είναι γεγονός πρωτοφανές που καταδεικνύει το σημείο αλαζονείας, αναλγησίας και αυταρχισμού που έχει φτάσει η κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που καθημερινά χάνει όχι μόνο την κοινωνική νομιμοποίηση, αλλά και κάθε αίσθηση δικαίου. Μια κυβέρνηση που κινδυνεύει να οδηγήσει τους μετανάστες απεργούς πείνας και ολόκληρη την κοινωνία σε μια ανθρωπιστική καταστροφή.. Οι 300 μετανάστες είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι από τους ένα εκατομμύριο ανασφάλιστους εργαζόμενους, Έλληνες και αλλοδαπούς, σύμφωνα με στοιχεία του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ. Οι άνθρωποι αυτοί διεκδικούν να μπορούν να δουλεύουν νόμιμα να έχουν δικαίωμα στην ασφάλιση και στην περίθαλψη, να μην ζουν σαν κυνηγημένοι. Με αυτή την έννοια σήμερα περισσότερο από ποτέ ο αγώνας τους είναι αντικειμενικά αγώνας όλων των εργαζομένων που προσπαθούν να σταματήσουν τη βίαιη επίθεση σε βάρος τους.
Ζούμε σε μία χώρα που κάθε χρόνο έχουμε 12 εκ. ευρώ έσοδα από τη φορολογία των εφοπλιστών και 50 εκ. ευρώ έσοδα από τις πράσινες κάρτες των μεταναστών. Όταν η αριστερά μιλάει για φορολογία των κερδών στα επίπεδα του 45% σε βιομήχανους εφοπλιστές κ.τ.λ. η μόνιμη απάντηση που δίνεται είναι ότι θα μεταναστεύσουν οι επιχειρήσεις γιατί είναι δικαίωμα τους. Ένας μονόπλευρος δηλαδή φιλελευθερισμός που αναγνωρίζει το δικαίωμα στο κεφάλαιο να μεταναστεύει ανάλογα με την εξυπηρέτηση της κερδοφορίας του αλλά δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα σε έναν άνθρωπο που προέρχεται από μια διαλυμένη χώρα να προσπαθήσει να βρει μια καλύτερη ζωή. Εδώ οι καλοί μας φιλελεύθεροι σταματάνε να υπερασπίζονται τους νόμους της προσφοράς και της ζήτησης και υπερασπίζονται απλά και ξεκάθαρα την στυγνή ταξική εκμετάλλευση. Το ζητούμενο για όλους αυτούς δεν είναι να φύγουν οι μετανάστες αλλά να μην έχουν δικαιώματα, να δουλεύουν παράνομα. Διαφορετικά η δύναμη που αποκτούν οι εργαζόμενοι στο σύνολο τους είναι τεράστια.

Καλούμε την κυβέρνηση να καταλάβει, επιτέλους, ότι οι απεργοί πείνας δε ζητούν «ρουσφέτι», αλλά πολιτική ρύθμιση σε ένα θέμα που τίθεται πια, ως ζήτημα ζωής.
πείνας είναι δίκαιος και θα νικήσει

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ,-ΕΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Καμία περιστολή του πανεπιστημιακού ασύλου

2011-02-21T22:49:00.000+02:00

Την Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου είχε οριστεί περιφερειακό συμβούλιο στην Κομοτηνή παρουσία του πρωθυπουργού, καθώς και κυβερνητικών στελεχών. Επιλέγοντας η διαδικασία αυτή να πραγματοποιηθεί εκτός πόλεως, προσπάθησαν να περιορίσουν τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και να αποσιωπήσουν κάθε μορφή αντίδρασης.
Την ίδια ώρα εργαζόμενοι και εργαζόμενες από την Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία, που ήταν εκεί, επεδίωξαν να συμμετάσχουν στη συνεδρίαση απαιτώντας την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων τους για τους τελευταίους 30 μήνες, καθώς και την επαναλειτουργία των εργοστασίων, στα οποία εργάζονταν. Φοιτητές και φοιτήτριες βρέθηκαν εκεί για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους στη συνολικότερη πολιτική της κυβέρνησης στεκόμενοι αλληλέγγυοι στα αιτήματα των εργαζομένων. Παρά το δημόσιο χαρακτήρα της συνεδρίασης οι δυνάμεις των ΜΑΤ απέκλεισαν το δρόμο προς το ξενοδοχείο εμποδίζοντας τους μ’αυτό τον τρόπο ακόμα και να πλησιάσουν στο χώρο.
Προκειμένου να ακουστούν τα δίκαια αιτήματά τους και να δώσουν τέλος στον εμπαιγμό της κυβέρνησης, βρέθηκαν στο χώρο του πανεπιστημιακού ασύλου, που συνορεύει με το ξενοδοχείο, όπου διεξαγόταν η συνεδρίαση. Οι δυνάμεις των ΜΑΤ, κατ’ εντολή του πολιτικού τους προϊσταμένου, τοποθέτησαν τρεις αστυνομικές κλούβες μπροστά από τους διαδηλωτές, προκειμένου η διαμαρτυρία να μη χαλάσει τη «φιέστα» της κυβέρνησης. Στην αντίδραση των διαδηλωτών, τα ΜΑΤ, αφού τους επιτέθηκαν φραστικά, δε δίστασαν ν’ απαντήσουν με τη ρίψη χειροβομβίδων κρότου λάμψης και δακρυγόνων στο χώρο του ασύλου.
Η κυβέρνηση κάνει πιο φανερή από ποτέ την πρόθεση της να αποτελέσει τροχοπέδη σε κάθε δίκαιο κοινωνικό αγώνα μέσω της καταστολής όσων εξεγείρονται και της καταστρατήγησης του ασύλου. Πρόσφατα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, προέβη για τέταρτη φορά σε άρση ασύλου στη Νομική Σχολή της Αθήνας με πρόσχημα την κατάληψη του κενού κτιρίου της σχολής από μετανάστες – απεργούς πείνας. ΝΔ και ΛΑΟΣ δε δίστασαν να φέρουν στο κοινοβούλιο πρόταση νόμου για κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Σύμμαχο της ΝΔ και του ΛΑΟΣ αποτελεί και η παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, όταν την ώρα, που κατασυκοφαντείται το πανεπιστημιακό άσυλο, ζητάει μέσα από την πρόταση παιδείας, την κατάργηση του.
Το πανεπιστημιακό άσυλο δεν είναι απλά χώρος ελεύθερης διακίνησης ιδεών, καθώς ελεύθερη διακίνηση ιδεών μπορεί να γίνει εντός ή εκτός ασύλου. Το πανεπιστημιακό άσυλο αποτελεί κεκτημένο δικαίωμα, μοχλό πυροδότησης κινηματικών διαδικασιών και οργάνωσης τους από κάθε κοινωνική ομάδα.
Δηλώνουμε πως θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τη διασφάλιση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων για όλους τους εργαζομένους. Θα εξακολουθούμε να αντιστεκόμαστε σ’αυτούς, που προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν μια αυταρχική δημοκρατία, που ποινικοποιεί αγώνες και βάζει στο στόχαστρο όσους αγωνίζονται
Καμία ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων.
Καμία περιστολή του πανεπιστημιακού ασύλου.

ΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ ΠΕΙΝΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ, Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

2011-02-07T22:46:00.000+02:00

Στο επικοινωνιακό μπαράζ των τελευταίων ημερών που συστηματικά διαστρέβλωσε τα γεγονότα σχετικά με τη φιλοξενία των απεργών πείνας μεταναστών εργατών, έρχονται ως αποκορύφωμα οι εισαγγελικές κλήσεις στα μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης, τον Πρύτανη του ΕΚΠΑ και μέλη της Νεολαίας Συνασπισμού. Είναι φανερό ότι το ντελίριο αυταρχισμού της κυβέρνησης συνεχίζεται και κλιμακώνεται με στόχο την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων, την τρομοκράτηση και τη στοχοποίηση όλων εκείνων των πολιτικών χώρων που στέκονται αταλάντευτα στο πλευρό των δίκαιων αγώνων των εργαζομένων και της νεολαίας.
Οι σύντροφοι και συναγωνιστές κατηγορούνται ως «ύποπτοι» για τα αδικήματα περί «παράνομης διακίνησης μεταναστών», «διατάραξη οικιακής ειρήνης» και «φθορά ξένης ιδιοκτησίας».
Η απροκάλυπτα ψευδής κατηγορία για «παράνομη διακίνηση μεταναστών» αποτελεί στη ουσία κατηγορία για την επίδειξη έμπρακτης αλληλεγγύης και συμπαράστασης στους μετανάστες που ζουν και δουλεύουν στη χώρα μας χωρίς χαρτιά, υφιστάμενοι υπερεκμετάλλευση, ταπεινώσεις και καταστολή. Αποτελεί κατηγορία για την έμπρακτη αλληλεγγύη μας σε 300 εργάτες μετανάστες που έχουν επιλέξει να θέσουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή, προκειμένου να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα αυτονόητα, ίσα δηλαδή ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα.
Η κατηγορία περί «διατάραξης οικιακής ειρήνης» ουσιαστικά ποινικοποεί το ίδιο το άσυλο. Γιατί το άσυλο δεν είναι απλά χώρος ελεύθερης διακίνησης ιδεών και μαθημάτων αλλά υπάρχει για όλες εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που όταν η νομιμότητα παίρνει διαζύγιο από το δίκιο χρειάζονται χώρο για να φιλοξενήσει την αγωνία και τον αγώνα τους. Γιατί στο άδειο κτήριο της Νομικής Σχολής δεν διακυβευόταν η ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου, αλλά αμφισβητούνταν ο κοινωνικός αποκλεισμός των μεταναστών, η αστυνομική και φασιστική τρομοκρατία σε βάρος τους, ο ρατσισμός και η εθνική καθαρότητα απέναντι σε όσους έσπευσαν να νομιμοποιήσουν, να υιοθετήσουν και να υποδαυλίσουν την ακραία ρητορεία του μίσους και της μισαλλοδοξίας, όσους ονειρεύονται μαζικές διώξεις, πογκρόμ και φράχτες.
Η κατηγορία περί «φθοράς ξένης ιδιοκτησίας» έρχεται να επιβεβαιώσει την ιδιοκτησιακή αντίληψη της κυβέρνησης για το Πανεπιστήμιο, τις ζωές μας, την εργασία μας και την καθημερινότητά μας. Γιατί παρόλο που το άδειο κτίριο της Νομικής παραδόθηκε πιο καθαρό από ότι παραλείφθηκε, η κυβέρνηση και οι εκπρόσωποί της σε όλα τα δελτία των 8 έβλεπαν πόρτες, τοίχους ντουβάρια που έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από 300 βασανισμένους ανθρώπους. Και οι ίδιοι θρασύδειλοι έσπευσαν να αναγνωρίζουν το δίκιο των «καημένων των μεταναστών», αρκεί αυτοί να μη διεκδικούν μια ζωή με αξιοπρέπεια και να μην αγωνίζονται.
Στην πραγματικότητα, όμως, η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών». Γιατί όταν ως μέλος της ΕΕ συμμετέχει στη λεηλασία χωρών του λεγόμενου τρίτου κόσμου και ως μέλος του ΝΑΤΟ συμμετέχει στις σταυροφορίες στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, ευθύνεται για τον εξαναγκασμό εκατομμυρίων ανθρώπων να εγκαταλείψουν τις χώρες τους για να ζητήσουν μια θέση στον ήλιο στην «πολιτισμένη Δύση».
Η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «διατάραξη οικιακής ειρήνης» γιατί διαλύει χιλιάδες οικογένειες με τις απολύσεις, την ανεργία, τους μισθούς των 500 ευρώ και το κλείσιμο χιλιάδων μαγαζιών. Γιατί επιβάλλει στη νέα γενιά μια ζωή χειρότερη απ’ αυτή των γονιών της, ένα μέλλον γεμάτο εργασιακή περιπλάνηση και κοινωνική ανασφάλεια.
Τέλος, η κυβέρνηση πρέπει να απολογηθεί για «φθορά ξένης ιδιοκτησίας» γιατί έπαιξε τα αποθέματα των ασφαλιστικών ταμείων, που ανήκουν στους εργαζόμενους, στο Χρηματιστήριο, γιατί παραδίδει τη δημόσια Υγεία και Παιδεία στο μεγάλο κεφάλαιο, γιατί ιδιωτικοποιεί τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και φτιάχνει δρόμους-καρμανιόλες στους οποίους πρέπει να πληρώνουμε φόρο θανάτου, γιατί ξεπουλάει το δημόσιο πλούτο, από το νερό και τα δάση ως την ενέργεια και τις παραλίες, στους μεγαλοεργολάβους και τις τράπεζες.
Δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τη διασφάλιση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων για όλους τους εργαζομένους και ότι θα εξακολουθούμε να αντιστεκόμαστε στην εγκαθίδρυση μιας αυταρχικής δημοκρατίας που ποινικοποιεί τους αγώνες και στοχοποιεί τους αγωνιστές. Ενημερώνουμε την κυβέρνηση και τους συνοδοιπόρους της ότι αν νομίζουν ότι μπορούν να μας τρομοκρατήσουν είναι βαθιά γελασμένοι. Κάθε ένας και καθεμιά από εμάς είμαστε υπερήφανοι για τη συμμετοχή μας στην Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης των απεργών πείνας μεταναστών εργατών. Αν η κυβέρνηση ψάχνει κάποιον ένοχο ανάμεσά μας, δεν χρειάζεται να χάνει τον χρόνο της, ας μας καλέσει όλους και όλες. Αν η αλληλεγγύη είναι έγκλημα, είμαστε όλοι ένοχοι.

2011-02-01T17:23:00.001+02:00

Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι

2011-01-25T22:42:00.000+02:00

Την Κυριακή 23 Ιανουαρίου, στις 5 το πρωί, έφθασαν στο λιμάνι του Πειραιά 220 μετανάστες, εργάτες από την Κρήτη. Στις 25 Ιανουαρίου ενώθηκαν μ' άλλους 50, αποφασισμένοι να ξεκινήσουν πανελλαδική απεργία πείνας αιτούμενοι μια ζωή αξιοπρέπειας κι όχι ενός ατέρμονου και στείρου αγώνα επιβίωσης.

Την ίδια στιγμή η ελληνική κυβέρνηση και η Ε.Ε. (βλ. Δουβλίνο), σ' ένα πλαίσιο άγριας και βάρβαρης αντιμεταναστευτικής πολιτικής, εξαπολύει άγρια επίθεση κατά των μεταναστών και των προσφύγων. Η πολιτική αυτή λειτουργεί με σαφή στοχοθεσία αφού χρησιμοποιεί την οικονομική-κοινωνική κρίση, ως εφαλτήριο συντηρητικοποίησης της κοινωνίας απέναντι σε κάθε κοινωνικά αποκλεισμένη ομάδα. Αυτές οι συνθήκες επιτρέπουν τη συζήτηση για κατασκευή ενός ακόμη Τείχους ντροπής στα σύνορα της Ευρώπης, στον Έβρο, την καθιέρωση της φρουράς της Frontex, τα πλωτά στρατόπεδα στο Αιγαίο, τις μαζικές απελάσεις, τα αλλεπάλληλα πογκρόμ στις πόλεις. Το πολιτικό άσυλο, συνάμα, αν και νομικά κατοχυρωμένο, εν τοις πράγμασι καταργείται, ενώ απ' την άλλη μετανάστριες και μετανάστες, ως άλλος «εφεδρικός στρατός», όλο και πιο συχνά αντιμετωπίζουν την εργοδοτική αυθαιρεσία και υπερεκμετάλλευση, την αστυνομική βαρβαρότητα, καθώς και κάθε είδους ρατσιστική επίθεση.

Σε μια τέτοια συγκυρία λοιπόν, τριακόσιοι μετανάστες και μετανάστριες συναντήθηκαν και διαδήλωσαν τα αιτήματα τους έξω από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (δίπλα στη Νομική), με μόνο μέσο πάλης και άσκησης πίεσης προς την ελληνική κυβέρνηση, την υποβολή τους σε απεργία πείνας. Μετανάστες που ήρθαν στη χώρα μας διωγμένοι από τη φτώχεια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Μετανάστες (με κανονική-νόμιμη ή όχι είσοδο) με όνειρα για ένα καλύτερο αύριο στη «Φανταχτερή Δύση», μακριά από τη φτώχεια και την εξαθλίωση που βίωναν στις πατρίδες τους. Στην κατεύθυνση ακριβώς αυτή, ήρθαν στην Αθήνα για να ξεκινήσουν τον αγώνα τους. Έναν αγώνα για τη νομιμοποίηση, χωρίς όρους, όλων των μεταναστών/τριών, για τη διεκδίκηση ίσων πολιτικών-κοινωνικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων με τους έλληνες και τις ελληνίδες εργαζόμενους/εργαζόμενες.

Ως Αριστερή Ενότητα, βάσει των ανωτέρω και στο όνομα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, θεωρούμε πως η θέση μας βρίσκεται στο πλευρό των αγωνιζόμενων μεταναστών. Ειδικότερα σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση διεξάγει ταξικό πόλεμο απέναντι στη νεολαία και τους εργαζόμενους, καταργώντας δικαιώματα δεκαετιών, θεωρούμε πως όλοι μαζί, Έλληνες και ξένοι, οφείλουμε να διεκδικήσουμε και να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας σε μία αξιοπρεπή ζωή. Παράλληλα, η εφαρμογή των διεθνών συμβάσεων οι οποίες κατοχυρώνουν ορισμένα δικαιώματα για τους μετανάστες, αλλά ευχερώς κι επιμελώς καταπατώνται από το ελληνικό κράτος, καθώς και το δικαίωμα για αξιοπρεπή ζωή, είναι αιτήματα ανυποχώρητα στα οποία δε χωρούν συμβιβασμοί.

Δηλώνουμε την έμπρακτή αλληλεγγύη μας στους μετανάστες και στα αιτήματά τους. Προφανώς οι παρατάξεις των δύο μεγάλων κομμάτων στα πανεπιστήμια (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ) μέσα σε μία περίοδο όπου κατ’ επιλογήν αποσιωπούν την επίθεση που δέχεται η νεολαία στα μορφωτικά και εργασιακά της δικαιώματα, αποφάσισαν για πρώτη φορά να κάνουν πολιτική τοποθέτηση φλερτάροντας με εθνικιστικές και ρατσιστικές απόψεις, επιλέγοντας μ’ αυτό τον τρόπο να γίνουν κομμάτι του κυβερνητικού «στρατοπέδου»!

Θεωρούμε ότι η κίνηση της κοσμητείας για κλείσιμο της σχολής του Ν.Ο.Π.Ε είναι προσχηματική και έχει ως μοναδικό στόχο την συκοφάντιση των αγώνων και την όξυνση των συντηρητικών αντανακλαστικών σε μια περίοδο γενικευμένης κρίσης, αφού ο χώρος στέγασης των απεργών πείνας στο ακόμα κλειστό παλιό κτίριο της Νομικής που δεν χρησιμοποιείται για καμία δραστηριότητα της σχολής και δεν παρακωλύει στο ελάχιστο τις λειτουργίες της σχολής. Στεκόμαστε απέναντι στο lock out και σε οποιαδήποτε προσπάθεια φίμωσης των αγώνων απέναντι στην βάρβαρη κυβερνητική επιλογή.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας

2011-01-19T22:38:00.000+02:00

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας

Οι δύο εβδομάδες, που έσπασαν την κανονικότητα

2011-01-09T12:59:00.001+02:00

Πριν ένα μήνα το ζήτημα της σίτισης έφτασε και πάλι στο προσκήνιο μετά από 5 χρόνια, όταν είχε γίνει προσπάθεια από το τότε πρυτανικό σχήμα να ιδιωτικοποιηθεί η λέσχη. Αυτή τη φορά, το Ε.Ι.Ν ως κυβερνητικό παρακλάδι υπάκουο στην πολιτική του ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε περικοπές στη δωρεάν σίτιση διαχωρίζοντας τους φοιτητές σε οικοτρόφους και μη. Η Αριστερή Ενότητα από την πρώτη στιγμή με την παρουσία της στη λέσχη καλούσε τους φοιτητές να αντισταθούν στην επίθεση στο κεκτημένο δικαίωμα τους να σιτίζονται δωρεάν και παράλληλα προέβη σε κάλεσμα για σύσταση πρωτοβουλίας φοιτητών.
Με αρχή τη Γ.Σ. του ΣΟΦΕΚ, που πραγματοποίησε μία από τις μαζικότερες διαδικασίες, αποφασίστηκε κατάληψη στην Πρυτανεία δείχνοντας ότι οι οικότροφοι φοιτητές δε διαχώρισαν τη θέση τους με τους υπόλοιπους αλληλέγγυοι στο δίκαιο αγώνα τους για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν σίτισης για κάθε φοιτητή και φοιτήτρια. Η Πρωτοβουλία Φοιτητών, που συστάθηκε, κατάφερε να συσπειρώσει τη φοιτητική κοινότητα γύρω από το αίτημα για δωρεάν σίτιση –στέγαση απέναντι στην πολιτική διάλυσης της δημόσιας παιδείας, που μετατρέπεται από συλλογικό δικαίωμα σε ατομικό προνόμιο.
Ακολούθησε γύρος Γ.Σ. σε όλες τις σχολές, παρόλο, που ο δικομματισμός προσπαθούσε με κάθε τρόπο να της αποφύγει.
Η Νομική αποτέλεσε κέντρο αγώνα για δύο εβδομάδες, αφού υπερψηφίστηκε το πλαίσιο της πρωτοβουλίας, σπάζοντας την κανονικότητα στην καθημερινότητα των σχολών.
Η κατάληψη στη Νομική ανέδειξε έναν εναλλακτικό χαρακτήρα πανεπιστημίου αντιπαραθετικά στο μοντέλο της παιδείας, που προωθεί η κυβέρνηση. Μέσα από συντονιστικά καταλήψεων, που η παρουσία των φοιτητών ήταν μαζική υπήρξαν απελευθερωτικές διαδικασίες. Εκδηλώσεις – αντιμαθήματα, προβολές ταινιών απέναντι στην εμπορευματοποίηση της διασκέδασης, καθώς και εξωστρεφείς δράσεις με μοιράσματα στην πόλη της Κομοτηνής και συμβολική κατάληψη της Περιφέρειας, απέδειξαν ξεκάθαρα πως η σχολή της Νομικής ήταν πιο ανοιχτή και ζωντανή από ποτέ.
Οι κινηματικές διαδικασίες εκτόπισαν τις λογικές της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ από τους φοιτητικούς συλλόγους. Από τη μία, η ΔΑΠ αποχωρούσε από Γ.Σ. και χαρακτήριζε τους φοιτητές, που αγωνίζονταν παράνομους τρομοκρατώντας τους με χυδαία επιχειρήματα για χάσιμο της εξεταστικής.
Από την άλλη πλευρά, η ΠΑΣΠ αποκόπτωντας το ζήτημα της σίτισης από τη συνολική επίθεση, που δέχεται ο χώρος της παιδείας δεν έμπαινε στο ενωτικό πλαίσιο της Πρωτοβουλίας λειτουργώντας διασπαστικά για το κίνημα και αποπροσανατολίζοντας την κουβέντα από τον πυρήνα του ζητήματος της σίτισης, που είναι το νομοσχέδιο για τη
παιδεία. Η στάση, λοιπόν, της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, αποδεικνύει ότι επεδίωκαν να κρατήσουν τους συλλόγους ανενεργούς και απαθείς, την ώρα, που η κυβέρνηση έχει ξεκινήσει ένα σκληρό πόλεμο απέναντι στα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας.
Οι πορείες, που έγιναν όλο το προηγούμενο διάστημα στην Κομοτηνή, ήταν από τις μαζικότερες των τελευταίων χρόνων και έδωσαν μια ηχηρή απάντηση απέναντι σ’αυτά, που ετοιμάζουν για μας, χωρίς εμάς. Η αγωνιστική απόφαση του ΣΦ Νομικής, για συμμετοχή στην Αντισύνοδο πρυτάνεων στο Λαύριο, που συμμετείχαν φοιτητές πανελλαδικά, έστειλε το μήνυμα ότι ο αγώνας ενάντια στην ιδιωτικοποιήση της παιδείας δε σταματά εδώ. Αλλά αντίθετα, ενισχύθηκε με την Γενική Απεργία στις 15 Δεκέμβρη, όταν χιλιάδες φοιτητές και εργαζόμενοι έγιναν μια γροθιά και αντιστάθηκαν στην πιο σκληρά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση από την μεταπολίτευση και μετά.
Μέχρι τώρα ο δίκαιος αγώνας μας στάθηκε νικηφόρος, εφόσον η λέσχη παραμένει δημόσια και δωρεάν για όλους και όλες. Όμως, δεν υποχωρούμε, την ώρα, που ο πρύτανης σηκώνει τα χέρια ψηλά στις αποφάσεις του Υπουργείου και ο Χούτος ζητάει να περάσει υπό τον έλεγχο του και η πάνω λέσχη. Από τη στιγμή, λοιπόν, που Χούτος, πρυτανικό σχήμα και ΕΙΝ τάσσονται απέναντι μας και σύμμαχοι της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, για μας γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ η συνέχιση των κινητοποιήσεων, ώστε να υψωθεί τείχος αντίστασης απέναντι στην κυβερνητική πολιτική. Η απάντηση μας θα δοθεί μέσα στα αμφιθέατρα στις Γενικές Συνελεύσεις και στο δρόμο.

Όλοι και όλες στη Γ.Σ. του Σ.Φ. Νομικής την Τετάρτη 12/1 και ώρα 15:00 στο Κεντρικό Αμφιθέατρο της Π.Νομικής

ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΖΙΚΟΣ, ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ

2010-11-19T22:36:00.002+02:00

2ΗΜΕΡΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
25-27/11
Π.ΝΟΜΙΚΗ

Το Πολυτεχνείο ζει στους αγώνες του σήμερα.

2010-11-17T22:28:00.000+02:00

Έχουν περάσει 37 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και όμως η μνήμη συνεχίζει να κερδίζει τον άνισο αγώνα της με τον χρόνο, γιατί πολύ απλά από το Νοέμβρη του 73 άνοιξε ένα ρήγμα που θα μένει ενεργό, όσο θα υπάρχουν αγώνες για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία. Η φοιτητική εξέγερση, μαζί με την λαϊκή στήριξη, αποτέλεσε ένα γεγονός κρίσης για την εξουσία της Χούντας. Ένα γεγονός που αμφισβήτησε το τότε σημείο ισορροπίας και κατάφερε να δημιουργήσει εκείνες τις προϋποθέσεις για ατομική ελευθερία και ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Ακριβώς όπως κάνει κάθε κρίση.
Αν όμως τον Νοέμβρη του 73 η αμφισβήτηση ήρθε από τα κάτω, από την νεολαία και τον λαό, σήμερα βιώνουμε ακριβώς το αντίθετο. Εδώ και κάποιους μήνες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποιώντας τον μηχανισμό στήριξης ΔΝΤ, διεξάγει την πιο σκληρή επίθεση στα δικαιώματα και στο μέλλον μας. Προωθώντας όλες τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που τα προηγούμενα χρόνια ο παλιός συσχετισμός δύναμης δεν τους το επέτρεπε.
Σήμερα, αγαθά όπως η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, το 8ωρο, η δημόσια και δωρεάν υγεία, η κοινωνική ασφάλιση, η ελευθερία του λόγου, έφτασαν να θεωρούνται αυτονόητα. Ωστόσο, τον τελευταίο χρόνο βιώνουμε μια άνευ προηγουμένου επίθεση σε κοινωνικά κεκτημένα, ελευθερίες και δικαιώματα, σε όλους τους τομείς της ζωής με αποκορύφωμα την βούληση της κυβέρνησης για πλήρη εμπορευματοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το σύνθημα για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, παραμένει τρομακτικά επίκαιρο, δείχνοντας το δρόμο για την καθημερινή μας πάλη, ενάντια στην επίθεση στα εργασιακά και κοινωνικά μας δικαιώματα, ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση του νομοσχεδίου Διαμαντοπούλου και στην εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, ενάντια στη κρατική καταστολή που καταπατεί θεμελιώδεις ανθρώπινες ελευθερίες.
Ο αγώνας του φοιτητικού κινήματος για την υπεράσπιση και τη βελτίωση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, παράλληλα με τον αγώνα για υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης, των εργασιακών μας δικαιωμάτων και του δημόσιου πλούτου, σε συμπόρευση με τους εργαζόμενους συνεχίζεται. Τώρα πρέπει να αντιπαρατεθεί το φοιτητικό κίνημα ενάντια στο νομοσχέδιο που προωθεί το Υπουργείο με σκοπό την ανατροπή του που θα οδηγήσει στην πιο σπουδαία ίσως νίκη των φοιτητών.
Στο δρόμο του πολυτεχνείου πρέπει να συνδέσουμε τους σύγχρονους αγώνες των νέων, για δημόσια και δωρεάν παιδεία, δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, για την συμπόρευση του εργατικού και φοιτητικού κινήματος απέναντι στην νεοφιλελεύθερη επίθεση εις βάρος των αναγκών μας.

Μέτωπο Απαξίωσης Συλλόγων

2010-11-12T22:26:00.000+02:00

Μέσα σε ένα κλίμα πολιτικού και κοινωνικού αναβρασμού το νόημα του Πολυτεχνείου είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Απέναντι στα εκβιαστικά ψευτοδιλήμματα του πρωθυπουργού, στις περικοπές μισθών και συντάξεων, στις απολύσεις, στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και στην διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας μονόδρομος είναι οι συλλογικοί αγώνες της νεολαίας και του κόσμου της εργασίας.
Στην προσπάθεια για να διεξαχθούν Γενικές Συνελεύσεις σε όλους τους φοιτητικούς συλλόγους ενόψει 17 Νοέμβρη βρήκαμε απέναντι για μια ακόμα φορά τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και τις δυνάμεις της ΚΝΕ.
Συγκεκριμένα, στο Διοικητικό Συμβούλιο του Σ.Φ. Νομικής, ενώ η ΔΑΠ για δύο συνεχόμενες μέρες το μπλόκαρε επικαλούμενη αστείες δικαιολογίες, εμφανίστηκε στο Δ.Σ. της Πέμπτης για να καταψηφίσει τη Γενική Συνέλευση ως αντικαταστατική. Η στάση της αυτή δεν μας ξαφνιάζει, αλλά όπως και στο παρελθόν αποδεικνύει το ότι με κάθε μέσο προσπαθεί να διαγράψει από τη μνήμη μας τους αγώνες του Πολυτεχνείου. Άλλωστε, οι ρίζες της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και της ΟΝΝΕΔ ξεκινούν από τη μαύρη επταετία και βρίσκονται απέναντι σε κάθε κοινωνική διεκδίκηση προσπαθώντας να τρομοκρατούν καθένα και καθεμία που αγωνίζεται. Από τη δολοφονία του Τεμπονέρα από το στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Ν.Καλαμπόκα, το φοιτητικό κίνημα του αρ.16 μέχρι τη δολοφονία του Αλ.Γρηγορόπουλού όπου είχαν βρεθεί μαζί με χρυσαυγίτες και άλλα παρακρατικά στοιχεία πολιορκώντας το άσυλο και προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν τους αγωνιζόμενους φοιτητές. Οι κρανοφόροι της ΟΝΝΕΔ που κάθε χρόνο εμφανίζονται στο Πολυτεχνείο με ρόπαλα και μπράβους, όπως πέρσι στη Θεσσαλονίκη, δείχνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι πάντα βρίσκονται από τη μεριά της συντήρησης έτοιμοι να δώσουν χείρα βοηθείας σε κάθε προσπάθεια κατάλυσης των δικαιωμάτων μας και των κατακτήσεων του κοινωνικού συνόλου. Αυτές οι μαύρες πρακτικές θα μας βρίσκουν πάντα απέναντι στην προσπάθεια υπεράσπισης των συλλογικών δικαιωμάτων μας.
Στην προσπάθεια της αυτή η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ βρίσκει έναν κατά τα άλλα απρόσμενο σύμμαχο στο σαμποτάρισμα του ανώτατου δημοκρατικού οργάνου του συλλόγου, της Γ.Σ. Η ΚΝΕ στάθηκε εμπόδιο στη διεξαγωγή Γ.Σ. για το Πολυτεχνείο. Μπλοκάροντας της δημοκρατικές διαδικασίες των συλλόγων επιλέγει με τη δημιουργία του ΜΑΣ να αγωνίζεται μόνο για την κομματική της αναπαραγωγή και την εκλογική της καταγραφή. Μακριά από κάθε κοινωνικό κίνημα και κάθε αντίσταση που ορθώνεται αποτελεί βαλβίδα εκτόνωσης της κοινωνικής οργής και αγανάκτησης. Περίτρανα το Δεκέμβρη του 2008 επέλεξε το μπλοκ των νοικοκυραίων και της συντήρησης απέναντι στην εξεγερμένη νεολαία, όπου μαζί με τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ έλαμψαν δια της απουσίας τους. Τη στιγμή που η κυβερνητική παράταξη της ΠΑΣΠ προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατήσει κλίμα ηρεμίας και συναίνεσης μέσα στις σχολές για τα κυβερνητικά μέτρα και τις εξαγγελίες της Α.Διαμαντοπούλου, η ΚΝΕ επιλέγει να αποχωρεί από κάθε συλλογική και δημοκρατική διαδικασία χαρακτηρίζοντας την ως εκφυλισμένη αποφεύγοντας να συγκρουστεί ουσιαστικά όπως και διακηρύσσει. Οι κομματικές πορείες και οι κομματικές συνελεύσεις του ΜΑΣ όχι μόνο δεν βοηθούν το φοιτητικό κίνημα, αλλά αντίθετα το μπλοκάρουν και το αποδυναμώνουν καθιστώντας την ΚΝΕ μια ακίνδυνη και αναποτελεσματική δύναμη απέναντι στην κυβερνητική επίθεση και μπροστά στη διάλυση του δημόσιου πανεπιστημίου.
Ως Αριστερή Ενότητα δεν θα υποκύψουμε σε κανένα είδους μικροκομματικό παιχνίδι, θα δώσουμε όλες τις δυνάμεις μας για να πραγματοποιηθεί Γ.Σ. και μην είναι η επέτειος του Πολυτεχνείου ένα μνημόσυνο. Οι αγώνες του χτες αποτελούν οδηγό για τις μάχες του μέλλοντος. Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!

Οι κατακτήσεις του 2005 δε θα σβήσουν!!

2010-10-20T22:24:00.000+03:00

Ήδη από την αρχή της νέας χρονιάς έχουμε γίνει μάρτυρες μιας επικίνδυνης κατάστασης στο ΣΟΦΕΚ επειδή έχει δημιουργηθεί μια ιδιότυπη συμμαχία ανάμεσα στα Πιράνχας μια παράταξη που θέλει να δηλώνει ότι δεν ανήκει σε κάποιο πολιτικό χώρο τη στιγμή που η δράση της παράγει συγκεκριμένα πολιτικά αποτελέσματα και την ΠΑΣΠ που μέσω του εκπροσώπου της δε διστάζει ακόμα και να τρομοκρατεί μέλη του Συλλόγου. Με απόφαση Διοικητικού Συμβουλίου με απουσία του σχήματος της CONTRA η συμμαχία αυτή απαγόρευσε οποιαδήποτε πολιτική έκφραση στη λέσχη και στις εστίες. Η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί κατάφορη καταπάτηση του ασύλου αφού η λέσχη και οι εστίες ως μέρος του ασύλου κατοχυρώνουν την ελεύθερη πολιτική έκφραση και δράση. Επιπλέον, η λέσχη και οι εστίες δεν ανήκουν μόνο στους οικότροφους, ακόμα περισσότερο σε συγκεκριμένους εκπροσώπους στα Διοικητικά Συμβούλια, αλλά σε κάθε φοιτητή/τρια και φυσικά σε οποιονδήποτε άλλο θέλει να σιτίζεται εκεί δωρεάν. Δε μπορούν η ΠΑΣΠ και τα Πιράνχας να καταργούν κεκτημένα του κινήματος για δωρεάν σίτιση του 2005.
Την προηγούμενη εβδομάδα τα Διοικητικά Συμβούλια της Νομικής, ΔΟΣΑ και Φιλολογίας κατήγγειλαν τις πρακτικές των Πιράνχας και της ΠΑΣΠ. Μετά από αυτό η ΠΑΣΠ δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει τον εκπρόσωπό της στο ΣΟΦΕΚ και ότι θα προβεί στην άμεση καθαίρεσή του. Παρόλα αυτά επιλέγει με σύμμαχο τα Πιράνχας να καθυστερεί όλο και περισσότερο με διάφορα τεχνάσματα (π.χ. μη αναγνώριση Δ.Σ., αναβολές Δ.Σ.) αυτή την καθαίρεση επιτρέποντάς του να συνεχίζει τους τραμπουκισμούς του.
Καλούμε την ΠΑΣΠ να προχωρήσει επιτέλους σε αυτή την καθαίρεση. Δε θα επιτρέψουμε σε κανένα να περιορίζει το άσυλο. Δεν πάμε πίσω σε όσα κατακτήσαμε με το κίνημα του 2005 για δωρεάν σίτιση-στέγαση-μεταφορά.

Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών.

2010-10-19T22:22:00.001+03:00

Τον περσινό Φλεβάρη, μετανάστες που κρατούνταν στο κέντρο «υποδοχής» (στην ουσία πρόκειται για πρώην εγκαταλειμμένη αποθήκη τροφίμων…) μεταναστών της Βέννας, ενός χωριού λίγο πιο έξω από την Κομοτηνή, εξεγέρθηκαν διαμαρτυρόμενοι για την φυλάκισή τους εκεί για πάνω από 3 μήνες, το ανώτατο επιτρεπτό όριο κράτησης, σε άθλιες συνθήκες. Γι’ αυτό το λόγο καλέσαμε σε πρωτοβουλία και με πορείες και με κινήσεις που άνοιξαν το ζήτημα στην πόλη της Κομοτηνής αποφασίσαμε να φτάσουμε έξω από το σύγχρονο κολαστήριο. Εκεί αλληλέγγυοι/ες στο δίκαιο αγώνα των μεταναστών, ασκήσαμε κοινωνικό έλεγχο μπαίνοντας μέσα διαπιστώνοντας τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης και καταφέραμε τη μεταφορά δύο από αυτών στο νοσοκομείο.

Κέντρα κράτησης μεταναστών τέτοιου τύπου υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα (Ροδόπη, Έβρος, Πάτρα, Σάμος, Μυτιλήνη, Αθήνα και αλλού). Ο επίσημος όρος είναι κέντρα υποδοχής, μία υποδοχή που περιλαμβάνει «προσωρινή» κράτηση των μεταναστών που εισέρχονται στη χώρα χωρίς χαρτιά σε απάνθρωπες συνθήκες για μήνες ίσως και χρόνια αν κάποιος απ’ αυτούς κάνει το λάθος να ζητήσει πολιτικό άσυλο-πράγμα βέβαια πολύ δύσκολο αφού οι περισσότεροι είτε δε γνωρίζουν τα δικαιώματά τους είτε έχουν ήδη τρομοκρατηθεί από τις διωκτικές αρχές και πολύ απλά δε γνωρίζουν καν τη γλώσσα. Αυτό που κάνει την κατάσταση πιο εξοργιστική είναι το γεγονός ότι πρόκειται για φυλάκιση χωρίς έγκλημα, καθώς το μόνο που έχουν διαπράξει οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι η χωρίς τα απαιτούμενα χαρτιά είσοδος στη χώρα.
Η πολιτική δημιουργίας στρατοπέδων αενάως προσωρινής κράτησης δεν έχει μόνο σκοπό την εξόντωση όλων εκείνων των ανθρώπων που δεν γεννήθηκαν έλληνες. Στην ουσία χαράζει και ένα επιπλέον κοινωνικό σύνορο, τον κόσμο των «έξω» και τον κόσμο των «μέσα». Αυτό, το άλλο παράλληλο σύμπαν οφείλει να παραμείνει αφανές, ει δυνατόν να αφανιστεί. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το δημόσιο βλέμμα δεν πρέπει να εστιάσει εκεί όπου η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια θεωρούνται αναλώσιμες: στα κέντρα κράτησης, στη φυλακή της Βέννας.
Απαιτούμε να παρθούν μέτρα για να σταματήσει η απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Απαιτούμε να κλείσουν όλα τα σύγχρονα κολαστήρια ανθρώπινων ψυχών σε όλη την Ελλάδα και να δημιουργηθούν ανοιχτές δομές υποδοχής προσφύγων και μεταναστών. Άμεση χορήγηση πολιτικού ασύλου στους αιτούντες.

2010-10-15T17:21:00.001+03:00

Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος

2010-02-10T05:17:00.010+02:00

Τα ξημερώματα της Τρίτης, 3 Φεβρουαρίου, οι 124 μετανάστες που κρατούνται στο κέντρο «υποδοχής» (στην ουσία πρόκειται για πρώην εγκαταλειμμένη αποθήκη τροφίμων…) μεταναστών της Βένας, ενός χωριού λίγο πιο έξω από την Κομοτηνή, εξεγέρθηκαν διαμαρτυρόμενοι για την φυλάκισή τους εκεί για πάνω από 3 μήνες, το ανώτατο επιτρεπτό όριο κράτησης, σε άθλιες συνθήκες. 42 από αυτούς ήδη δικάστηκαν και εκτίουν τις ποινές τους- για φθορές που προκάλεσαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης των καιρών μας που μια χώρα, που έτσι κι αλλιώς θα τους απελάσει μετά από αυτό, τους «αποθήκευσε». Ο παραλογισμός όμως δε σταματά εδώ. Οι άνθρωποι αυτοί καταδικάστηκαν από τα δικαστήρια σε ποινές με αναστολή, πράγμα που σημαίνει πως θα επιστρέψουν στη Βένα για όσο χρόνο ορίζει η ποινή τους και μετά θα επιστρέψουν στα σύνορα από όπου πέρασαν. Είτε καταδικάζονταν δηλ. με αναστολή είτε όχι, θα όφειλαν να εκτίσουν πρώτα την ποινή τους σε μια χώρα όπου θεωρούνται παράνομοι και με το τέλος της ποινής ν’ απελαθούν.

Κέντρα κράτησης μεταναστών τέτοιου τύπου υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα (Ροδόπη, Έβρος, Πάτρα,Σάμος, Μυτιλήνη, Αθήνα και αλλού). Ο επίσημος όρος είναι κέντρα υποδοχής, μία υποδοχή που περιλαμβάνει «προσωρινή» κράτηση των μεταναστών που εισέρχονται στη χώρα χωρίς χαρτιά σε απάνθρωπες συνθήκες για μήνες ίσως και χρόνια αν κάποιος απ’ αυτούς κάνει το λάθος να ζητήσει πολιτικό άσυλο-πράγμα βέβαια πολύ δύσκολο αφού οι περισσότεροι είτε δε γνωρίζουν τα δικαιώματά τους είτε έχουν ήδη τρομοκρατηθεί από τις διωκτικές αρχές και πολύ απλά δε γνωρίζουν καν τη γλώσσα. Αυτό που κάνει την κατάσταση πιο εξοργιστική είναι το γεγονός ότι πρόκειται για φυλάκιση χωρίς έγκλημα, καθώς το μόνο που έχουν διαπράξει οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι η χωρίς τα απαιτούμενα χαρτιά είσοδος στη χώρα.

Η πολιτική δημιουργίας στρατοπέδων αενάως προσωρινής κράτησης δεν έχει μόνο σκοπό την εξόντωση όλων εκείνων των ανθρώπων που δεν γεννήθηκαν έλληνες. Στην ουσία χαράζει και ένα επιπλέον κοινωνικό σύνορο, τον κόσμο των «έξω» και τον κόσμο των «μέσα». Αυτό, το άλλο παράλληλο σύμπαν οφείλει να παραμείνει αφανές, ει δυνατόν να αφανιστεί. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το δημόσιο βλέμμα δεν πρέπει να εστιάσει εκεί όπου η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια θεωρούνται αναλώσιμες: στα κέντρα κράτησης, στη φυλακή της Βένας.

Η Ευρώπη-φρούριο πραγματοποιείται με ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων της πάση θυσία, με αύξηση του ανώτατου επιτρεπτού ορίου κράτησης των μεταναστών σε 18 μήνες, με κέντρα υποδοχής-στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, με απελάσεις και «επαναπροωθήσεις» και με άλλα διάφορα κατασταλτικά μέτρα.

Αν καταφέρουν να γλυτώσουν από όλα τα παραπάνω, τους περιμένουν ξυλοδαρμοί σε αστυνομικά τμήματα(ΑΤ Νίκαιας ,Ακρόπολης) επιχειρήσεις σκούπα(κατεδάφιση καταυλισμού στην Πάτρα), ακροδεξιές επιθέσεις σε κάθε αντιρατσιστική εκδήλωση ή σε στέκια μεταναστών(πχ Αγ. Παντελεήμονας).

Είναι αναγκασμένοι, λοιπόν, να ζουν σε ένα διαρκές νομικό κενό, να μην έχουν κανένα δικαίωμα. Ό,τι δεν τους προσφέρει το ελληνικό κράτος τους το προσφέρουν τα δίκτυα εκμετάλλευσης και διακίνησης έναντι μαύρης εργασίας ή και σωματεμπορίας. Στη μετανάστευση ωθούνται χιλιάδες άνθρωποι παγκοσμίως λόγω των οικονομικών και πολιτικών επιλογών της ανεπτυγμένης Δύσης: οι πόλεμοι στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Σομαλία και αλλού καθώς και ο οικονομικός σπαραγμός των χωρών της Αφρικής και της Ασίας είναι οι αιτίες που σπρώχνουν τους κατοίκους αυτών των χωρών να αναζητήσουν μία καλύτερη ζωή αλλού. Το αυτονόητο αυτό δικαίωμα στη ζωή τους αρνούνται με τις παραπάνω πολιτικές οι χώρες ακριβώς που τους οδήγησαν στην μετανάστευση. Ακόμα και αν καταφέρουν να περάσουν τα σύνορα, εφόσον στη χώρα συλληφθούν χωρίς χαρτιά τους περιμένει η απέλαση στην Τουρκία, μία χώρα που φημίζεται για τις απάνθρωπες πολιτικές της. Μπορεί όμως ένα πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα με παγκόσμιες διαστάσεις να λυθεί με κατασταλτικά μέτρα από την ελληνική ή οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση;

Τελικά βραχυπρόθεσμα η κυβέρνηση ίσως καταφέρει τους στόχους της, δηλαδή να αποφορτίσει συγκεκριμένες περιοχές τρομοκρατώντας πρόσφυγες και μετανάστες, να χαϊδέψει τα αυτιά των πολιτών που πιστεύουν σε ολοκληρωτικές λύσεις, να απορροφήσει κοινοτικά ή άλλα κονδύλια και να πιστωθεί επιτέλους πυγμή που τόσο έχει ανάγκη ξεγλιστρώντας από τα δύσκολα λχ ελλείμματα και διαφθορά. Το μόνο που έχουμε να περιμένουμε είναι να σταλούν στο σωρό άνθρωποι πίσω με άμεσο κίνδυνο για τη ζωή τους, να ξοδευτούν ακόμα μεγαλύτερα ποσά σε μέτρα καταστολής, να αυξηθούν οι θάνατοι στα σύνορα, να ενισχυθούν τα φοβικά και ρατσιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας.

Η τοποθέτηση απέναντι στο ρατσισμό είναι ζήτημα αυτοεκτίμησης για όλους και όλες, ενώ η μόνη λύση στο πρόβλημα είναι η ένταξη των μεταναστών στην κοινωνία και η αναγνώριση των βασικών τους δικαιωμάτων στην εκπαίδευση, την υγεία, την ασφάλιση και το σεβασμό στα πολιτισμικά τους χαρακτηριστικά.

Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι, όχι εχθροί μας.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι,-ες στον αγώνα τους για αξιοπρέπεια και δικαιώματα

Μία σφαίρα, 15 μέρες που άλλαξαν μια γενιά!

2009-12-08T00:41:00.004+02:00

Στις 6 Δεκεμβρίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ημέρα της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Η δολοφονία του 15χρονου ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, ήταν μία από τις αιτίες για να ξεσπάσει η συσσωρευμένη πίεση, οργή και αγανάκτηση για το εκπαιδευτικό σύστημα, την κοινωνία, δηλαδή για τα γενικευμένα κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού. Είναι οι πολιτικές των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που εξώθησαν νέους και μεγάλους να φωνάξουν «φτάνει πια»! Αυτές οι πολιτικές που μας αναγκάζουν από τα πέντε μας να είμαστε σε ένα ανταγωνιστικό σχολείο και αργότερα μέσα από εξαντλητικά φροντιστήρια να παλεύουμε για να περάσουμε στο πανεπιστήμιο. Είναι αυτές οι πολιτικές που θέτουν τα πτυχία μας στην αβεβαιότητα και αύριο θα μας εξαναγκάσουν να διαλέξουμε ανάμεσα στο εκβιαστικό δίλλημα ανεργία ή 700€.

Οι αιτίες που γέννησαν τον Δεκέμβρη είναι ακόμα εδώ. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει διαλέξει ήδη τη «βαρβαρότητα» με το να προωθεί από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε στην εξουσία αντεργατικές πολιτικές. Μετατρέπει τους stagers σε άνεργους, διατηρεί τις υπεργολαβίες και τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου και συνολικά συντηρεί τον εργασιακό μεσαίωνα όπως αυτός είχε διαμορφωθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Στο κομμάτι της εκπαίδευσης, η στάση της υπουργού Α.Διαμαντοπούλου είναι ξεκάθαρη από την αρχή της διακυβέρνησης. Ως υπέρμαχος της ιδιωτικής εκπαίδευσης δεν έχει καμία πρόθεση να κλείσει τα ΚΕΣ και μιλάει απλώς για επανεξέταση των αδειών λειτουργίας τους. Η λειτουργία των ΚΕΣ και η αναγνώριση των τίτλων σπουδών που παρέχουν σημάνει αμέσως την ισοτίμηση των δικών μας πτυχίων προς τα κάτω, αφού τα ενιαία και αδιάσπαστα μέχρι τώρα πτυχία των δημόσιων πανεπιστημίων θα ισοτιμούνται με τα τριετή bachelor, αφαιρώντας τα επαγγελματικά μας δικαιώματα. Επιπλέον, τα ΚΕΣ θα λειτουργήσουν ως μοχλός πίεσης για τα δημόσια πανεπιστήμια, καθώς θα διεκδικούν χρηματοδότηση ανάλογη με αυτή των δημοσίων πανεπιστημίων, με αποτέλεσμα την ακόμα εντονότερη υποχρηματοδότηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ.

Τα αιτήματα για ισχυρά πτυχία και αύξηση της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων ενάντια στη συνθήκη της Μπολόνια και το σπάσιμο των κύκλων σπουδών προτάσσονται από τα φοιτητικά κινήματα σε Γερμανία και Αυστρία αυτό το διάστημα.

Ένα χρόνο μετά οι κυβερνήσεις δεν έλαβαν το μήνυμα της εξέγερσης. Στις πορείες που έγιναν σε κάθε πόλη ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επέλεξε να τρομοκρατήσει όσους βγήκαν στο δρόμο με εκατοντάδες προσαγωγές, δακρυγόνα και κάθε μέτρο κρατικής καταστολής. Και αυτό γιατί ο Δεκέμβρης συνεχίζει να φοβίζει γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι το ποτήρι παραμένει γεμάτο. Επιπλέον, δε θα αφήσουμε κανένα να αντιμετωπίζει την εξέγερση σαν ένα μνημόσυνο, όπως βλέπουμε να κάνει η ΠΑΣΠ που επιλέγει να μη εξετάζει τα αίτια που οδήγησαν στον Δεκέμβρη και φέτος περιορίστηκε σε μια απλή κατάθεση του ψηφίσματος στην περιφέρεια. Ο Δεκέμβρης δεν τελείωσε πέρυσι, αποτέλεσε το προοίμιο για νέες διεκδικήσεις και νίκες. Εμείς στην παραπάνω στάση απαντάμε ότι οι μαζικοί αγώνες για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες, την εργασία, την εκπαίδευση και την αξιοπρέπεια είναι για άλλη μια φορά μοναδική διέξοδος για όλους και όλες μας!

«ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΑΣ»

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ!

2009-11-18T20:22:00.003+02:00

Ποινική δίωξη ασκήθηκε για παράβαση καθήκοντος σε βάρος του πρυτανικού σχήματος του ΕΜΠ (Ενικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο) με τη δικαιολογία ότι φιλοξενούσε την ιστοσελίδα του Athens Indymedia στο δικτυακό του τόπο. Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι ένα μέσο εναλλακτικής και αδιαμεσολάβητης ενημέρωσης και αντιπληροφόρησης.

Εμείς ως ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ καταδικάζουμε την ωμή παρέμβαση των εισαγγελικών αρχών, η οποία ξεκίνησε μετά από ερωτήσεις βουλευτών του ΛΑΟΣ. Η δίωξη αυτή αποτελεί πολιτική δίωξη εναντίον των πρυτανικών αρχών για την εμμονή τους να υπερασπίζονται το πανεπιστημιακό άσυλο και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Η ενόχληση από τη διάδοση ιδεών και απόψεων, που δεν συνάδουν με τις κατεστημένες αντιλήψεις, δεν μπορούν να αποτελούν το πρόσχημα για την υλοποίηση προληπτικής λογοκρισίας και καταστολής, προσαρμοσμένης στις υποδείξεις και την κυρίαρχη ιδεολογία ακραίων πολιτικών κομμάτων, καθώς και για την αποποίηση της συνταγματικά κατοχυρωμένης ακαδημαϊκής ελευθερίας και αυτοτέλειας των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.

Και όλα αυτά τη στιγμή που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην πορεία του Πολυτεχνείου τίμησε την εξέγερση με βία, αυταρχισμό και καταστολή, δείχνοντας όπως δήλωσε ο υπουργός «Προστασίας του πολίτη» μηδενική ανοχή. Οι 300 προσαγωγές και οι συλλήψεις που έγιναν με βάση ενδυματολογικά κριτήρια, πριν και μετά την πορεία, όχι μόνο δε συνάδουν με τις βαρύγδουπες δηλώσεις του πρωθυπουργού για ελευθερία και δημοκρατία, αλλά αντίθετα έχουν στόχο να τρομοκρατούν το καθένα και την καθεμιά που αντιστέκονται. Απέναντι στις προσπάθειες φίμωσης των αγώνων μας, εμείς απαντάμε πως η τρομοκρατία δε μας σταματά, στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά.

2009-11-17T13:16:00.002+02:00

Σήμερα θα γίνει η πορεία για το Πολυτεχνείο.

Προσυγκέντρωση στην π.Νομική στις 15:00.

Να είμαστε όλοι/ες εκεί!!

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΧΗΜΑ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ

2009-11-13T04:18:00.003+02:00

Το Σάββατο 14/11 στις 18:00 στην Αίθουσα Παρευξείνιων (Π.Νομική) η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Κομοτηνής συζητά για:

Πολυτεχνείο
Κάρτα Σίτισης
Εξελίξεις στην Ανώτατη Παιδεία

Γενικές Συνελεύσεις

2009-11-09T18:57:00.008+02:00

Γενικές Συνελεύσεις Νομικής, Φιλολογίας και Παρευξεινίων

Την Τετάρτη, 11/11

στις 13:00: Γενική Συνέλευση Φιλολογίας
στις 15:00: Γενική Συνέλευση Νομικής

Την Πέμπτη, 12/11

στις 15:00: Γενική Συνέλευση Παρευξεινίων

Θέματα Γενικών Συνελεύσεων:

Πολυτεχνείο
Κάρτα Σίτισης
Εξελίξεις στην Ανώτατη Παιδεία
Προβλήματα Σχολών

Όλοι/ες στις Γενικές Συνελεύσεις!

ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΧΟΛΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΝΙΓΕΙ ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ

Είμαστε πολίτες, όχι καταναλωτές!

2009-11-06T22:01:00.002+02:00

Επιλέγουμε να κάνουμε τα party μας και τις εκδηλώσεις μας μέσα στο πανεπιστήμιο γιατί αντιλαμβανόμαστε το άσυλο ως χώρο αμφισβήτησης του κυρίαρχου προτύπου κουλτούρας και ως χώρο αυτοδιαχείρισης!

Επιλέγουμε να κάνουμε τα party μας στην κάτω λέσχη γιατί:

• Αποτελούσε το μοναδικό χώρο εκδηλώσεων του πανεπιστημίου μας πριν μπει ο ιδιώτης Χούτος

• Δεν θέλουμε κανέναν ιδιώτη να μας παρέχει σίτιση και να μπαίνουν λογικές κέρδους στα αυτονόητα δικαιώματα μας, που καταπατούνται ακόμα περισσότερο με το νέο μέτρο της κάρτας σίτισης.

Ζητούμε την κατανόησή σας για τα 3€. Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ είναι μια αυτόνομη συλλογικότητα της ριζοσπαστικής αριστεράς που επιλέγει να εκδίδει το δικό της πολιτικό περιοδικό (ΑΝΤΗΝΩΡ) με δικά της έξοδα!

PARTY ΑΡ.ΕΝ.

2009-11-02T03:16:00.001+02:00

Σίτιση: Δικαίωμα, όχι εμπόρευμα

2009-10-25T22:46:00.001+02:00

Την Πέμπτη 8/10 πραγματοποιήθηκε εν κρυπτώ και χωρίς τη συμμετοχή των φοιτητών, η οποία προβλέπεται, Σύγκλητος, στην οποία αποφασίστηκε το μέτρο της κάρτας σίτισης. Η κάρτα σίτισης θα μοιράζεται στους φοιτητές/-τριες ανάλογα με το εισόδημά τους. Ήδη από την πρώτη μέρα εφαρμογής της πολλοί από μας θα στερούνται το αυτονόητο δικαίωμά τους στη δωρεάν σίτιση ενώ επίσης γνωρίζουμε ότι στις περισσότερες σχολές που έχει εφαρμοστεί ακόμα και αυτοί που έχουνε κάρτα σίτισης καλούνται να πληρώνουν αντίτιμο για το φαγητό τους.

Η απόφαση αυτή της Συγκλήτου ξυπνάει μνήμες από το 2005, όταν με ανάλογο τρόπο (με «μαγειρεμένους» διαγωνισμούς και κρυφές διαδικασίες) το τότε πρυτανικό σχήμα θέλησε να δώσει τη λέσχη στον ιδιώτη Χούτο, βάζοντας σε κίνδυνο και τότε το δικαίωμά τους στη δωρεάν και ποιοτική σίτιση. Η απάντηση των φοιτητών τότε ήταν μαζικές κινητοποιήσεις με αποκορύφωμα την κατάληψη της Πρυτανείας από το ΣΟΦΕΚ (Σύλλογος Οικοτρόφων) για 23 μέρες και συμπόρευση με τα αιτήματα των εργαζομένων της λέσχης για να διασφαλιστεί ο δημόσιος χαρακτήρας της. Σ’ αυτό το κίνημα των φοιτητών συμμετείχαμε κι εμείς στο πλευρό του ΣΟΦΕΚ και έχοντάς απέναντι μας τις υπόλοιπες παρατάξεις των σχολών. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ενεργώντας ως πιόνι του τότε πρυτανικού σχήματος, και χέρι με χέρι με την ΠΑΣΠ απάντησαν με καταγγελία του φοιτητικού κινήματος. Η ΠΚΣ από τη μεριά της κράτησε στάση διασπαστικής λογικής, λασπολογίας-κατασυκοφαντώντας τις θέσεις, τον αγώνα και τις χειροπιαστές νίκες που αυτός έφερε-και τελικά αποχής. Σερνόμενη πίσω από τις δυνάμεις που αποφάσισαν να αντισταθούν, εγκατέλειψε την πάλη για δημόσια και δωρεάν σίτιση και υιοθέτησε ουσιαστικά τη γραμμή της πρυτανείας. Όμως παρά τις αντιδραστικές λογικές που υπήρχαν, τελικά οι φοιτητές/-τριες πετύχαμε να μη γίνει κανένας περιορισμός των αυτονόητων δικαιωμάτων μας στη δωρεάν σίτιση/στέγαση/μεταφορά.

Παρόλα αυτά, βλέπουμε τα κεκτημένα μας αυτά να τίθενται ακόμα μία φορά υπό αμφισβήτηση. Δεν είναι τυχαίο που αποφασίστηκε ένα μέτρο όπως η κάρτα σίτισης τώρα, τον ίδιο καιρό που βλέπουμε μία μείωση του ήδη ελλιπούς προϋπολογισμού του ΔΠΘ. Έρχεται να προστεθεί στις προσπάθειες των τελευταίων κυβερνήσεων να εκπληρώσουν τις επιταγές της Μπολόνια και της ΕΕ με στόχο την αναδιάρθρωση-επιχειρηματικοποίηση των πανεπιστημίων μέσω της εισόδου ιδιωτών στο χώρο της παιδείας. Κι ας μην ξεχνάμε ότι κι εδώ, στην Κομοτηνή, ο ιδιώτης Χούτος έχει αναλάβει τη λέσχη της Παλιάς Νομικής. Η έξοδος του Χούτου και κάθε ιδιώτη από το πανεπιστήμιο είναι πάγια θέση μας ως Αριστερή Ενότητα. Κι αυτό γιατί, πρώτον, δε θέλουμε κανένας να δουλεύει στο πανεπιστήμιό μας με το καθεστώς της υπεργολαβίας, όπως οι υπάλληλοι του Χούτου, ενώ αντίθετα θέλουμε γι αυτούς εξασφαλισμένες εργασιακές σχέσεις και ασφάλιση. Δεύτερον, διεκδικούμε τη δωρεάν και ποιοτική μας σίτιση, πράγμα το οποίο λογικό είναι να αμφισβητηθεί από κάθε λογική κερδοσκοπίας που θέλει ακόμα και τη σίτιση να την κάνει εμπόρευμα. Κι ας μη γελιόμαστε, ξέρουμε πολύ καλά ότι ο Χούτος της Κομοτηνής είναι ο ίδιος άνθρωπος που στο Βόλο και έχει προχωρήσει σε περικοπές προσωπικού και έχει επιβάλλει αντίτιμο στις μερίδες του φαγητού. Στον αντίποδα, εμείς ζητάμε δύο δημόσιες λέσχες καθώς έτσι θα εξασφαλιστούν ο χωρίς αντίτιμο χαρακτήρας του φαγητού, το καλύτερο εργασιακό καθεστώς για τους εργαζομένους αλλά πάνω απ’ όλα ο κοινωνικός έλεγχος κάθε λέσχης από φοιτητές και εργαζομένους.

Στη Γενική Συνέλευση του ΣΟΦΕΚ την περασμένη Πέμπτη αποφασίστηκε κατάληψη της Πρυτανείας του ΔΠΘ από τη Δευτέρα 26/10 μέχρι την Παρασκευή 30/10 με αιτήματα, μεταξύ άλλων, να περάσει και η κάτω λέσχη στο δημόσιο έλεγχο του ΔΠΘ και να μην εφαρμοστεί η κάρτα σίτισης. Εμείς ως Αριστερή Ενότητα στηρίζουμε τις δράσεις και τις αποφάσεις του ΣΟΦΕΚ και καλούμε όλους τους φοιτητές να ενωθούν για δημόσια και δωρεάν σίτιση.

ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ

2009-10-24T14:40:00.005+03:00

Για άλλη μια χρονιά φέτος, παρότι φτάσαμε πιο κοντά από ό,τι τις προηγούμενες για τη διεξαγωγή του πανσπουδαστικού συνεδρίου της ΕΦΕΕ, ΠΑΣΠ και ΕΑΑΚ, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, αλλά δυστυχώς με το ίδιο αποτέλεσμα, κατάφεραν να διατηρήσουν μια διαδικασία υπόγειων συνεννοήσεων και ψευτοτραμπουκισμών κατά τη διάρκεια της τεχνικής γραμματείας. Η ΠΑΣΠ φέτος, ξαφνιάζοντάς μας, δεν επέλεξε να βάλει συνέδριο της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ τις μέρες του πανσπουδαστικού συνεδρίου, αλλά σαν κώλυμα προέβαλε το ότι θα έπρεπε να έχει τελειώσει η καταμέτρηση του 90% των σχολών, ζητώντας απ την άλλη ν’ αρχίσει η καταμέτρηση απ’ τις σχολές των οποίων τα αποτελέσματα αμφισβητούνται λόγω νοθείας (ΠΑΜΑΚ: αυτοδυναμία ΔΑΠ, ΑΣΟΕΕ: αυτοδυναμία ΠΑΣΠ). Τα ΕΑΑΚ από τη μεριά τους, αφού θυμήθηκαν από το 1995 και μετά ότι είναι κατά της ΕΦΕΕ, συνέχισαν τις γνωστές πρακτικές (σπασίματα της τεχνικής γραμματείας, τραμπουκισμοί κλπ) κρυβόμενοι «επαναστατικά» πίσω από την ΠΑΣΠ. Στην σχολή μας ,συγκεκριμένα, στο τελευταίο Διοικητικό Συμβούλιο επικαλούνταν θερμότατα το πλαίσιο της ΔΑΠ, στο οποίο, όπως ανέφεραν, ο φοιτητικός σύλλογος δεν έπαιρνε θέση για το θέμα της ΕΦΕΕ με σκοπό να μην δηλώσουν αντιπροσώπους για το πανσπουδαστικό συνέδριο. Επιπλέον, αρνούνταν να εμφανίσουν τη σφραγίδα του συλλόγου, τακτική η οποία ακολουθείται πάγια από τη ΔΑΠ (μη εμφάνιση πρακτικών για την μη διεξαγωγή ΔΣ).
Εμείς, ως Αριστερή Ενότητα, θεωρούμε ότι η μη ύπαρξη κεντρικής πολιτικής διαδικασίας έχει οδηγήσει τους περισσότερους Φοιτητικούς Συλλόγους στην Ελλάδα σε μια κατάσταση όπου κυριαρχούν οι μηχανισμοί, η πολιτική συζήτηση περιορίζεται στο ελάχιστο, κάτι που φυσικά ευνοεί την ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ, οι οποίες επιχειρούν –και το καταφέρνουν σε σημαντικό βαθμό- να μετατρέψουν το συνδικαλισμό σε πελατειακή σχέση μεταξύ παρατάξεων και φοιτητών. Είναι χαρακτηριστικό ότι η συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητικών συλλόγων δε λειτουργεί, με εξαίρεση τις εξάρσεις του Φοιτητικού Κινήματος τα τελευταία χρόνια. Αυτό που είναι σημαντικό να κατανοήσουμε είναι ότι η αντιπροσώπευση δεν είναι εξ’ ορισμού κάτι αρνητικό, αλλά στη σωστή της μορφή, αποτελεί απαραίτητο συμπλήρωμα για τον συντονισμό των αμεσοδημοκρατικών λειτουργιών.
Είναι προφανές ότι σε περιόδους κινήματος όπου οι καταλήψεις έκαναν κεντρικό το εκπαιδευτικό ζήτημα, η συμμετοχή ήταν ευκολότερη και τα αντανακλαστικά του κόσμου διαφορετικά εξασφαλίζοντας τη λειτουργία σε ένα βαθμό των Συλλόγων. Από τη στιγμή που οι καταλήψεις δεν είναι το μόνο αποτελεσματικό μέσο πάλης, θα πρέπει το Φοιτητικό Κίνημα να είναι διαρκές και να παίρνει κάθε φορά τη μορφή που αρμόζει στα αιτήματα και τις διαθέσεις των φοιτητών, εξασφαλίζοντας ότι θα υπάρχει διαρκώς κεντρική πολιτική αντιπαράθεση.
Εξάλλου, σε όλες τις μορφές οργάνωσης των κινημάτων μπορεί να υπάρχει αμφίδρομη σχέση μεταξύ βάσης και κεντρικού οργάνου. Ακόμα και υπό το σημερινό πολιτικό συσχετισμό η ΕΦΕΕ μπορεί να προκήρυσσε κινητοποιήσεις όπως έκανε επανειλημμένα όταν λειτουργούσε, καθώς ακόμα και οι καθεστωτικές δυνάμεις είναι αναγκασμένες να εναντιώνονται στις κυβερνητικές επιλογές που πλήττουν κατάφωρα τους φοιτητές και κάτω από την πίεση της Αριστεράς αποφεύγοντας να δημιουργήσουν ρήξεις με το φοιτητικό σώμα. Δεν είναι λίγες εξάλλου οι φορές που τα Διοικητικά Συμβούλια παίρνουν αγωνιστικές αποφάσεις όταν αδυνατούν να το κάνουν οι Σύλλογοι. Και βέβαια δεν διαγράφουμε την αναγκαιότητα να δημιουργούνται και ειδικά από τα κάτω όργανα συντονισμού σε περιόδους όπου οι αποφάσεις των συλλόγων ξεπερνούν τη βούληση της πλειοψηφίας της ΕΦΕΕ και υιοθετούν ριζοσπαστικές μορφές αγώνα (πχ συντονιστικά γενικών συνελεύσεων καταλήψεων).
Παράλληλα η ύπαρξη κεντρικής πολιτικής λειτουργίας στην οποία θα παίζει ρόλο η ψήφος του φοιτητή θα πολιτικοποιήσει περισσότερο και τη διαδικασία των Φοιτητικών Εκλογών ενώ η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ θα υποχρεούνταν να έχουν ενιαία θέση για πολιτικά ζητήματα σε όλες τις Σχολές και όχι να αλλάζουν θέσεις ανάλογα με το συμφέρον τους σε κάθε Σχολή. Πέραν αυτού η μη ύπαρξη κεντρικού ελέγχου ευνοεί τους ισχυρούς στους Συλλόγους οι οποίοι δε διστάζουν να ποδοπατούν τη δημοκρατία ακόμα και των εκλογικών αναμετρήσεων (έλλειψη παραβάν στην ΑΣΟΕΕ, αλλοίωση αποτελεσμάτων στο πολιτικό της Νομικής, δικτατορία ΔΑΠ στα ΤΕΦΑΑ).
Και όλα αυτά την ώρα που στις 8/10 η Σύγκλητος του ΔΠΘ αποφάσισε εν κρυπτώ να θεσμοθετήσει την κάρτα σίτισης, έγγραφο που ουσιαστικά περικόπτει το δικαίωμα δωρεάν σίτισης σε μεγάλο αριθμό φοιτητών, ενώ ταυτόχρονα θέτει της βάσεις για να προστεθεί αντίτιμο στο φαγητό μας, τουλάχιστον στο ιδιωτικό μαγαζάκι του Χούτου (λέσχη Π. Νομικής). Ήδη από το 2005, ως ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ είχαμε δώσει όλες μας τις δυνάμεις στο τότε κίνημα της σίτισης, κόντρα σε ΔΑΠ-ΠΑΣΠ. Οι αγώνες του 2005 διασφάλισαν τη λειτουργία της πάνω λέσχης με δημόσια χαρακτηριστικά, χαλώντας τα σχέδια του πρυτανικού σχήματος, ενώ ταυτόχρονα οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος του ΔΠΘ απέτρεψαν την επιβολή αντιτίμου και στις 2 λέσχες. Ως ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ αγωνιζόμαστε ώστε ο ιδιώτης Χούτος να φύγει από την κάτω λέσχη και να τεθεί αυτή σε πλήρη δημόσιο έλεγχο, ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες μας. Δε θα επιτρέψουμε σε κανέναν ιδιώτη-εργολάβο να βγάζει κέρδος από το δικαίωμα μας σε σίτιση και στέγαση. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η κάρτα σίτισης έχει ήδη αρχίσει να διανέμεται στις σχολές της Π. Νομικής.
Για όλα αυτά θα είμαστε εκεί στην πενθήμερη κατάληψη της Πρυτανείας που αποφάσισε ο ΣΟΦΕΚ, για να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν.

Γενική Συνέλευση Νομικής

2009-10-19T01:52:00.004+03:00

Την Τρίτη έχει οριστεί Γενική Συνέλευση της Νομικής με θέματα:

νέο πρόγραμμα σπουδών
κάρτα σίτισης-στέγαση-μεταφορά
πιστωτικές μονάδες
Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών
ΕΦΕΕ

Όλοι/-ες την Τρίτη 20/10 στις 15:00 (στο αμφιθέατρο της Π. Νομικής).

Διεκδικούμε αυτά που μας ανήκουν

2009-10-15T03:29:00.002+03:00

Την Τρίτη, 6/10, κι ενώ η σχολή ήταν ακόμα κλειστή πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση Τμήματος, όργανο στο οποίο οι φοιτητές/τριες έχουν δικαίωμα παρακολούθησης και τοποθέτησης καθώς και ψήφου ανάλογα με το ποσοστό που λαμβάνουν στις εκλογές. Σε αυτή την εν κρυπτώ διαδικασία στην οποία καθόλου τυχαία ΔΑΠ και ΠΑΣΠ ήταν παρούσες αποφασίστηκαν μεταξύ άλλων αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών. Συγκεκριμένα τα βασικά μαθήματα από 36 έγιναν 45 (μεταξύ των οποίων 5 συνθέσεις), ενώ στα επιλεγόμενα καταργήθηκαν μαθήματα με κοινωνικό και μη εξειδικευμένο προσανατολισμό. Βλέπουμε ουσιαστικά τα μαθήματα να πολλαπλασιάζονται και να εξειδικεύονται ακόμα περισσότερο. Όσον αφορά στα επιλογής κάθε φοιτητής/τρια θα έχει τη δυνατότητα να διαλέξει 6 μαθήματα από ένα τομέα δικαίου με σκοπό την εξειδίκευση ήδη από τις προπτυχιακές σπουδές.

Αλλά τι κρύβεται πίσω από αυτή την αλλαγή?

Ο εκρηκτικός συνδυασμός της με την εισαγωγή των πιστωτικών μονάδων. Οι πιστωτικές μονάδες(ECTS) ουσιαστικά κατατάσσουν τα μαθήματα του προγράμματος σπουδών ανάλογα με το «φόρτο» εργασίας, δηλαδή το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση όλων των προγραμματισμένων δραστηριοτήτων μάθησης, στο πλαίσιο ενός ακαδημαϊκού προγράμματος, όπως η παρακολούθηση παραδόσεων, σεμιναρίων, η ανεξάρτητη μελέτη, η προετοιμασία εργασιών, η πρακτική άσκηση, η συμμετοχή στις εξετάσεις, η εκπόνηση της διπλωματικής εργασίας. Αλλά σε ένα πανεπιστήμιο με ελάχιστες υλικοτεχνικές υποδομές και καθηγητές που περιορίζουν το μάθημα στη διάλεξη, όπως στο δικό μας, σαφώς η συλλογή των απαιτούμενων πιστωτικών μονάδων δυσχεραίνει. Όλο αυτό το αέναο κυνήγι πιστωτικών μονάδων εντατικοποιεί τους ρυθμούς φοίτησης, εισάγει τον ανταγωνισμό μεταξύ των φοιτητών/τριών, διασπά το ενιαίο του πτυχίου, και άρα τα ενιαία επαγγελματικά δικαιώματα, δημιουργώντας τελικά φοιτητές, και κατά συνέπεια εργαζομένους, διαφορετικών ταχυτήτων. Έτσι φτιάχνει αναλώσιμους, υπερεξειδικευμένους και φθηνούς εργαζομένους. Αλλά, πριν από όλα αυτά, από πότε μπορεί να μετρηθεί και να μπει σε καλούπι ο χρόνος που διαθέτει ο κάθε φοιτητής και η κάθε φοιτήτρια για ανεξάρτητη μελέτη ή για εκπόνηση εργασιών; Από τη στιγμή φυσικά που ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές δυνατότητες στο ρυθμό μάθησης αλλά και διαφορετική ζωή. Κάτι τέτοιο, εκτός από αντι-επιστημονικό, είναι και αντιδραστικό, καθώς ανάγει το βαθμό εντατικοποίησης των σπουδών σε βασικό κριτήριο αναγνώρισης της γνώσης που παρέχεται απ’ τα ιδρύματα.

Κι όλα αυτά την ώρα που ο απερχόμενος Υπουργός Παιδείας Α. Σπηλιωτόπουλος πραξικοπηματικά αναγνώρισε 33 κολέγια, αδιαφορώντας για την ύπαρξη του άρθρου 16 που κατοχυρώνει ως φορείς τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τα δημόσια και δωρεάν πανεπιστήμια. Η αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των ΚΕΣ εξισώνει τα πτυχία των δημοσίων πανεπιστημίων προς τα κάτω, ενώ δεν υφίσταται καμιά ακαδημαϊκή, επιστημονική και ερευνητική ισότητα. Σε κάθε περίπτωση μιλάμε για ιδιωτικές δομές που παρέχουν τριετείς καταρτίσεις σε υπερεξειδικευμένα αντικείμενα από τα οποία είναι κατανοητό ότι δεν μπορεί να βγει ένας συγκροτημένος εργαζόμενος σε ένα συνολικό αντικείμενο. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τρία λοιπόν μέτρα (πιστωτικές μονάδες, πρόγραμμα σπουδών, ΚΕΣ) τα οποία στοχεύουν στην ίδια κατεύθυνση, ως εξής: το νέο πρόγραμμα σπουδών εξειδικεύει το γνωστικό αντικείμενο ήδη από το πτυχίο, τα ΚΕΣ παρέχουν υπερεξειδικευμένη κατάρτιση και οι δυο αυτοί τίτλοι σπουδών (πτυχία και bachelor αντίστοιχα) εξισώνονται μέσω των πιστωτικών μονάδων.

Δηλαδή τα bachelor που είναι οι τίτλοι σπουδών που παρέχουν τα ψευτοκολλέγια με τριετή φοίτηση και αποσπασματική γνώση εξισώνονται με τα δικά μας πτυχία του δημόσιου πανεπιστημίου, τα οποία και προσφέρουν συνολική γνώση επί ενός επιστημονικού αντικειμένου και απαιτούν μεγαλύτερη διάρκεια σπουδών.

Απέναντι σε όλα αυτά δυνάμεις όπως η ΔΑΠ επικροτούν θεσμικά και εξωθεσμικά αυτή την προσπάθεια (τάχθηκε υπέρ της αναθεώρησης του αρ. 16 και της λειτουργίας ΚΕΣ). Από την άλλη η ΠΑΣΠ ζήτα απλώς να αρθεί η εξίσωση των πτυχίων μας με τα bachelor των ΚΕΣ παρότι γνωρίζει ότι όσο υπάρχει η κοινοτική οδηγία και ο νόμος Στυλιανίδη θα υπάρχει και η πίεση εξίσωσης.

Ως ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ θεωρούμε αναγκαία την διεκδίκηση ενιαίων και αδιάσπαστων πτυχίων με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτά, ισότιμα με αυτά που στην υπόλοιπη Ευρώπη αποκαλούνται master και απαιτούμε:
• Κλείσιμο των ΚΕΣ ώστε να μην βρίσκει πια πεδίο εφαρμογής η κοινοτική οδηγία
• Καμία αλλαγή του προγράμματος σπουδών προς την κατεύθυνση της ειδίκευσης και της εντατικοποίησης
• Καμία εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών με εισαγωγή συνθέσεων.
• Καμία εφαρμογή πιστωτικών μονάδων.

Καλούμε όλους και όλες την Παρασκευή 16/10 στις 13:00 στο Αμφ.1 στη συνάντηση του συλλόγου με τον πρόεδρο της σχολής Κ. Ρέμελη.

23/4/09 24ωρο event ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ

2009-05-23T21:40:00.002+03:00

Με μουσική regue,trance,progressive κλπ και πολύ κέφι.

ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΧΩ ΒΑΡΕΘΕΙ…

2009-05-12T14:45:00.008+03:00

Για ακόμα μια φορά οι φοιτητές και οι φοιτήτριες του Σ.Φ Νομικής καλούμαστε να παρακολουθήσουμε την εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση….η αλλιώς το προεκλογικό πανηγύρι των 2 καθεστωτικών παρατάξεων (ΔΑΠ – ΠΑΣΠ). Ενώ για ακόμα μια χρόνια τα ζήτημα που απασχολούν το σύλλογο όχι μόνο δεν έχουν λυθεί αλλά συσσωρεύονται: η εξεταστική περίοδος μικραίνει χρονικά στα πρότυπα του νόμου-πλαισίου, τα συγγράμματα αργούν να διανεμηθούν , οι καθηγητές σε ορισμένα μαθήματα (π.χ. Πολιτική 1 και Ποινικό 3 ) κόβουν μαζικά και αυθαίρετα και η περιστολή του ασύλου έχει ξαναμπεί στην ημερήσια διάταξη, οι 2 μεγάλες παρατάξεις αρνούνται να δώσουν αποφασιστικό χαρακτήρα στη συνέλευση και προτιμούν να την μετατρέψουν σ ένα θέατρο προεκλογικών ομιλιών .
Εμείς ως ΑΡ.ΑΣ ΔΙΚΤΥΟ θεωρούμε ότι η γενική συνέλευση είναι το ανώτατο όργανο του φοιτητικού συλλόγου καθώς είναι μια αμεσοδημοκρατική διαδικασία όπου όλοι οι φοιτητές μπορούν να συζητήσουν και να αποφασίσουν μόνοι τους για τα ζητήματα που τους απασχολούν, χωρίς να αφήνουν τη λύση των προβλημάτων τους σε αυτούς που αυτόκλητα θέλουν να παρουσιάζονται ως «ειδικοί».
Συγκεκριμένα, την επόμενη Τρίτη διεξάγεται Γενική Συνέλευση Τμήματος με θέμα τη διεξαγωγή της εξεταστικής, καθώς και Σύγκλητος στην οποία θα συζητηθούν ζητήματα όπως ο εσωτερικός κανονισμός . Θεωρούμε ότι μόνο με την μαζική παρουσία των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης μπορούν να παρθούν ευνοϊκές αποφάσεις για το σώμα των φοιτητών.
Ζητάμε λοιπόν, τη διεξαγωγή νέας Γενικής Συνέλευσης την επόμενη εβδομάδα, η οποία θα έχει ουσιαστικό περιεχόμενο και στην οποία θα ψηφιστεί πλαίσιο, έτσι ώστε ο σύλλογος να πάρει αποφάσεις για τα θέματα που τον απασχολούν.
Τα συλλογικά προβλήματα απαιτούν συλλογικές λύσεις. Θέλουμε φοιτητικούς συλλόγους ενεργούς και δημοκρατικούς μέσα από τους οποίους θα παίρνονται αποφάσεις από τους εμάς και θα υλοποιούνται από εμάς. Η αντίσταση δεν είναι δουλειά των ειδικών..

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Ο Κ. ΚΑΡΑΜΠΙΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ

2009-05-07T14:49:00.004+03:00

Οι μαζικοί και αταλάντευτοι αγώνες των φοιτητών τα τελευταία χρόνια για δημόσια δωρεάν εκπαίδευση και για δημοκρατία μέσα και έξω από τα ιδρύματα, συνάντησαν αντιπάλους, όχι μόνο την κυβέρνηση και την παράταξη της στα ελληνικά πανεπιστήμια ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, όχι μόνο τους δημοσιογράφους και τους πολιτικούς εκφραστές κάθε είδους αντιδραστικής και συντηρητικής ιδεολογικής απόχρωσης ( τους λεγόμενους και ως πρετεντερό-καρατζαφέριδες), αλλά και ένα κομμάτι των καθηγητών οι οποίοι με κάθε μέσο συκοφαντούσαν τους φοιτητές στην προσπάθεια τους να κρύψουν δικές τους αμαρτίες.

Συγκεκριμένα, στην Κομοτηνή αλλά και γενικότερα στο Δ.Π.Θ όλοι οι φοιτητικοί αγώνες και κινητοποιήσεις είχαν να αντιμετωπίσουν πρώτα το πρυτανικό συμβούλιο (Σιμόπουλος- Καραμπίνης- Σταματόπουλος- Τοκμακίδης) και μετά τα Μ.Α.Τ και τους παρακρατικούς. Απειλές, μηνύσεις, ποινικές διώξεις (που κατέρρευσαν αργότερα) , ως και φυσικές επιθέσεις ήταν κάποια από τα μέσα που χρησιμοποιούσαν χωρίς ιδιαίτερο δισταγμό προκειμένου να καταστείλουν και να εκβιάσουν τους φοιτητές. Ο κ. Καραμπίνης πρωτεργάτης σε αυτές τις ενέργειες, έρχεται στην σχολή μας για να μιλήσει στην εκδήλωση της ΠΑΣΠ για τους νέους την πολιτική και τους θεσμούς, θα θέλαμε λοιπόν να υποβάλουμε μερικές ερωτήσεις τόσο στον ίδιο τον κ. Καραμπίνη όσο και στους συναδέλφους της ΠΑΣΠ που είχαν την ιδέα να τον καλέσουν να μιλήσει ( δεν έχουμε βέβαια απαίτηση από την ΠΑΣΠ να γνωρίζει τα πεπραγμένα του πρύτανη και των αντί-πρυτάνεων μας καθώς δεν συνηθίζουν να συμμετέχουν και πολύ στους φοιτητικούς αγώνες και είναι πιθανόν να μην έχουν πέσει στην αντίληψη τους).

Για ποιους θεσμούς μιλάμε όταν πρυτάνεις στήνουν κρυφούς διαγωνισμούς για να ξεπουλήσουν τη λέσχη σε ιδιώτες και κάνουν μηνύσεις σε όποιο φοιτητή διαφωνεί κ. Καραμπίνη; Πού είναι η δημοκρατία όταν οργανώνονται σύγκλητοι κρυφά από τους φοιτητές; Ποια έντιμη πολιτική στάση αποπειράται να σπάσει αποφάσεις γενικών συνελεύσεων δια της βίας και όταν δεν τα καταφέρνει ασκεί ποινικές διώξεις στα τυφλά;

Οι φοιτητές και οι νέοι άνθρωποι έχουμε κουραστεί από όλους αυτούς τους τιμητές της δημοκρατίας και των θεσμών που χωρίς να βλέπουν πέρα από την μύτη τους δεν βλέπουν ποτέ τον εαυτό τους. Έχουμε μπουχτίσει από δήθεν δημοκράτες από δήθεν αγωνιστές και κυρίως από δήθεν αξιοπρεπείς.

ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΧΟΛΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΝΙΓΕΙ…

…ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ

Οι πρώτες αποφάσεις της Συνόδου των G20

2009-04-02T23:35:00.001+03:00

Οι αρχηγοί των 20 ισχυροτέρων οικονομικά Κρατών του κόσμου έφτασαν σε μία καταρχήν συμφωνία. Δεσμεύτηκαν να λάβουν μέτρα που η συνολική του αποτίμηση είναι 1 τρισεκατομμύριο δολλάρια. Προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα δοθούν επιπρόσθετα 750 δισεκατομμύρια δολάρια για να βοηθηθούν χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Επίσης, ποσό 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων θα διατεθεί για την ενίσχυση και προώθηση του Διεθνούς Εμπορίου. Τα μέτρα, όπως τα παρουσίασε ο πρωθυπουργός της Αγγλίας... Γκόρντον Μπράουν, εκτείνονται και σε άλλα σημεία. Έτσι, υπό αυστηρότερο έλεγχο θα βρεθούν οι πληρωμές και τα μπόνους προς τα τραπεζικά στελέχη. Θα δημιουργηθεί ένα νέο Γραφείο Οικονομικής Σταθερότητας, το οποίο σε συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα ενισχύσει τη διασυνοριακή συνεργασία. Θα υπάρχουν αυστηρότεροι κανόνες για τα χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα. Θα υπάρξει κοινή δράση για τα τοξικά ομόλογα των Τραπεζών. Οι φτωχότερες χώρες του Κόσμου θα πάρουν οικονομική ενίσχυση 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Παρέλυσε το Λονδίνο

2009-04-02T13:02:00.001+03:00

"ΦΑΤΕ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ- ΚΑΤΑΡΓΗΣΤΕ ΤΟ ΧΡΗΜΑ"

Με αυτά τα συνθήματα κατέβηκαν χθες στους δρόμους της γνωστής συνοικίας Σίτι του Λονδίνου χιλιάδες διαδηλωτές από τη Βρετανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες βρίσκοντας έτσι την ευκαιρία να διαμαρτυρηθούν για την οικονομική κρίση, τις απολύσεις και τις οικονομικές ανισότητες. Δυστυχώς δεν έλειψαν και τα χειρότερα αφού αργά τη νύχτα ανακοινώθηκε από τη βρετανική αστυνομία και ο θάνατος διαδηλωτή χωρίς να αναφερθούν τα αίτια θανάτου του. Την ίδια ώρα, συνεχίζεται η κράτηση νεαρού Έλληνα από τις βρετανικές αρχές σύμφωνα με τις νέες διατάξεις του αντιτρομοκρατικού νόμου, αφού κατηγορείται ότι σχεδίαζε επιθέσεις κατά τη διάρκεια της Συνόδου

Παγκόσμια ημέρα για τον αυτισμό σήμερα

2009-04-02T13:00:00.002+03:00

Γίνεται σήμερα πλατειά αποδεκτό ότι οι διαταραχές που περιλαμβάνονται στο φάσμα του Αυτισμού ("Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές") στα διεθνή τρέχοντα συστήματα ταξινόμησης είναι νευροψυχιατρικές καταστάσεις που εμφανίζουν μεγάλη ποικιλία έκφρασης και που προκύπτουν από...

πολυπαραγοντικές αναπτυξιακές δυσλειτουργίας του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Οι διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές είναι συχνότερες στον παιδικό πληθυσμό από ορισμένες ευρύτερα γνωστές διαταραχές όπως ο διαβήτης ή το σύνδρομο Down. Επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν ότι η επίπτωση κυμαίνεται μεταξύ 2 έως 6 στα 1.000 παιδιά . Mπορούν να διαγνωστούν από την ηλικία των 3 ετών, και σε μερικές περιπτώσεις ακόμα και από την ηλικία των 18 μηνών. Η εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος των αναπτυξιακών διαταραχών αποτελεί λόγο αξιολόγησης του παιδιού από ειδικευμένο επαγγελματία στις αναπτυξιακές διαταραχές. Οι Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές χαρακτηρίζονται από σοβαρά και εκτεταμένα αναπτυξιακά προβλήματα, που αφορούν διάφορους τομείς της ανάπτυξης. Έτσι, το άτομο με κάποια από αυτές τις διαταραχές μπορεί να παρουσιάζει έντονα μειωμένη ικανότητα για κοινωνική αλληλεπίδραση, για συναισθηματική αμοιβαιότητα ή για επικοινωνία, να εμφανίζει στερεότυπη συμπεριφορά και στερεότυπα ενδιαφέροντα.

Μποϊκοτάζ στις καφετέριες στις 11 Απριλίου 2009 για να πέσει η τιμή του καφέ!

2009-04-02T12:56:00.002+03:00

Αγαπητοί εσπρεσάκηδες, φραπεδάκηδες, καπουτσινάκηδες, όπως όλοι γνωρίζετε στα καταστήματα που μας σερβίρουν τους καφέδες μας, μας πιάνουν τα .... υπερχρεώνοντας τα ροφήματα, κερδοσκοπώντας σε βάρος των απλών καταναλωτών.

Ένα απλό προϊόν που στα σούπερ μάρκετ κοστίζει ανάμεσα στα 0,75 - 4 ευρώ η συσκευασία, στα καφέ
που βρίσκονται σε κεντρικά σημεία και στις περιοχές αναψυχής και διασκέδασης της Αθήνας, των
μεγάλων αστικών κέντρων και των τουριστικών προορισμών, οι τιμές ξεπερνούν κάθε φαντασία. Ένας
ελληνικός καφές ξεκινάει από 2,5 ευρώ, η τιμή εκκίνησης του γαλλικού είναι στα 3 ευρώ, ενώ ο
καπουτσίνο - ως προϊόν ιταλικής φινέτσας και μόδας - ξεκινάει στα 3,5 ευρώ.

Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα, που στο εξωτερικό οι τιμές αυτών το υπηρεσιών,
δεν ξεπερνούν ούτε κατά το ήμισυ των παραπάνω "ελληνικών" τιμών.

Συνήθως οι τιμές του καφέ εκτινάσσονται σε περιόδους πολέμου. Τελικά, η Ελλάδα βρίσκεται σε
ακήρυχτο πόλεμο με τη γενιά των 700 ευρώ - τους συνήθεις πελάτες, λόγω ηλικίας, των καφετεριών. Τα
παιδιά αυτά τιμούν τον παραδοσιακό τρόπο συνεύρεσης και κοινωνικοποίησης των Ελλήνων, δίνοντας με
αυτό τον τρόπο ζωή και οικονομική στήριξη στις επιχειρήσεις και στους χιλιάδες εργαζόμενους αυτών.

Καλούμε λοιπόν όλους εσάς να διεκδικήσετε δυναμικά τον απαιτούμενο σεβασμό
προς τον πελάτη, την τσέπη του και τη νοημοσύνη του.

Το Σάββατο 11 Απριλίου 2009 δεν θα πάμε για τον καθιερωμένο καφέ με φίλους.
Ας απολαύσουμε τη βόλτα μας στα μαγαζιά και στους δρόμους και ας μαζευτούμε στα σπίτια μας για καφέ.

Αν λοιπόν αυτές οι επιχειρήσεις θέλουν να επιβιώσουν εν μέσω κρίσης,
ας ρίξουν τις τιμές, προκειμένου να διατηρήσουν την πελατεία τους.

Απορρίφηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου «Ποινικοποίηση πολιτικών απόψεων μεσω διαδυκτίου» που ζητησαν εμμέσως Ευρωβουλευτές

2009-04-01T22:17:00.002+03:00

"Παρακάτω υπάρχουν οι επίμαχες τροπολογίες στην έκθεση Λαμπρινίδη. Όπως παρατηρούμε, ορισμένοι ευρωβουλευτές ζήτησαν να απαλειφθεί από την Έκθεση η φράση ότι "αμφιλεγόμενες πολιτικές απόψεις μέσω Διαδικτύου δεν υπόκεινται σε ποινική δίωξη". (Τροπολογία 5)... Η δεύτερη τροπολογία είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα: η Έκθεση Λαμπρινίδη αναφέρει ως κίνητρο παραβιασης των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας τους "υπερβολικούς περιορισμούς πρόσβασης που θέτουν οι ίδιοι οι κάτοχοι των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας". Αυτή η φράση ενόχλησε την άλλη πλευρά, η οποία ζήτησε τη διαγραφή της. (Τροπολογία 3). Οι τροπολογίες ευτυχώς απορρίφθηκαν από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι οι τροπολογίες αυτές φέρουν και την υπογραφή του Έλληνα Ευρωβουλευτή κ. Μ. Μαυρομμάτη."

http://elawyer.blogspot.com/2009/03/blog-post_7084.html

Ελληνικό πανό στην πορεία των G20

2009-04-01T22:12:00.001+03:00

Έλληνες ανάρτησαν πανό στο Λονδίνο

Έβγαλαν και νόμο για τα golden boys

2009-04-01T16:37:00.002+03:00

Να πως μπορεί ν μαζέψουν χρήματα από τα golden boys.Τα φορολογούν!Σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ.1 του άρθρου 54 του ν.2238/1994, όπως ισχύουν μετά την τροποποίησή τους με την παρ.1 του άρθρου 18 του ν.3697/2008, στα κέρδη που διανέμουν οι ημεδαπές ανώνυμες εταιρείες με τη μορφή αμοιβών και ποσοστών των μελών του διοικητικού συμβουλίου...

και των διευθυντών, αμοιβών εργατοϋπαλληλικού προσωπικού, εκτός μισθού, καθώς και μερισμάτων ή προμερισμάτων σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ημεδαπά ή αλλοδαπά, ενώσεις προσώπων ή ομάδες περιουσίας, ανεξάρτητα αν η καταβολή τους γίνεται σε μετρητά ή μετοχές, ενεργείται παρακράτηση φόρου με συντελεστή 10%. Οι διατάξεις αυτές έχουν εφαρμογή για διανεμόμενα κέρδη που εγκρίνονται από γενικές συνελεύσεις από την 1.01.2009 και μετά.

Αίτημα του Αντιπρύτανη του Α.Π.Θ Ανδρέα Γιαννακουδάκη για επέμβαση της αστυνομίας

2009-04-01T16:33:00.001+03:00

Αίτημα προς την αστυνομία υπέβαλε τηλεφωνικώς ο αντιπρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ανδρέας Γιαννακουδάκης, για την επέμβασή της μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο, μετά τις καταστροφές από αγνώστους στο... κτήριο της Βιολογικής Σχολής.(http://www.newsblog.gr)

Party AP.EN. Komotinis 2/4/09

2009-03-31T22:26:00.002+03:00

ΔΙΚΤΥΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

3 euro = είσοδος + μπύρα

Σας Περιμένουμε....

Τα "Νέα" μας λένε πως να πάμε σε εκπαιδευτήρια

2009-03-31T21:56:00.001+03:00

τα "Νέα" διαφημίζουν σήμερα στην πρώτη σελίδα τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια "Δούκα"; Εδώ λέμε για δωρεάν παιδεία και αυτοί μας εξηγούν ότι ένα σχολείο κάνει πειραματικό πρόγραμμα χωρίς βιβλίο αλλά με lap top.

Και στην ίδια πρώτη σελίδα σου λέει ότι δεν υπάρχουν χρήματα και πέφτει...

καταιγίδα προσφορών στα ξενοδοχεία,εκπτώσεις στα Ι.Χ. κ.α

Και τι μας διαφημίζετε ολοσέλιδα τα εκπαιδευτήρια 'Δούκα'; Βάλτε μια καταχώρηση να πληρώσουν να ξέρπουμε ότι είναι διαφήμιση. Όχι...γκρίζα διαφήμιση όταν δεν έχουμε λεφτά για τα δίδακτρα.

Σύλληψη έλληνα για τρομοκρατία στην Αγγλία

2009-03-31T21:51:00.002+03:00

Ενας 25χρονος, ένας 19χρονος και ένας 16χρονος και δυο κοπέλες 20 ετών από το Plymouth και τις γύρω περιοχές συνελήφθησαν τις τελευταίες 3 μέρες. Η συλλήψεις ξεκίνησαν από τον 25χρονο που φαίνεται να έγραψε σε τοίχους το σύνθημα “antifa”. Η αστυνομία ψάχνοντας περισσότερα για...

τον25χρονο έφτασε στους υπόλοιπους στην κατοχή των οποίων φαίνεται ότι βρέθηκε οπλισμός και ύποπτες συσκευές. Οι 5 τους κρατούνται με υποψίες για τρομοκρατική ενέργεια ενώ οι έρευνες συνεχίζονται. Σύμφωνα με πολλές πληροφορίες ένας από τους 5 είναι ελληνικής καταγωγής ενώ το περιστατικό ίσως συνδέεται με την σύνοδο G20